Cheryl Bernard

Cheryl Bernard
Bernard i O'Connor na ZIO 2010
Państwo	Kanada Alberta
Data i miejsce urodzenia	30 czerwca 1966 w Grande Prairie
Miejsce zamieszkania	Calgary
Wzrost	163 cm
Masa ciała	55 kg
Gra	praworęczna
Klub	Calgary Winter Club
Drużyna
Skip	Cheryl Bernard
Trzecia	Susan O'Connor
Druga	Lori Olson-Johns
Otwierająca	Jennifer Seidler
Występy
ZIO	1 (2010)
Tournament of Hearts	4 (1992, 1996, 2007, 2009)
Dorobek medalowy
Zimowe igrzyska olimpijskie
Srebro	Vancouver 2010
Tournament of Hearts
Srebro	Thunder Bay 1996
Canadian Olympic Curling Trials
Złoto	Edmonton 2009

Cheryl Bernard (ur. 30 czerwca 1966 w Grande Prairie, znana także pod nazwiskiem Kullman) – kanadyjska curlerka, srebrna medalistka Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2010. Czterokrotnie występowała na Tournament of Hearts, od sezonu 2006/2007 jest sklasyfikowana na 4. miejscu rankingu CTRS. Mieszka w Calgary i jest zawodniczką Calgary Winter Club.

Wczesna kariera

Bernard zaczęła grać w curling w wieku 8 lat. W 1988 dotarła do finału mistrzostw prowincji, wygrała finał rozgrywek Alberty w 1992, na Scott Tournament of Hearts 1992 uplasowała się na 9. pozycji. Po trzech latach Bernard dotarła do finału mistrzostw Alberty, który przegrała. Rok później ze zmienionym składem wygrała prowincjonalne eliminacje. W SToH 1996 z bilansem 7 wygranych i 4 porażek awansowała do meczu 1-2 w fazie Page playoff, mecz przeciwko Ontario (Marilyn Bodogh) wygrała wynikiem 12:7, zdobywając w 9. endzie 3 kamienie. W finale Bernard przyszło ponownie zmierzyć się z Ontario, przeciwniczka zrewanżowała się za przegraną w półfinale, pokonując Albertę 6:5.

Lata 1997-2006

Na kolejną możliwość reprezentowania rodzinnej prowincji Bernad musiała czekać 11 lat. Mimo to, w tym czasie odnosiła sukcesy. Począwszy od sezonu 1997-1998 zespół Bernard był wysoko klasyfikowany w Canadian Women's Curling Tour. W 2000 przegrała z Heather Nedohin finał Alberty. 4 lata później było to 4. miejsce. W następnym sezonie po zmianie zawodniczek z dwóch pierwszych pozycji wygrała Canadian Women's Curling Tour, a w sezonie 2005/2006 zajęła 3. miejsce w World Curling Tour, dochodząc do finału rozgrywanego po raz pierwszy jako Players' Championships.

2006-2010

W 2007 wygrała rywalizację na stopniu prowincji, po Round Robin Scotties Tournament of Hearts 2007 wraz z Ontario i Wyspą Księcia Edwarda Alberta zajmowała 4. lokatę. Drużyna Bernard w pierwszym tie-breaku zmierzyła się z Ontario, pokonując je wysoko 13:6, w drugim meczu dogrywkowym Bernard uległa PEI 4:5.

W 2008 zespół Bernard przegrał półfinał, jednak w kolejnym występie zapewnił sobie wyjazd na Scotties Tournament of Hearts 2009. Alberta w turnieju rozgrywanym w Victorii zajęła 7. miejsce.

