Challenger 2
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| FV4034 Challenger 2 | |
 Challenger 2 |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  Wielka Brytania |
| Producent | Alvis Vickers |
| Typ pojazdu | czołg podstawowy |
| Trakcja | gąsienicowa |
| Załoga | 4 |
| Historia | |
| Prototypy | 1991 |
| Produkcja | od 1993 |
| Egzemplarze | około 450 |
| Dane techniczne | |
| Silnik | Diesel Perkins-Condor CV12 o mocy 1200 KM (890 kW) |
| Pancerz | kompozytowy Chobham/Dorchester L2 |
| Długość | 11,55 m kadłuba: 8,3 m |
| Szerokość | 3,55 m z ekranami: 4,20 m |
| Wysokość | 2,49 m |
| Masa | bojowa: 62,5 t |
| Moc jedn. | 19,20 KM/t (14,24 kW/t) |
| Osiągi | |
| Prędkość | 59 km/h w terenie: 40 km/h |
| Zasięg | 450 |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| armata L30 CHARM kalibru 120 mm karabin maszynowy GPMG kalibru 7,62 mm |
|
| Wyposażenie | |
| wyrzutnik granatów dymnych | |
| Użytkownicy | |
| Wielka Brytania, Oman | |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Challenger 2 - czołg podstawowy produkcji brytyjskiej pochodzący z pierwszej połowy lat 90. XX wieku. Powstał on na bazie doświadczeń zebranych na swoim poprzedniku, czyli Challengerze 1. którego miał zastąpić. Należy do trzeciej generacji czołgów. Armia brytyjska odebrała pierwsze egzemplarze czołgu 25 lipca 1994 r. Czołg zamówiony został przez Wielką Brytanię (386) i Oman (38).
Zastosowanie bojowe [edytuj]
Challengery brały udział w operacji w Kosowie oraz w wojnie w Iraku, gdzie wystrzeliły 540 pocisków odłamkowo-burzących oraz 1,9 tony amunicji przeciwpancernej z rdzeniami ze zubożonego uranu.
Wersje [edytuj]
- Challenger 2E – wersja eksportowa, zmieniona została w nim jednostka napędowa i wyposażenie
- Most samobieżny Titan – zbudowany na bazie Challengera
- Czołg saperski Trojan – jak wyżej
- DTT (Driver Training Tank) – pojazd szkolenia kierowców, charakteryzuje się oszkloną nadbudówką w miejscu wieży
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Challenger 2 Main Battle Tank
- Monografia czołgu w serwisie Militarium.net
- Opis w portalu Militaryrok.pl
|
|||||||||||||||||||||||
