Chen Yi (komunista)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
To jest biografia osoby noszącej chińskie nazwisko Chen.
Chen Yi
Chen Yi
Chińskie nazwisko i imię
Hanyu pinyin Chén Yì
Wade-Giles Ch’en I
Zn. tradycyjne 陳毅
Zn. uproszczone 陈毅

Chen Yi (ur. 26 sierpnia 1901, zm. 6 stycznia 1972) – chiński wojskowy i polityk komunistyczny, marszałek ChRL.

Od 1923 roku był członkiem Komunistycznej Partii Chin[1]. W 1926 roku został wykładowcą w Akademii Whampoa. Po rozłamie pomiędzy komunistami a Kuomintangiem był jednym z czołowych dowódców komunistycznych.

W czasie wojny domowej w latach 1946-1950 był członkiem Komitetu Frontowego[2]. W bitwie stoczonej w dniach 14-16 maja 1948 roku pod Menglianggu w Shandongu rozbił 74 Dywizję KMT[1]. W rozstrzygającej kampanii Huai-Hai na przełomie 1948 i 1949 roku dowodził III Armią Polową, zajął też ostatnie ogniska oporu KMT na kontynencie – Zhejiang i Fujian[2].

W latach 1950-1954 piastował urząd burmistrza Szanghaju. W 1955 roku w uznaniu za zasługi wojenne został mianowany jednym z dziesięciu marszałków ChRL[1]. W latach 1958-1972 był ministrem spraw zagranicznych[1]. Po rozpoczęciu rewolucji kulturalnej schwytany przez hunwejbinów i prześladowany[1], formalnie nie został jednak usunięty z zajmowanych urzędów.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Jakub Polit: Chiny. Warszawa: Wydawnictwo Trio, 2004. ISBN 83-88542-68-0.
  2. 2,0 2,1 Encyklopedia Historyczna Świata. Tom X. Kraków: Wydawnictwo Opres, 2002. ISBN 83-85909-72-9.