Chaus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Chaus
Felis chaus[1]
Schreber, 1777
Chaus
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd drapieżne
Rodzina kotowate
Rodzaj Felis
Gatunek chaus
Podgatunki

zobacz opis w tekście

Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Chaus, kot błotny, kot bagienny, kot trzcinowy (Felis chaus) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych. Występuje od dolnego Egiptu po Indie, Nepal, Cejlon i Półwysep Indochiński. Opisany w 1777 roku. Spokrewniony ze żbikiem. Jeden z dwóch kotów (obok kota nubijskiego) znanych z egipskich malowideł; chaus był przez Egipcjan używany do polowania na ptaki.

Długość ciała bez ogona
56-94 cm
Długość ogona
20-31 cm
Masa ciała
4,5-12 kg
Wysokość w kłębie
40-50 cm
Ubarwienie
Na rozległym obszarze występuje w 9 podgatunkach, czy rasach geograficznych, różniących się ubarwieniem, długością sierści i wielkością. Zazwyczaj jest to kot o płowym (czasem rudawym lub rudobrązowym) ubarwieniu, uszy z krótkimi pędzelkami (jak u rysia). Ogon czarno zakończony, puszysty, z wyraźnymi pierścieniami. Pysk przypomina kota domowego.
Pożywienie
gryzonie(głównie), zające, płazy, robaki[3], ptaki, węże, jaszczurki, ryby.
Dojrzałość płciowa
1,5 - 2 lata
Rozród
ciąża trwa około 66 dni, w miocie jest 3-5 młodych. Podczas rui samce wydają charakterystyczny dźwięk podobny do szczekania psa. Jest to jeden z niewielu gatunków kotów, u których samiec opiekuje się młodymi.
Ochrona
Tępiony ze względu na ładne futro; na jedno damskie okrycie trzeba 12 skórek tego kota.

Długość życia

Średnia długość życia to 14 lat[3].

Znaczenie gospodarcze

Polowanie na koty błotne jest zabronione w: Bangladeszu, Chinach, Indiach, Izraelu, Pakistanie, Tadżykistanie, Tajlandii i Turcji, nastomiast dozwolone jest w takich krajach jak: Bhutan, Gruzja, Laos, Liban, Nepal, Sri Lanka i Wietnam, status chausów jest niejasny w: Afganistanie, Armenii, Azerbejdżanie, Kambodży, Egipcie, Iranie, Iraku, Kazachstanie, Syrii, Turkmenistanie i Uzbekistanie[3].

Zasięg występowania

Koty błotne są spotykane od poziomu morza aż po wysokość 2400 m n.p.m. w Himalajach[3].

Inne
Koty błotne potrafią nurkować(wykorzystują tę zdolność w celu złapania ryby bądź ucieczki przed psami, ludźmi)[3]. Nie boją się ludzi i często osiedlają w pobliżu ich siedzib.
Podgatunki[4][5]

Przypisy

  1. Felis chaus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Felis chaus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Ogurlu I., Gundogdu E., Yildirim I.C., 2010. Population status of jungle cat (Felis chaus) in Egirdir lake, Turkey. Journal of Environmental Biology, 31: 179-183. Accessed March 25, 2010 at
  4. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Felis chaus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 29 sierpnia 2009]
  5. 5,0 5,1 5,2 Mukherjee S., Krishnan A., Tamma K., Home C., R N., et al. (2010) Ecology Driving Genetic Variation: A Comparative Phylogeography of Jungle Cat (Felis chaus) and Leopard Cat (Prionailurus bengalensis) in India. PloS ONE 5(10): e13724. doi:10.1371/journal.pone.0013724