Chesapeake Bay Retriever

Z Wikipedii

Chesapeake Bay Retriever
Chesapeake Bay Retriever
Kraj patronacki	USA
Wymiary
Wysokość	psy 58-66 cm, suki 53-61 cm
Waga	ok. 30 kg
Klasyfikacja
FCI	Grupa VIII, Sekcja 1, nr wzorca 263
AKC	Sporting
ANKC	Grupa 3 (Gundogs)
CKC	Grupa 1 - Sporting Dogs
KC(UK)	Gundog
NZKC	Gundog
UKC	Grupa 4 - Gun Dog
Wzorce rasy
FCI • AKC • ANKC • CKC KC(UK) • NZKC • UKC
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Chesapeake Bay Retriever - jedna z ras psów, należąca do grupy psów aportujących, płochaczy i psów dowodnych. Zaklasyfikowana jest do sekcji psów aportujących.

Spis treści

1 Rys historyczny
2 Wygląd
- 2.1 Szata i umaszczenie
3 Użytkowość
4 Zachowanie i charakter
5 Zdrowie i pielęgnacja
- 5.1 Dbałość o wyglad zewnętrzny

[edytuj] Rys historyczny

Pochodzi z rejonu zatoki Chesapeake leżącej na wschodnim wybrzeżu USA.

[edytuj] Wygląd

[edytuj] Szata i umaszczenie

Szata jest szorstka, krótka, z gęstym wełnianym podszerstkiem. Umaszczenie występuje od żółtobrązowego do ciemnobrązowego.

[edytuj] Użytkowość

Chesapeake Bay Retriever pełni funkcje psa myśliwskiego lub psa do towarzystwa

[edytuj] Zachowanie i charakter

Chesapeake Bay Retrievery są przyjacielskie, inteligentne, posłuszne, czujne i energiczne. Lubią pływać, z natury bywają uparte i niezależne, ale dobrze wyszkolony umie być zdyscyplinowany. Zawsze chętny do pracy, choć nie tak łatwy do ułożenia jak labrador. Rekompensuje to ogromnym zapałem, z jakim wykonuje wszelkie polecenia. Oddany potrzebuje bliskiego kontaktu z rodziną. Wobec obcych jest powściągliwy. Sprawdza się w roli psa stróżującego. Bywa agresywy wobec obcych psów.

[edytuj] Zdrowie i pielęgnacja

Psy tej rasy potrzebują dużo ruchu, są rasą znaną z problemów z tarczycą^{[potrzebne źródło]}.

[edytuj] Dbałość o wyglad zewnętrzny

Pielęgnacja sierści u psów wystawowych i nie wystawowych tej rasy jest podobna i wymaga odpowiednich narzędzi do trymowania, wyczesywania, degażowania oraz masowania sierści. Oczy i uszy wymagają regularnej kontroli i w razie potrzeby delikatnego oczyszczania. Systematyczna praca pielęgnacyjna pomaga uzyskać kontrolę nad zachowaniem psa podczas wyczesywania i pozwoli uniknąć sytuacji, kiedy nie pozwala zająć się niektórymi partiami ciała i zmusza do ich ominięcia.

Jest kilka miejsc u psów sportowych, gdzie martwy włos ma tendencję do utrzymywania się: przód barków oraz przód przednich i tylnych łap.