Childeryk I
Childeryk I (ur. ok. 437, zm. 26 grudnia 481 lub 482 w Tournai) – król Franków od 457 lub 458 roku, z dynastii Merowingów. Syn króla Meroweusza.
Po wstąpieniu na tron został wygnany przez swoich poddanych i uszedł do Turyngii, gdzie przebywał przez 8 lat, kiedy wezwany przez Franków ponownie objął ich tron.
Około roku 463 pod Orleanem udało mu się wraz z wojskami rzymskimi Egidiusza pokonać Wizygotów, którzy chcieli zająć terytoria nad Loarą. Z Turyngii, jak głosi legenda, przybyła do Childeryka Basina, siostra króla Turyngów, u którego znalazł schronienie na wygnaniu. Basina miała opuścić swego męża dla męstwa Childeryka. Childeryk poślubił księżniczkę Basinę, z którą miał syna Chlodwiga oraz córki Lantilde, Albofledis i Audofledis prawdopodobnie żonę Teodoryka Wielkiego króla Ostrogotów. Kilka lat później, jako sojusznik cesarstwa rzymskiego zdobył Angers pokonując Sasów[1].
W 27 maja 1653[2] w Tournai na cmentarzu przy kościele św. Brykcjusza odkryto grób Childeryka, którego pochowano jako poganina z bardzo bogatym wyposażeniem i w otoczeniu jam z pochówkami końskimi. Prawdopodobnie komora grobowa była pierwotnie nakryta kurhanem[3].
Przypisy
- ↑ Praca zbiorowa Historia powszechna Tom 7 Od upadku cesarstwa rzymskiego do ekspansji islamu. Karol Wielki, Mediaset Group SA, 2007, ss. 70, ISBN 978-84-9819-814-0.
- ↑ A Note on Childeric's Bees (ang.). [dostęp 2013-05-26].
- ↑ Magdalena Maczyńska, Wędrówki Ludów. Historia niespokojnej epoki IV i V wieku, Wydawnictwo Naukowe PAN, 1996, ss. 181, ISBN 83-01-12120-3.
| Poprzednik Meroweusz |
król Franków salickich 457-482 |
Następca Chlodwig I |
