Charles-Joseph de Ligne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Charles-Joseph de Ligne
Wikiquote-logo.svg
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
z pisarza

Charles-Joseph de Ligne, książę de Ligne (23 maja 1735, Bruksela13 grudnia 1814, Wiedeń) – książę Świętego Cesarstwa Rzymskiego, dyplomata i wojskowy w służbie Austrii i pamiętnikarz, zwany "największym z Walonów" (le plus grand des Wallons).

Syn Klaudiusza Lamorala II, 6 księcia Ligne, i Elżbiety Aleksandryny, księżniczki Salm. Ród de Ligne wywodził się z Belgii (wtedy: Austriackie Niderlandy). 6 sierpnia 1755, w Valtice ożenił się Franciszką Marią Ksawierią, księżniczką Liechtensteinu (1739-1821), siostrą Franciszka Józefa I, księcia Liechtensteinu. Para miała 7 dzieci:

Miał również nieślubną córkę z Adelajdą Fleury:

Był, obok takich ludzi jak: Giacomo Casanova (1725-1798) i Giuseppe Gorani (1740-1819) największym pamiętnikarzem XVIII wieku. Jego talenty literackie podziwiali: Goethe, Lord Byron, Barbey d'Aurevilly, Paul Valéry i Paul Morand. Mówił o sobie, że ma tuzin ojczyzn. Nie był przywiązany do Belgii, ani do innych krajów.

Mianowany pułkownikiem armii austriackiej przed bitwą pod Kunersdorfem, wysłany do Wersalu by zawiadomić francuskich sojuszników o zwycięstwie austriackim, jakim była bitwa pod Maxen. Znał dobrze i odwiedzał Voltaire'a, Rousseau, Madame de Staël. Z Katarzyną Wielką regularnie korespondował.

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

Pełne wydanie jego dzieł liczy 34 tomy, w tym:

  • Lettres à Eugénie sur les spectacles (1774)
  • Céphalide, ou les Autres mariages samnites, comédie en musique (1777)
  • Préjugés et Fantaisies militaires (1780)
  • Colette et Lucas, comédie en musique (1781)
  • Coup d'œil sur Belœil (1781)
  • Fantaisies militaires (1783)
  • L'Amant ridicule, proverbe en prose (1787)
  • Mélanges militaires, littéraires et sentimentaires (1795-1811)
  • Mémoires sur les Juifs (1795-1811)
  • Les Embarras, pièce en un acte (manuscrit)
  • Contes immoraux

Wydania dzieł[edytuj | edytuj kod]

  • Charles-Joseph de Ligne, Œuvres, édition établie et présentée par Roland Mortier, Éditions Complexe, Bruxelles, 2006, coffret composé de 3 tomes ISBN 2804800819.

Literatura przedmiotu[edytuj | edytuj kod]

  • Hector Marie Auguste de Backer, Iconographie du Prince Charles-Joseph de Ligne, Bruxelles, Veuve Monnom, 1920
  • Abel Bonnard, Le Prince de Ligne, Liège, Dynamo, 1965
  • Sophie Deroisin, Le Prince de Ligne, Bruxelles, La Renaissance du livre 1965
  • Victor Du Bled, Le Prince de Ligne et ses contemporains Paris, C. Lévy, 1890
  • Louis Dumont-Wilden, La Vie de Charles-Joseph de Ligne, prince de l’Europe française, Paris, Plon 1927
  • O. P. Gilbert, Vie du feld-maréchal prince de Ligne : histoires sur l’histoire Paris, C. Aveline, 1922
  • Pierre Grenaud, Le Charmant Prince de Ligne : prince de l'Europe, Paris, L’Harmattan, 1999 ISBN 2-7384-8050-0
  • Franz Hellens, Le Prince de Ligne, écrivain libre Liège, P. Aelberts, 1962
  • Janine Lambotte, Le Prince de Ligne, ou, la dernière mémoire, Bruxelles, Éditions Labor/RTBF, 1990 ISBN 2-8040-0546-1
  • Félicien Leuridant, Une Éducation de prince au XVIII-me siecle, Charles-Joseph de Ligne, Paris, E. Champion, 1923
  • Philip Mansel, Le Charmeur de l'Europe : Charles-Joseph de Ligne (1735-1814) , Paris, Stock, 1992 ISBN 2-234-02354-8
  • Marthe Oulié, Le Prince de Ligne ; un grand seigneur cosmopolite au XVIII-me siecle, Paris, Hachette 1926
  • Claude Pasteur, Le Prince de Ligne : l'enchanteur de l'Europe, Paris, Librairie académique Perrin, 1980 ISBN 2-262-00188-X
  • Nicolas Joseph Peetermans, Le Prince de Ligne; ou, Un écrivain grand seigneur à la fin du XVIII-me siecle, Liége, Renard, 1857
  • Raymond Quinot, Charles-Joseph de Ligne, prince wallon et européen, Gilly, Institut Jules Destrée pour la défense et l'illustration de la Wallonie, 1973
  • Frédéric Auguste Ferdinand Thomas de Reiffenberg, Le Feld-maréchal prince Charles-Joseph de Ligne, Bruxelles, Hayez, 1845
  • Joseph Schulsinger, Un Précurseur du sionisme au XVIII-me siecle : le Prince de Ligne, Paris, Libraire internationale de Langue franais, 1936
  • Maurice Wilmotte, Le Prince de Ligne et la France Bordeaux, 1916
  • Louis Wittmer, Le Prince de Ligne, Jean de Muller, Frédéric de Gentz, et l’Autriche. Paris, [s.n.], 1925 ; Lévy, 1890