Chilperyk II (król Franków)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Chilperyk II (ur. ok. 672, zm. 13 lutego 721), król frankijski z dyn. Merowingów w latach 715-721, wstępując do zakonu przybrał imię "Daniel".
Został wyciągnięty z klasztoru i obwołany marionetkowym królem w Paryżu przez antymajordoma Raganfreda - rywala Karola Młota.
Raganfred pomaszerował z Chilperykiem II i wojskiem do Kolonii w celu zaanektowania skarbu koronnego ale został pokonany przez Karola Młota w bitwie pod Vincy koło Cambrai (716 r.).
Raganfred uciekł za granicę zaś Karol Młot nie obalił Chilperyka II a nawet ustanowił go zwierzchnim królem. Był to krok polityczny - Karolowi Młotowi chodziło o osłabienie czujności nieprzychylnego mu możnowładztwa: władzę formalnie sprawował król a w rzeczywistości jego majordom Karol Młot.
| Poprzednik Dagobert III |
król Franków 715–717 |
Następca Teuderyk IV |
| Poprzednik Dagobert III |
król Franków (Austrazja) 715–717, |
Następca Chlotar IV |
| Poprzednik Chlotar IV |
król Franków (Austrazja) 718–720, |
Następca Teuderyk IV |
| Poprzednik Dagobert III |
król Franków (Neustria i Burgundia) 715–720 |
Następca Teuderyk IV |
Bibliografia [edytuj]
- Gustav Faber, Merowingowie i Karolingowie, PIW, Warszawa 1994.
