Charles Middleton, 1. baron Barham

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Lord Barham

Charles Middleton, 1. baron Barham (ur. 14 października 1726 w Leith, zm. 17 czerwca 1813 w Barham Court) – brytyjski wojskowy i polityk.

Był synem Roberta Middletona i Helen Dundas, córki Charlesa Dundasa. W 1741 r. zaciągnął się do Royal Navy jako służący kapitana HMS "Sandwich", a następnie HMS "Duke". Następnie służył na pokładzie HMS "Flamborough" jako midszypman. W 1745 r. został awansowany do stopnia porucznika. Następnie pływał na pokładzie HMS "Chesterfield" na wodach na zachód od Afryki. Podczas wojny siedmioletniej służył na HMS "Anson". Brał udział w zdobyciu dwóch francuskich okrętów w Louisbourgu, a następnie stacjonował na Wyspach Nawietrznych.

W 1757 r. Middleton został dowódcą slupa HMS "Speaker", a w 1759 r. fregaty HMS "Arundel". W 1760 r., jako dowódca HMS "Emerlad", zdobył w Indiach Zachodnich 16 francuskich statków. Od 1762 r. patrolował wybrzeże Normandii, dowodząc fregatą HMS "Adventure". W grudniu 1761 r. poślubił Margaret Gambier. W 1763 r. zamieszkał z żoną w Teston i przez 12 lat prowadził życie posiadacza ziemskiego.

Po wybuchu rewolucji amerykańskiej w 1775 r. otrzymał nadzór nad bazą floty w Nore u ujścia Tamizy. W 1778 r. został kontrolerem floty i sprawował ten urząd przez 12 lat. W 1781 r. otrzymał tytuł baroneta. W 1784 r. został wybrany do Izby Gmin jako reprezentant okręgu Rochester. W parlamencie zasiadał do 1790 r.

W 1793 r. otrzymał rangę wiceadmirała, a w 1795 r. został admirałem zespołu niebieskiego. W 1805 r. otrzymał tytuł 1. barona Barham i zasiadł w Izbie Lordów. W latach 1805-1806 był członkiem gabinetu jako pierwszy lord Admiralicji. We wrześniu 1805 r. otrzymał rangę admirała zespołu czerwonego. Zmarł w 1813 r. Tytuł barona odziedziczyła jego jedyna córka, Diana Noel.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
nowa kreacja
Baron Barham
1805-1813
Następca
Diana Noel, 2. baronowa Barham