Challenger 2

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
FV4034 Challenger 2
Challenger 2
Challenger 2
Dane podstawowe
Państwo  Wielka Brytania
Producent Alvis Vickers
Typ pojazdu czołg podstawowy
Trakcja gąsienicowa
Załoga 4
Historia
Prototypy 1991
Produkcja od 1993
Egzemplarze około 450
Dane techniczne
Silnik Diesel Perkins-Condor CV12
o mocy 1200 KM (890 kW)
Pancerz kompozytowy Chobham/Dorchester L2
Długość 11,55 m
kadłuba: 8,3 m
Szerokość 3,52 m
Wysokość 2,49 m
Masa bojowa: 62,5 t
Moc jedn. 19,20 KM/t (14,24 kW/t)
Osiągi
Prędkość 56 km/h
Zasięg 400
Pokonywanie przeszkód
Brody (głęb.) do 1,10 m
Rowy (szer.) do 2,30 m
Ściany (wys.) do 0,90 m
Dane operacyjne
Uzbrojenie
armata gwintowana L30A1 kalibru 120 mm, dwa karabiny maszynowe kalibru 7,62 mm
Wyposażenie
wyrzutnik granatów dymnych
Użytkownicy
Wielka Brytania, Oman
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Brytyjski Challenger 2 podczas ćwiczeń w rejonie Basry w Iraku (2008)

Challenger 2 - czołg podstawowy produkcji brytyjskiej pochodzący z pierwszej połowy lat 90. XX wieku. Powstał on na bazie doświadczeń zebranych na swoim poprzedniku, czyli Challengerze 1. którego miał zastąpić. Należy do trzeciej generacji czołgów. Armia brytyjska odebrała pierwsze egzemplarze czołgu 25 lipca 1994 r.

Eksploatacja
Państwo Ilość
 Wielka Brytania 408
 Oman 18

Zastosowanie bojowe[edytuj | edytuj kod]

Challengery brały udział w operacji w Kosowie oraz w wojnie w Iraku, gdzie wystrzeliły 540 pocisków odłamkowo-burzących oraz 1,9 tony amunicji przeciwpancernej z rdzeniami ze zubożonego uranu.

Wersje[edytuj | edytuj kod]

  • Challenger 2E – wersja eksportowa, zmieniona została w nim jednostka napędowa i wyposażenie
  • Most samobieżny Titan – zbudowany na bazie Challengera
  • Czołg saperski Trojan – jak wyżej
  • DTT (Driver Training Tank) – pojazd szkolenia kierowców, charakteryzuje się oszkloną nadbudówką w miejscu wieży

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]