Charles de Gaulle (R 91)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Charles de Gaulle
Charles de Gaulle
Historia
Położenie stępki 14 kwietnia 1989
Wodowanie 7 maja 1994
 Marine nationale
Wejście do służby 18 maja 2001
Los okrętu w służbie
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność standardowa: 36 600 t
całkowita: 40 550 t
Długość całkowita: 261,5 m
pokładu startowego: 261,5 m
Szerokość całkowita: 64,4 m
pokładu startowego: 64,4 m
Zanurzenie 8,5 m
Napęd
2 chłodzone wodą reaktory atomowe o mocy 150 MW każdy
Prędkość 27,0 węzłów
Uzbrojenie
cztery 8-prowadnicowe wyrzutnie pocisków przeciwlotniczych Aster 15 (typu EUROSAAM)
dwie 6-prowadnicowe wyrzutnie Matra Sadral pocisków przeciwlotniczych typu Mistral
8 dział Giat 20F2 kal. 20 mm
Wyposażenie lotnicze
35÷40 wielozadaniowych samolotów myśliwskich Dassault Rafale (M) i pokładowych myśliwców uderzeniowych Dassault Super Etendard, cztery samoloty AEW typu Gruman E-2C Hawkeye
Załoga 1350
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Charles de Gaulle (R 91) - francuski lotniskowiec o napędzie atomowym, jedyna nie-amerykańska jednostka tego typu pozostająca w służbie, okręt flagowy francuskiej marynarki wojennej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Prace koncepcyjne nad nowym francuskim lotniskowcem mającym zastąpić lotniskowiec "Clemenceau" rozpoczęły się w połowie lat 80. Budowa okrętu została zatwierdzona ustawą: "Program Wojskowy 1989 - 1991". Budowę okrętu rozpoczęto 14 lipca 1989 od ustawienia części sekcji dziobowej na pochylni stoczni DCN w Breście. Lotniskowiec budowano metodą modularną polegającą na budowie oddzielnie części dziobowej i rufowej a następnie połączeniu ich w jedną całość. W marcu 1991 ukończono budowę pierwszej dziobowej części okrętu. Okręt początkowo miał nosić imię kardynała Richelieu jednak ostatecznie po interwencji ówczesnego prezydenta Jacques Chiraca zmieniono je na "Charles de Gaulle". Recesja gospodarcza i ciągle rosnące koszty budowy doprowadzały w latach 1990, 1991, 1993 i 1995 do wstrzymywania prac przy lotniskowcu. Ostatecznie okręt wszedł do służby 18 maja 2001.

Opis[edytuj | edytuj kod]

"Charles de Gaulle" pod względem konstrukcyjnym przypomina swojego poprzednika lotniskowiec "Clemenceau". Ma skośny pokład do lądowania, 2 katapulty i 2 windy do transportu samolotów. System zapewniający start i lądowanie samolotów CATOBAR jest tego samego typu co zastosowany na amerykańskich lotniskowcach typu Nimitz.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Witold Kowal, Lotniskowiec "Charles de Gaulle", NTW nr 5/1993, ISSN 1230-1655
  • Keith Faulkner, Jane's Okręty wojenne Przewodnik Encyklopedyczny, Zysk i S-ka, Poznań 2004, wyd.I, ISBN 83-7298-588-X

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]