Charles Manson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Charles Manson
Charles Manson, zdjęcie z aresztu
Charles Manson, zdjęcie z aresztu
Data i miejsce urodzenia 12 listopada 1934
Cincinnati
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Charles Manson w Wikicytatach
Charles Manson w czerwcu 2011

Charles Milles Manson (ur. 12 listopada 1934 w Cincinnati) – amerykański przestępca, szerzej znany z działań kryminalnych w końcu lat 60.

Większość życia spędził w więzieniu, skazywany za drobne przestępstwa (kradzieże, wyłudzenia), a w 1970 na dożywotnie pozbawienie wolności za namawianie do morderstwa Sharon Tate. W krótkich przerwach pomiędzy kolejnymi aresztowaniami (kilkakrotnie uciekał z więzienia) nagrywał muzykę i zajmował się stręczycielstwem (za co został aresztowany w 1960). Manson był nieślubnym dzieckiem prostytutki. Kiedy zamknięto ją w więzieniu za napad z bronią w ręku, chłopiec zamieszkał m.in. z babcią, fanatyczką religijną. W latach 60. Mansona aresztowano na siedem lat pozbawienia wolności za stręczycielstwo. Po wyjściu założył i stał się przywódcą grupy religijnej Rodzina.

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

W końcu lat 60. założył i przewodził sekcie Rodzina (ang. The Family).

Po namowie Mansona kilkoro członków Rodziny: Charles "Tex" Watson, Patricia Krenwinkel, Susan Atkins i Linda Kasabian wdarło się nocą z 8 na 9 sierpnia 1969 do willi wynajętej przez Polańskich w Beverly Hills w Kalifornii przy Cielo Drive. Sekta zamordowała wtedy żonę Romana Polańskiego Sharon Tate, będącą w ósmym miesiącu ciąży, oraz jej czterech gości przebywających w domu: Wojciecha Frykowskiego, Abigail Folger, stylistę z Hollywood, Jaya Sebringa oraz Stevena Parenta. Po ich zamordowaniu, krwią ofiar wypisali na drzwiach napis "PIG" (świnia). Sprawcy mordu zbiegli, pozostawiając jednak znaczną ilość dowodów wykorzystanych następnie w śledztwie. Charles Manson twierdził, że zainspirowali go Beatlesi, których piosenki interpretował na swój sposób i używał do zdobywania demonicznej kontroli nad swoimi uczniami, których zindoktrynował tak bardzo, że mordowali na jego rozkaz. Z tego powodu prawnicy Mansona w procesie o zabójstwo Sharon Tate rozważali możliwość wezwania na świadków Johna Lennona i Johna Philipsa, aby oni sami zinterpretowali swoje piosenki.

Rodzinie udowodniono kilka innych morderstw, m.in. małżeństwa LaBianca oraz nauczyciela muzyki Gary’ego Hinmana. Po głośnym, trwającym dziewięć i pół miesiąca procesie, Charles Manson oraz członkowie sekty zostali skazani na karę śmierci, zmienioną na dożywotnie pozbawienie wolności po zmianie prawa stanowego. Manson odbywa swój wyrok w kalifornijskim więzieniu stanowym w Corcoran. W kwietniu 2012 roku (w wieku lat 78) bezskutecznie ubiegał się o przedterminowe zwolnienie[1].

Muzyka[edytuj | edytuj kod]

Przebywając w więzieniu Manson nagrał kilka albumów z pogranicza bluesa i rocka psychodelicznego, które były raczej ciekawostką medialną i nie odbiły się głośniejszym echem w świecie muzyki. 6 marca 1970 nagrał swoją pierwszą płytę zatytułowaną Lie: The Love and Terror Cult, w celu zebrania funduszy na sfinansowanie własnych adwokatów.

Czyny i życie Charlesa Mansona inspirują wielu muzyków wywodzących się głównie z nurtów muzycznych takich jak: rock, metal, nu-metal. Najbardziej znani z nich to: Nine Inch Nails, Paradise Lost, Marilyn Manson, Rob Zombie, Korn, System of a Down, Limp Bizkit, Guns N' Roses oraz Decapitated. Zespół System of a Down, zainspirowany historią Mansona, nagrał piosenkę pod tytułem A.T.W.A. (skrót od Air-Trees-Water-Animals). A.T.W.A. była radykalną organizacją ekologiczną, do której należał właśnie m.in. Manson. Marilyn Manson wziął częściowo pseudonim właśnie od Charlesa Mansona.

Zespół Paradise Lost wykorzystał głos Charlesa Mansona w utworze "Forever Failure". Album "Draconian Times" z w/w utworem został wydany w 1995 roku. Głos Mansona pojawia się na początku i pod koniec utworu. Charles Manson wypowiada słowa: "Understand procedure, understand war, understand rules, regulations. I don't understand sorry. I don't really know what sorry means" Jego głos został również wykorzystany przez grupę Death Grips w utworze "Beware" oraz zespół Mount Salem w utworze "Good Times". Oba zespoły wykorzystały wypowiedzi Mansona: "I don't want to take my time going to work. I've got a motorcycle and a sleeping bag, and ten or fifteen girls, what the hell I want to go off and go to work for? Work for what, money? I got all the money in the world. I'm the king, man! I run the underworld, guy. I decide who does what and where they do that. What am I gonna run around like some teeny bopper somewhere for someone elses money? I make the money man, I roll the nickels. The game is mine. I deal the cards."


Przypisy

  1. Charles Manson, morderca żony Polańskiego, nie wyjdzie na wolność (pol.). W: wyborcza.pl [on-line]. [dostęp 11 kwietnia 2012].

2. Piosenka

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]