Chiastolit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Chiastolit
Chiastolit.jpg
Właściwości chemiczne i fizyczne
Inne nazwy howdenit, kamień krzyżowy
Skład chemiczny krzemian glinu (Al2SiO5)
Twardość w skali Mohsa 6,5–7,5
Przełam nierówny
Pokrój kryształu słupkowy, wydłużony
Układ krystalograficzny rombowy
Właściwości mechaniczne kruchy
Gęstość minerału 3,13–3,17 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa szara, żółtawa, brunatna, zielonawa, niekiedy różowa
Rysa biała
Połysk matowy
Współczynnik załamania 0,007–0,011
Inne dwójłomność, silny pleochroizm

Chiastolit (nazywany także: Howdenitem lub Kamieniem krzyżowym) – odmiana andaluzytu, bardzo rzadki minerał z grupy krzemianów.

Nazwa pochodzi od gr. chiasto = przekątnie ułożony oraz chiastos = podobny do krzyża, krzyżowy. Rozpoznawany po charakterystycznym krzyżu widocznym na przekroju kryształu.

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Tworzy słupkowe, wydłużone kryształy, do kilku cm długości. Jest kruchy, nieprzezroczysty, często zawiera inkluzje węglistej substancji lub minerałów układających się w kształt krzyża lub klepsydry – zjawisko to jest niepowtarzalne i występuje tylko w chiastolicie.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Występuje tylko w obrębie zmetamorfizowanych łupków ilastych.

Miejsca występowania: Chiastolity są znane z Fichtelgebirge w Niemczech. Występują także w okolicach Santiago de Compostela w Hiszpanii. Piękne kamienie pochodzą z okolic Bona w Algierii i z licznych wystąpień w Arizonie (USA). Prawdopodobnie najpiękniejsze[według kogo?] z dotychczas znanych chiastolitów zostały znalezione na obszarze Bimbowrie w Australii.

W Polsce drobne chiastolity występują na Dolnym Śląsku, znaleziono je w otworach wiertniczych w okolicach Suwałk.

Znaczenie[edytuj | edytuj kod]

Historia[edytuj | edytuj kod]

Z powodu charakterystycznego krzyża na przekroju kryształów chiastolit służył od dawna do przygotowywania amuletów.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons