Charlotte Hughes

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Charlotte Marion Hughes, z domu Milburn (ur. 1 sierpnia 1877 w Marske, Cleveland, zm. 17 marca 1993 w Redcar, Cleveland) – Brytyjka, znana z długowieczności, rekordzistka długości życia w Wielkiej Brytanii. W chwili śmierci była 3. najstarszą żyjącą osobą na świecie za Amerykanką Lucy Hannah (ur. 16 lipca 1875, zm. 21 marca 1993) i Francuzką Jeanne Calment (ur. 21 lutego 1875, zm. 4 sierpnia 1997).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Była z zawodu nauczycielką. Dopiero po przejściu na emeryturę w wieku 63 lat wyszła za mąż za rówieśnika, byłego wojskowego Noela Hughesa. Zmarł on w 1980 w wieku 103 lat. Do 1991 Charlotte Hughes mieszkała sama, następnie ze względu na kłopoty z chodzeniem przeniosła się do domu opieki w Redcar.

Od września 1988, po śmierci Szkotki Kate Begbie, była uważana za najstarszą żyjącą osobę w Wielkiej Brytanii. W 1992 została rekordzistką długości życia w Wielkiej Brytanii, po osiagnięciu wieku Anny Elizy Williams (114 lat i 208 dni), uważanej w 1987 za najstarszego żyjącego człowieka na świecie. Samej Hughes tytuł ten nie przypadł, chociaż dożyła 115 lat i 228 dni, żyła bowiem w tym czasie Francuzka Jeanne Calment, absolutna rekordzistka długości życia ludzkiego (przeszło 122 lata). Wiek Charlotte Hughes plasuje ją na 12. miejscu w historii pod względem długości życia.

Z ciekawostek związanych z jej osobą można wymienić spotkanie z premier Wielkiej Brytanii Margaret Thatcher w sierpniu 1985 (na 108. urodziny), na którym seniorka zadeklarowała się jednak jako zwolenniczka labourzystów. Krótko po ukończeniu 110 lat Hughes odbyła podróż lotniczą Concordem do Nowego Jorku (jako pierwsza osoba w tak podeszłym wieku).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]