Chantal Mouffe
Chantal Mouffe (ur. 1943 w Charleroi) - belgijska filozofka zajmująca się filozofią polityczną. Przedstawicielka postmarksizmu.
Jej najważniejszą pracą jest napisana wspólnie z Ernestem Laclauem Hegemonia i strategia socjalistyczna (1985). Książka ta nawiązuje do stworzonej przez Antonia Gramsciego teorii hegemonii, rozwijając ją w duchu poststrukturalistycznym jako teorię dyskursu. Autorzy krytykują marksistowski determinizm ekonomiczny, wskazując na autonomiczne znaczenie wymiaru politycznego. Argumentują, że walka klasowa jest tylko jedną z wielu form społecznego antagonizmu, a celem lewicy nie powinna być budowa socjalizmu, lecz przekształcenie liberalnej demokracji w demokrację radykalną. Proponują oparcie strategii lewicowej na "demokratycznej praktyce hegemonii", w której postulaty różnych ruchów społecznych nie są już podporządkowane jednemu wspólnemu celowi, lecz są traktowane jako równoważne.
W późniejszych pracach Mouffe pozostaje krytyczna wobec demokracji opartej na dominacji neoliberalnego konsensusu i niedającej obywatelom realnego wyboru. Opowiada się za przywróceniem agonicznego wymiaru współczesnej polityce. Nawiązując do teorii Carla Schmitta, według którego polityczność opiera się na różnicy przyjaciel/wróg, dowodzi, że sytuacja ta prowadzi do zastąpienia polityki przez moralność, a reakcją na to jest prawicowy populizm.
[edytuj] Bibliografia
- Paradoks demokracji, Wrocław 2005 (ISBN 83-89518-21-X)
- Hegemonia i strategia socjalistyczna (wraz z Ernestem Laclauem), przeł. Sławomir Królak, Wrocław 2007 (ISBN 978-83-89518-57-6)
- Polityczność. Przewodnik Krytyki Politycznej, przeł. Joanna Erbel, Warszawa 2008 (ISBN 978-83-61006-26-8)
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Zdjęcie Chantal Mouffe (1)
- Zdjęcie Chantal Mouffe (2)
- Dlaczego populizm wygrywa - Chantal Mouffe
- Ludzie potrzebują alternatywy - rozmowa z Laclauem i Mouffe
- Chantal Mouffe "Agonistyczne przestrzenie publiczne i polityka demokratyczna" tekst z ksiązki towarzyszącej wystawie Krzysztofa Wodiczki "Pomnikoterapia"
