Charles Garland

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Charles Stedman Garland (ur. 29 października 1898 w Pittsburgu, Pensylwania, zm. 28 stycznia 1971 w Baltimore), tenisista amerykański.

Studiował na Yale i reprezentował barwy tej uczelni na mistrzostwach międzyuczelnianych USA w 1919, wygrywając zarówno w grze pojedynczej, jak i deblu. W 1920 w parze z Dickiem Williamsem wygrał grę podwójną na Wimbledonie; Amerykanie, pierwsi zwycięzcy debla wimbledońskiego z USA, pokonali w finale Kingscote'a i Parke'a 4:6, 6:4, 7:5, 6:2.

W latach 1918-1920 Garland figurował w czołówce rankingu tenisistów amerykańskich (jako nr 8). W późniejszych latach był znanym działaczem amerykańskiej federacji tenisowej (USTA), członkiem jej władz oraz kapitanem reprezentacji w Pucharze Davisa w 1927. W 1969 jego nazwisko wpisano do Międzynarodowej Tenisowej Galerii Sławy.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]