Chińskie węzełki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Współczesne chińskie węzełki, służące jako ozdoba

Chińskie węzełki (chiń. upr.: 中国结; chiń. trad.: 中國結; pinyin: Zhōngguó jié) – popularna chińska ozdoba w postaci artystycznie splątanych sznurków. Służą często jako ozdoby noworoczne czy dekoracje w świątyniach. Rozpowszechnione od czasów dynastii Tang, symbolizują siłę, harmonię, jedność i miłość[1].

Ozdoba wywodzi się z dawnego pisma węzełkowego, używanego w starożytnych Chinach[2]. Wspominają o nim źródła z połowy pierwszego tysiąclecia p.n.e., m.in. jeden z komentarzy o trygramach do Księgi Przemian oraz Daodejing (rozdz. 80)[3]. Jeszcze w II w. n.e. historyk Zheng Xuan pisał, że w przeszłości używano węzłów do zapisywania wiadomości o ważnych wydarzeniach[4]. W przeciwieństwie do południowoamerykańskiego kipu, chińskie pismo węzełkowe nie przetrwało do naszych czasów. Ze względu na nietrwałość nośnika zniszczeniu uległy jego zabytki. Z tego powodu jest ono mało zbadane. Uważa się jednak, że wywarło ono wpływ na pismo chińskie, m.in. liczebniki[5], a także na chińską sztukę ludową.

Przypisy

  1. Origins of Chinese Art and Craft, compiled by Li Xiaoxiang, Singapore 2006, s. 124.
  2. Lydia Chen, The Complete Book of Chinese Knotting. A Compendium of Techniques and Variations, Singapore 2007, s. 9.
  3. Axel Steensberg, Hard Grains, Irrigation, Numerals and Script in the Rise of Civilisations, Copenhagen 1989, s. 91.
  4. Lydia Chen, Chinese Knotting: Creative Designs that are Easy and Fun!, Singapore 2003, s. 25.
  5. Endymion Wilkinson, Chinese History. A Manual, Cambridge 2004, s. 374.