Charles Maurras

Charles Marie Maurras (ur. 20 kwietnia 1868 – zm. 16 listopada 1952), francuski myśliciel polityczny i filozof, monarchista i klerykał, rzecznik autorytaryzmu, krytyk rządów demokratycznych i dyktatury plebiscytarnej. Redaktor monarchistycznej La Gazette de France; zwolennik rządów Francisco Franco i António de Oliveira Salazara, bardzo krytycznie nastawiony do niemieckiego nazizmu i włoskiego faszyzmu, przedstawiał alternatywną koncepcję tzw. nacjonalizmu integralnego, jeden z przywódców skrajnie prawicowej Action Française, założonej przez przeciwników rewizji procesu Dreyfusa.

W 1926 r. został ekskomunikowany przez papieża Piusa XI, a pisma Maurrasa i Akcji Francuskiej trafiły na Indeks ksiąg zakazanych Kościoła katolickiego.

W latach 30. uwięziony przez władze republikańskie m.in. za grożenie śmiercią premierowi Léonowi Blumowi, z racji jego żydowskiego pochodzenia. Natomiast 14 lipca 1936 r. rząd wydał dekret delegalizujący Akcję Francuską. Maurras w okresie Vichy gorąco popierał politykę marszałka Pétaina. We wrześniu 1944 został ponownie uwięziony pod zarzutem kolaboracji, a 17 stycznia 1945 skazany na dożywocie. Stracił także miejsce w Akademii Francuskiej.

Co ciekawe, mimo że był ateistą, akcentował silną pozycję Kościoła katolickiego w społeczeństwie i jako instytucji nierozerwalnie złączonej z monarchą, a protestantyzm oskarżał o rozbicie jedności chrześcijańskiej Europy. Był również antysemitą, nazywając czterech ewangelistów mianem "czterech ciemnych Żydów". Uważany za prekursora faszyzmu, choć przeczą temu jego poglądy o konieczności istnienia w państwie ciał pośredniczących, takich jak autonomiczne związki obywateli.