Charles André van Loo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Carle van Loo, 1764
Przerwa w polowaniu, 1737
Trzy Gracje, 1763

Carle lub Charles André van Loo (ur. 15 lutego 1705 w Nicei, zm. 15 lipca 1765 w Paryżu) – francuski malarz rokokowy. Przedstawiciel rodziny Van Loo. Dziadek Charlesa André, Jacob van Loo (1614-1670), był malarzem holenderskim i założycielem tego rodu malarzy. Młodszy brat Jean-Baptiste'a van Loo.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Studiował w Turynie i Rzymie, brał lekcje u malarza Benedetto Luti i rzeźbiarza Pierre Legrosa. Po powrocie do Francji w 1723 pracował w Paryżu, zajmował się malarstwem historycznym. W czasie kolejnego pobytu w Turynie pracował dla Wiktora Amadeusza II., króla Sardynii. W 1735 został członkiem Królewskiej Akademii Malarstwa i Rzeźby, w 1737 profesorem, a następnie rektorem (1754) i dyrektorem w 1763. Van Loo był pierwszym malarzem króla Ludwika XV i protegowanym Madame Pompadour. W 1751 otrzymał order św. Michała. Zmarł u szczytu kariery w 1765. Jego syn Jules Cesar van Loo był także malarzem francuskim.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Charles André van Loo był wszechstronnym artystą, malował obrazy o tematyce religijnej i mitologicznej, sceny rodzajowe, portrety oraz wielkie dekoracje ścienne w pałacach i kościołach. Jego styl odznacza się prostotą i mistrzostwem kompozycji, co było wynikiem dogłębnych studiów nad pracami włoskich mistrzów renesansu[1].

Współcześni docenili jego dorobek, Friedrich Melchior von Grimm uważał go za pierwszego malarza Europy, a Voltaire stawiał na równi z Rafaelem[2].

Sceny mitologiczne i alegorie[edytuj | edytuj kod]

L'Adoration des Mages, ok. 1760.
Mme de Loménie de Brienne, 1776
  • Énée portant Anchise, 1729,
  • Thésée domptant le taureau de Marathon, 1730,
  • Apollon et Marsyas, 1735,
  • Persée et Andromède, ok. 1735-1740,
  • La victoire d'Alexandre contre Porus, 1738,
  • L'Asie, v. 1747,
  • L'ivresse de Silène, 1747,
  • Jupiter et Antiope, 1753,
  • La peinture, La Musique, L'Architecture 1753,
  • Neptune et Amymone, v. 1757,
  • Neptune et Amymone, v. 1757,
  • Les Trois Grâces, v. 1763,
  • Les Arts implorant la Destinée d'épargner la vie de Madame} de Pompadour, 1764,

Sceny rodzajowe[edytuj | edytuj kod]

  • La Chasse à l'Ours, 1736,
  • Halte de chasse, 1737,
  • Le déjeuner sur l'herbe après la chasse, 1737,
  • Pacha faisant peindre sa maîtresse, 1737,
  • Le Grand Turc donnant un concert à sa maîtresse, 1737,
  • La Chasse à l'Autruche, 1738,
  • La lecture espagnole, 1754,

Malarstwo religijne[edytuj | edytuj kod]

  • Le Bon Samaritain, 1723,
  • Jacob purifiant sa demeure avant son départ pour Béthel, 1724,
  • La Présentation du Christ au Temple, 1725,
  • La Glorification de saint Isidore, 1729,
  • Saint Charles Borromée donnant la communion aux lépreux, 1743,
  • L'Adoration des Anges, 1751,
  • La conversion de Saint-Hubert, 1758,
  • L'adoration des Mages, ok. 1760,
  • Vierge bleue, 1765,
  • Saint Étienne martyr,

Portrety[edytuj | edytuj kod]

  • Marie Leczinska, Reine de France (1703-1768), 1747,
  • Louis XV, Roi de France et de Navarre, 1748,
  • Louis XV, Roi de France et de Navarre, 1751,
  • Marie Leczinska, Reine de France,
  • Portrait de Jacques-Germain Soufflot (1714-1781),
  • Portrait d'Innocente Guillemette de Rosnyvinen de Pire, 1762,
  • Portrait d'Etiennette Fizeaux, comtesse de Brienne.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej. Dulewicz: Słownik sztuki francuskiej. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1986, s. 240. ISBN 83-214-0048-5.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons