Chapman stick

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
10 strunowy Chapman stick

Chapman Stick – elektryczny instrument muzyczny, strunowy, gryfowy. Wywodzi się od gitary i gitary basowej, pokrewny jest z Warr guitar. Charakteryzuje się znacznie większą skalą niż gitara elektryczna lub basowa.

Technika gry na tym instrumencie wywodzi się od tappingu oburęcznego, tj. struny pobudzane są do drgania poprzez przyciśnięcie struny do podstrunnicy, nie zachodzi potrzeba szarpania struny kostką lub palcami. Zazwyczaj ręką prawą obsługuje się struny basowe, ręką lewą wiolinowe.

Został skonstruowany przez Emmetta Chapmana na początku lat 70. XX wieku. Pierwszy model produkcyjny powstał natomiast w 1974.

Modele[edytuj | edytuj kod]

  • The Stick (10 strun, 5 melodycznych + 5 basowych)
  • Grand Stick (12 strun, 6 melodycznych + 6 basowych)
  • Stick Bass (SB8) (8 strun, 4 melodyczne + 4 basowe)
  • NS/Stick (8 strun, 34 calowa menzura)
  • Stick XG (tradycyjny 10 strunowy stick wykonany z kompozytu węglowego)
  • Alto Stick (10 strun, 5 melodycznych + 5 basowych, krótsza menzura (26,5 cala), ma sugerować uzyskanie efektu gitary elektrycznej)

Obecnie The Stick, Grand Stick oraz Stick Bass posiadają menzurę 36 cali, starsze produkcje natomiast - 34 cale.

Serie limitowane[edytuj | edytuj kod]

  • The Acoustick – akustyczna wersja Chapman Stick wykonana na potrzeby Boba Culbertsona [1]
  • 10 - strun Grand Stick – szerszy gryf.
  • StickXBL – prototyp Stick wykonany z kompozytów. Ilość limitowana.

Muzycy grajacy na Chapman Stick[edytuj | edytuj kod]

Chapman stick, na którym gra Bruder Frank z Saltatio Mortis

Gitarzysta basowy Alphonso Johnson były członek Weather Report był jednym z pierwszych muzyków prezentujących grę na instrumencie.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]