Chance Vought

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Chance-Voughtamerykańska wytwórnia lotnicza powstała w 1917 roku pod nazwą Lewis & Vought Corporation i przemianowana na Chance Vought w 1920.

W czasie II wojny światowej sprawdziły się bojowo dwie maszyny tej firmy: F4U Corsair i OS2U Kingfisher.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1917 roku Chance M. Vought i Birdseye Lewis założyli wytwórnię Lewis and Vought Corporation, po odejściu Lewisa przekształconą w 1922 w Chance Vought Corporation. Początkowo siedziiba mieściła się w Astorii (części Queens w Nowym Jorku), od 1919 w Long Island City.

W 1928 przedsiębiorstwo zostało kupione i weszło w skład United Aircraft and Transport Corporation (od 1934: United Aircraft Corp.), jako osobny oddział. W 1930 zmarł założyciel firmy Chance M. Vought. Siedziba została następnie przeniesiona do East Hartford w stanie Connecticut. W 1939 oddział Vought został przeniesiony do Stratford w stanie Connecticut i połączony z firmą Sikorsky, tworząc Vought-Sikorsky Aircraft. W 1942 Vought został ponownie wyłączony jako osobny oddział United Aircraft. W 1949 siedziba została przeniesiona do Dallas w Teksasie.

W 1954 zakłady uniezależniły się od United Aircraft, przyjmując nazwę Chance Vought Aircraft Inc.. W 1962 zostały jednak zakupione przez Jamesa Linga, stając się częścią jego koncernu Ling-Temco-Vought (LTV).

W 1976 koncern LTV Aerospace został przemianowany na Vought Corporation. W 1992 został on zakupiony przez Northrop, a w 2000 odkupiony przez Carlyle Group, które utworzyło firmę Vought Aircraft Industries, Inc., działającą do chwili obecnej.

Ostatnie konstrukcje[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons