Charles Song

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Charles Song
Charles Song
Chińskie nazwisko i imię
Hanyu pinyin Sòng Jiāshù
Wade-Giles Sung Chia-shu
Zn. tradycyjne 宋嘉澍
Zn. uproszczone 宋嘉澍

Charles Song także Charlie Song (ur. 1861, 1863, 1864 lub 1866 zm. 3 maja 1918[1]) – chiński przedsiębiorca, bliski współpracownik Sun Jat-sena.

Urodził się jako Han Jiaozhun (韓教準) na wyspie Hajnan, był trzecim synem Hana Hongyi[2]. W roku 1878 wyjechał wraz z wujem do Stanów Zjednoczonych, gdzie pracował jako robotnik najemny. Po pewnym czasie podjął pracę u producenta tytoniu Juliana Carra. Carr był misjonarzem Kościoła Metodystycznego i nawrócił Hana na chrześcijaństwo[3]. Na chrzcie Han otrzymał imię Charlie Jones Soon; po kilku latach zmienił pisownię swojego nazwiska, dodając doń literę g[2]. Dzięki pomocy Juliana Carra Song podjął studia i w 1885 roku ukończył teologię na Vanderbilt University, zostając misjonarzem Kościoła Metodystycznego. W 1886 roku jako misjonarz powrócił do Chin[2].

Po powrocie do kraju zamieszkał w Szanghaju i zajął się sprzedażą makaronu oraz dystrybucją Biblii. Działalność ta przyniosła mu wkrótce znaczny majątek[4]. Jednocześnie zaangażował się w działalność polityczną w republikańskiej opozycji antymandżurskiej. W 1894 roku poznał Sun Jat-sena, z którym nawiązał bliską przyjaźń[5]. Córka Songa, Song Qingling, została w 1915 roku żoną Suna[6]. Jego dwie kolejne córki również poślubiły najbardziej wpływowych ludzi międzywojennych Chin: Song Meiling została żoną Czang Kaj-szeka, zaś Song Ailing poślubiła biznesmena Kong Xiangxi.

Zmarł w Szanghaju, prawdopodobnie z powodu raka żołądka[7].

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Z małżeństwa z Ni Guizhen (倪桂珍; 1869-1931), poślubioną w 1887 roku[8], miał sześcioro dzieci:

Przypisy

  1. Jakub Polit: Pod wiatr. Czang Kaj-szek 1887-1975. Kraków: Wydawnictwo Arcana, 2008, s. 163. ISBN 978-60940-36-5.
  2. 2,0 2,1 2,2 Early Life of Charlie Soong (ang.). history.cultural-china. [dostęp 11 czerwca 2010].
  3. Charlie Soong (ang.). jeffersonrivercoalition.com. [dostęp 11 czerwca 2010].
  4. Jakub Polit: Pod wiatr. Czang Kaj-szek 1887-1975. Kraków: Wydawnictwo Arcana, 2008, s. 162. ISBN 978-60940-36-5.
  5. From Missionary to Revolutionary (ang.). history.cultural-china. [dostęp 11 czerwca 2010].
  6. David Scott: China and the international system, 1840-1949: power, presence, and perceptions in a century of humiliation. Albany, New York: SUNY Press, 2008, s. 197. ISBN 9780791476277.
  7. Charlie Soong (ang.). arts.cultural-china.com. [dostęp 8 czerwca 2010].
  8. Laura Tyson Li: Madame Chiang Kai-Shek: China's Eternal First Lady. New York: Grove Press, 2007, s. 22. ISBN 9780802143228.