Charles Watson-Wentworth, 2. markiz Rockingham

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Charles Watson-Wentworth, 2. markiz Rockingham
Rockingham2.JPG
Data i miejsce urodzenia 13 maja 1730
Londyn
Data śmierci 1 lipca 1782
Królestwo Wielkiej Brytanii Premier Wielkiej Brytanii
Przynależność polityczna Wigowie
Okres urzędowania od 13 lipca 1765
do 30 lipca 1766
Poprzednik George Grenville
Następca Lord Chatham
Królestwo Wielkiej Brytanii Premier Wielkiej Brytanii
Okres urzędowania od 27 marca 1782
do 1 lipca 1782
Poprzednik Lord North
Następca Lord Shelburne
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Charles Watson-Wentworth, 2. markiz Rockingham KG (ur. 13 maja 1730, zm. 1 lipca 1782 w Londynie), do 1733 r. pisany jako Czcigodny Charles Watson-Wentworth, od 1733 od 1746 wicehrabia Higham, od 1746 hrabia Malton – był wigowskim politykiem brytyjskim i dwukrotnym premierem Wielkiej Brytanii. Zgromadził się wokół niego tak zwany "Stary Kadłub Wigów", w którym znaczną rolę odgrywał Edmund Burke.

Był synem Thomasa Watsona-Wentwortha, 1. markiza Rockingham, i lady Mary Finch, córki 2. hrabiego Nottingham. Wychowywał się w rodzinnym Wentoworth Woodhouse w południowym Yorkshire. Wykształcenie odebrał w Westminster School oraz w St John's College na Uniwersytecie Cambridge. W 1746 r. zaciągnął się do armii księcia Cumberland, która tłumiła powstanie jakobitów.

Po śmierci ojca w 1750 r. odziedziczył tytuł 2. markiza Rockingham i zaasiadł w Izbie Lordów. Był wówczas znany jako wielki amator wyścigów konnych. Nawet kiedy stanął na czele brytyjskiego rządu nie widział powodu by w czasie np. ciężkiego kryzysu gabinetowego nie mógł pojechać oglądać ulubionych wyścigów.

Już w 1751 r. został Lordem of the Bedchamber króla Jerzego II. W 1761 r. otrzymał Order Podwiązki. Stanowisko na dworze królewskim utracił w 1762 r., po tzw. "masakrze pelhamowskich niewiniątek". W najbliższym czasie Rockingham stał się liderem opozycyjnej wobec rządu George'a Grenville'a grupy wigowskich polityków.

Pozbawiony oparcia w parlamencie gabinet Grenville'a upadł w 1765 r. Dzięki namowom księcia Cumberland, król Jerzy III powierzył misję tworzenia rządu Rockinghamowi. Nowy rząd uchylił Stamp Act z 1765 r., który nakładał wyższe podatki na brytyjskie kolonie. Jednak konflikty między członkami gabinetu doprowadziły do jego upadku w 1766 r.

Następnie 16 lat Rockingham spędził jako polityk opozycji. Popierał żądania amerykańskich kolonii i krytykował politykę rządu lorda Northa podczas wojny o niepodległość USA. Po upadku gabinetu Northa w 1782 r., Rockingham ponownie został premierem. Na tym stanowisku rozpoczął negocjacje zmierzające do zakończenia wojny ze Stanami Zjednoczonymi. Zmarł jednak po 14 tygodniach urzędowania w lipcu 1782 r.

Nigdy się nie ożenił i nie pozostawił potomstwa. Wszystkie jego tytuły parowskie wygasły wraz z jego śmiercią.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
Thomas Watson-Wentworth, 1. markiz Rockingham
Markiz Rockingham
1750-1782
Następca
powrót do domeny królewskiej