Chełm Śląski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Chełm Śląski
Chełm Śląski
Państwo  Polska
Województwo śląskie
Powiat bieruńsko-lędziński
Gmina Chełm Śląski
Liczba ludności (2012) 5 882
Strefa numeracyjna 032
Kod pocztowy 41-403
Tablice rejestracyjne SBL
SIMC 0941518
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Chełm Śląski
Chełm Śląski
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Chełm Śląski
Chełm Śląski
Ziemia 50°06′25″N 19°11′42″E/50,106944 19,195000
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa miejscowości

Chełm Śląski (niem. Groß Chelm) - wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie bieruńsko-lędzińskim, w gminie Chełm Śląski przy drodze wojewódzkiej nr 934. W 1977 Chełm Śląski został włączony w granice administracyjne Mysłowic[1]. 30 grudnia 1994 Chełm Śląski oraz Imielin wyłączono z Mysłowic[2].

Miejscowość jest siedzibą gminy Chełm Śląski. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa katowickiego.

Integralną częścią wsi jest Błędów.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Miejscowość nosiła wcześniej historyczną polską nazwę Chełm. Nazwę w zlatynizowanej staropolskiej formie Chelm wymienia w latach (1470-1480) Jan Długosz w księdze Liber beneficiorum dioecesis Cracoviensis[3].

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Na północnych krańcach Chełmu Śląskiego usytuowany jest zbiornik wody pitnej, oficjalnie nazwany zbiornikiem Dziećkowice - teren po byłej kopalni piasku w Imielinie. Największym wzniesieniem jest Chełmska Góra zwana również Smutną Górą (284,3 m n.p.m.), z przeszłości zachowały się liczne stawy pohodowlane w tym tzw. Pacwowe Stawy i osadnik w rejonie ul. Błękitnej.

Na ochronę z punktu widzenia kulturalnego i przyrodniczego zasługują: Dolina Przemszy, tzw. Smutna Góra, górny odcinek potoku Mąkołowiec z zespołem Pacwowych Stawów. Wartość kulturową posiadają kościół parafialny pw. Świętej Trójcy, krzyże przydrożne: obok drogi do osady Gamrot, na dawnym cmentarzu cholerycznym na Smutnej Górze i przy ul. Chełmskiej.

Przypisy

  1. Chełm Śląski w Dzienniku Zachodnim
  2. Dz. U. z 1994 r. Nr 132, poz. 671
  3. Joannis Długosz Senioris Canonici Cracoviensis, "Liber Beneficiorum", Aleksander Przedziecki, Tom II, Kraków 1864, str.225.