Dzięki dobrej grze i wysokiej pozycji w dwuletnim CTRS za sezony 2007/2008-2008/2009 zespół Bernard automatycznie zakwalifikował się do turnieju finałowego Canadian Olympic Curling Trials 2009. Round Robin zakończyła na 1. miejscu, przegrywając tylko jeden mecz, dało to jej awans do finału. W ostatnim meczu zmierzyła się z Shannon Kleibrink, mecz był bardzo wyrównany, w ostatnim endzie przy remisie to Bernard miała ostatni kamień, by zdobyć jeden punkt i wygrać, musiała ustawić swój kamień w eight-foot, przy czym miała czysty wjazd do domu. Kamień wypuszczony był zbyt mocno, jednak szczęśliwie dla Bernard zatrzymał się pod koniec ośmiostopowej strefy. Cheryl Bernard zapewniła sobie występ na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich, gdzie była gospodarzem, wynikiem 7:6.

Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2010

Kanadyjki wygrały fazę grupową Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2010 i w półfinale spotkały się ze Szwajcarkami (Mirjam Ott), zespół Bernrard awansował do finału po zwycięstwie 6:5. W finale Cheryl Bernard grała przeciwko obrończyniom tytułu mistrzowskiego z Turynu (Anette Norberg), które w 10. endzie doprowadziły do dogrywki. W dodatkowej partii od początku najbliżej guzika ustawiony był kamień Bernard, do którego Cathrine Lindahl dostawiła plaster. Sytuacja w domu nie zmieniła się aż do drugiego zagrania szwedzkiej kapitan, kiedy to wybiła kamień kanadyjski jednocześnie pozostawiając dwa swoje. W ostatnim zagraniu Bernard musiała zagrać podwójne wybicie, trafiła jednak pierwszy kamień zbyt centralnie, Szwedki przejęły enda i wygrały 7:6, Kanadyjki zdobyły srebrne medale.

Po igrzyskach

Pomimo zdobycia medalu olimpijskiego zespół borykał się z problemami znalezienia sponsorów by móc aktywnie uczestniczyć w rozgrywkach World Curling Tour 2010/2011. Drużyna startowała w Alberta Scotties Tournament of Hearts 2011, zajęła tam 3. miejsce przegrywając półfinał przeciwko Heather Nedohin.

8 lutego 2011 podano informację, że po sezonie 2010/2011 zespół rozpadnie się. Ostatnim wspólnym turniejem był wielkoszlemowy Players' Championship rozgrywany w rodzinnym mieście Bernard. Doszła tam do ćwierćfinałów. Z zespołu odeszły Carolyn Darbyshire i Cori Morris, które postanowiły utworzyć własne drużyny. Darbyshire zaznaczyła jednak, że kiedy będzie to potrzebne może grać jako rezerwowa w zespole Bernard. O'Connor pozostała z Cheryl, a dołączyły do nich Lori Olson-Johns i Jennifer Seidler.

Wielki Szlem

Turniej 2006/2007 2007/2008 2008/2009 2009/2010 2010/2011 2011/2012 2012/2013 Autumn Gold SF x F QF QF QF QF Manitoba Lotteries x SF QF QF x SF QF Wayden Transportation QF x SF — — — — Sobeys Slam — x x — A — — Colonial Square  ?*  ?* A*  ?* A* A* x Masters  ?*  ?*  ?*  ?*  ?* x* A Players' Championships SF SF SF W QF A

Legenda — = turniej nie odbył się A = nie uczestniczyła x = nie zakwalifikowała się do fazy finałowej QF = ćwierćfinał SF = półfinał F = finał W = zwycięstwo * = turniej niezaliczany wówczas do cyklu Wielkiego Szlema

Drużyna

	Czwarta	Trzecia	Druga	Otwierająca
2011/2012	Cheryl Bernard	Susan O'Connor	Lori Olson-Johns	Jennifer Seidler
2005/2011			Carolyn Darbyshire	Cori Bartel
2004/2005			Jody McNabb	Karen Ruus
2002/2004			Joanne Sipka
2001/2002			Barb Davies
1998/2001		Karen Ruus	Barb Davies	Crystal Rumberg
1995/1998				Judy Pendergast

Bibliografia

• Cheryl Bernard w bazie Światowej Federacji Curlingu
• Oficjalna strona internetowa drużyny Cheryl Bernard
• Profil Bernard na stronach World Curling Tour
• Zestawienie mistrzyń Alberty