Charles Hartshorne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Charles Hartshorne (ur. 5 czerwca 1897 w Kittanning w Pensylwanii, zm. 9 października 2000 w Austin w Teksasie) − amerykański filozof i teolog.

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Urodził się jako syn Franciszka Hartshorne'a Cope'a (1868-1950), duchownego kościoła episkopalnego, oraz Marguerite Haughton Hartshorne (1868-1959). Nazwisko Hartshorne pochodzi od miasta w Oklahomie, gdzie dziadek Charlesa pomógł zaprojektować transkontynentalne linie kolejowe. Charles Hartshorne miał jedną starszą siostrę, Frances, i czterech młodszych braci: identyczne bliźniaki: Henry James, i Alfreda. Brat Richard Hartshorne (1899-1992), był amerykańskim geografem.

Filozofia[edytuj | edytuj kod]

Charles Hartshorne był przedstawicielem filozofii procesu. Wpływ na jego rozwój intelektualny mieli dwaj nauczyciele: Charles Sanders Peirce i Alfred North Whitehead.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Charles Hartshorne był profesorem uniwersytetów w Chicago (od 1928), Atlancie (1955-1966) i Austin (1966-1978).

Prace naukowe[edytuj | edytuj kod]

  • "The Logic of Perfection and Other Essays in Neoclassical Metaphysics" (1962)
  • "Anselm's Discovery" (1965)
  • "A Natural Theology for Our Time" (1967)
  • "Insights and Oversights of Great Thinkers: An Evalutation of Western Philosophy" (1983)
  • "The Divine Relativity: A Social Conception of God" (1983)
  • "Omnipotence and other theological mistakes" (1984)
  • "Wisdom as Moderation: A Philosophy of the Middle Way" (1987)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]