Cheryl Bernard

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Cheryl Bernard
Cheryl Bernard
Bernard i O'Connor na ZIO 2010
Państwo  Kanada
 Alberta
Data i miejsce urodzenia 30 czerwca 1966 w
Grande Prairie
Miejsce zamieszkania Calgary
Wzrost 163[1] cm
Masa ciała 55[1] kg
Gra praworęczna
Klub Calgary Winter Club
Występy
ZIO 1 (2010)
Tournament of Hearts 4 (1992, 1996, 2007, 2009)
Dorobek medalowy
Zimowe igrzyska olimpijskie
Srebro
Vancouver 2010
Tournament of Hearts
Srebro
Thunder Bay 1996
Canadian Olympic Curling Trials
Złoto
Edmonton 2009

Cheryl Bernard (ur. 30 czerwca 1966 w Grande Prairie, znana także pod nazwiskiem Kullman) – kanadyjska curlerka, srebrna medalistka Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2010. Czterokrotnie występowała na Tournament of Hearts. Zakończyła karierę sportową w 2014, była zawodniczką Calgary Winter Club.

Wczesna kariera[edytuj | edytuj kod]

Bernard zaczęła grać w curling w wieku 8 lat. W 1988 dotarła do finału mistrzostw prowincji. Turniej ten wygrała po raz pierwszy w 1992, na Scott Tournament of Hearts 1992 uplasowała się na 9. pozycji[2]. Po trzech latach Bernard dotarła do finału mistrzostw Alberty, który przegrała. Rok później ze zmienionym składem wygrała prowincjonalne eliminacje. W SToH 1996 z bilansem 7 wygranych i 4 porażek awansowała do meczu 1-2 w fazie Page playoff, mecz przeciwko Ontario (Marilyn Bodogh) wygrała wynikiem 12:7, zdobywając w 9. endzie 3 kamienie. W finale Bernard przyszło ponownie zmierzyć się z Ontario, przeciwniczka zrewanżowała się za przegraną w półfinale, pokonując Albertę 6:5[3].

Lata 1997-2006[edytuj | edytuj kod]

Na kolejną możliwość reprezentowania rodzinnej prowincji Bernad musiała czekać 11 lat. Mimo to, w tym czasie odnosiła sukcesy. Począwszy od sezonu 1997-1998 zespół Bernard był wysoko klasyfikowany w Canadian Women's Curling Tour. W 2000 przegrała z Heather Nedohin finał Alberty. 4 lata później było to 4. miejsce. W następnym sezonie po zmianie zawodniczek z dwóch pierwszych pozycji wygrała Canadian Women's Curling Tour, a w sezonie 2005/2006 zajęła 3. miejsce w World Curling Tour, dochodząc do finału rozgrywanego po raz pierwszy jako Players' Championships.

2006-2010[edytuj | edytuj kod]

W 2007 wygrała rywalizację na stopniu prowincji, po Round Robin Scotties Tournament of Hearts 2007 wraz z Ontario i Wyspą Księcia Edwarda Alberta zajmowała 4. lokatę. Drużyna Bernard w pierwszym tie-breaku zmierzyła się z Ontario, pokonując je wysoko 13:6, w drugim meczu dogrywkowym Bernard uległa PEI 4:5[4].

W 2008 zespół Bernard przegrał w półfinale rozgrywek prowincjonalnych. W kolejnym występie zapewnił sobie wyjazd na Scotties Tournament of Hearts 2009. Alberta w turnieju rozgrywanym w Victorii zajęła 7. miejsce[5].

Dzięki dobrej grze i wysokiej pozycji w dwuletnim CTRS za sezony 2007/2008 i 2008/2009 zespół Bernard automatycznie zakwalifikował się do turnieju finałowego Canadian Olympic Curling Trials 2009. Round Robin zakończyła na 1. miejscu, przegrywając tylko jeden mecz, dało to jej awans do finału. W ostatnim meczu zmierzyła się z Shannon Kleibrink. Spotkanie było bardzo wyrównane, w ostatnim endzie przy remisie to Bernard miała ostatni kamień, by zdobyć jeden punkt i wygrać, musiała ustawić swój kamień w eight-foot, przy czym miała czysty wjazd do domu. Kamień wypuszczony był zbyt mocno, jednak szczęśliwie dla Bernard zatrzymał się pod koniec ośmiostopowej strefy[6]. Cheryl Bernard zapewniła sobie występ na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2010, gdzie była gospodarzem, wynikiem 7:6.

Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2010[edytuj | edytuj kod]

Kanadyjki wygrały fazę grupową Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2010 i w półfinale spotkały się ze Szwajcarkami (Mirjam Ott), zespół Bernrard awansował do finału po zwycięstwie 6:5. W finale Cheryl Bernard grała przeciwko obrończyniom tytułu mistrzowskiego z Turynu (Anette Norberg), które w 10. endzie doprowadziły do dogrywki. W dodatkowej partii od początku najbliżej guzika ustawiony był kamień Bernard, do którego Cathrine Lindahl dostawiła plaster. Sytuacja w domu nie zmieniła się aż do drugiego zagrania szwedzkiej kapitan, kiedy to wybiła kamień kanadyjski jednocześnie pozostawiając dwa swoje. W ostatnim zagraniu Bernard musiała zagrać podwójne wybicie, trafiła jednak pierwszy kamień zbyt centralnie, Szwedki przejęły enda i wygrały 7:6[7], Kanadyjki zdobyły srebrne medale[8].

Po igrzyskach[edytuj | edytuj kod]

Pomimo zdobycia medalu olimpijskiego zespół borykał się z problemami znalezienia sponsorów by móc aktywnie uczestniczyć w rozgrywkach World Curling Tour 2010/2011[9]. Drużyna startowała w Alberta Scotties Tournament of Hearts 2011, zajęła tam 3. miejsce przegrywając półfinał przeciwko Heather Nedohin.

8 lutego 2011 podano informację, że po sezonie 2010/2011 zespół rozpadnie się. Ostatnim wspólnym turniejem był wielkoszlemowy Players' Championship rozgrywany w rodzinnym mieście Bernard. Doszła tam do ćwierćfinałów. Z zespołu odeszły Carolyn Darbyshire i Cori Morris, które postanowiły utworzyć własne drużyny. Darbyshire zaznaczyła jednak, że kiedy będzie to potrzebne może grać jako rezerwowa w zespole Bernard. O'Connor pozostała z Cheryl, a dołączyły do nich Lori Olson-Johns i Jennifer Seidler[10].

17 czerwca 2014 Cheryl Bernard zakończyła swoją karierę sportową[11].

Wielki Szlem[edytuj | edytuj kod]


Turniej[12] 2006/2007 2007/2008 2008/2009 2009/2010 2010/2011 2011/2012 2012/2013 2013/2014
Autumn Gold SF x F QF QF QF QF x
Manitoba Lotteries x SF QF QF x SF QF A
Wayden Transportation QF x SF
Sobeys Slam x x A
Colonial Square  ?*  ?* A*  ?* A* A* x A
Masters  ?*  ?*  ?*  ?*  ?* x* A A
Players' Championships SF SF SF W QF A A A
Legenda
= turniej nie odbył się
A = nie uczestniczyła
x = nie zakwalifikowała się do fazy finałowej
QF = ćwierćfinał
SF = półfinał
F = finał
W = zwycięstwo
* = turniej niezaliczany wówczas do cyklu Wielkiego Szlema

Drużyna[edytuj | edytuj kod]

Czwarta Trzecia Druga Otwierająca
2012/2014 Cheryl Bernard Susan O'Connor Lori Olson-Johns Shannon Aleksic
2011/2012 Jennifer Seidler
2005/2011 Carolyn Darbyshire Cori Bartel
2004/2005 Jody McNabb Karen Ruus
2002/2004 Joanne Sipka
2001/2002 Barb Davies
1998/2001 Karen Ruus Barb Davies Crystal Rumberg
1995/1998 Judy Pendergast

CTRS[edytuj | edytuj kod]

Pozycje drużyn Cheryl Bernard w rankingu CTRS[13]:

  • 2013-2014 – 11.[14]
  • 2012-2013 – 10.
  • 2011-2012 – 8.
  • 2010-2011 – 8.
  • 2009-2010 – 2.
  • 2008-2009 – 4.
  • 2007-2008 – 6.
  • 2006-2007 – 4.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy