Chilperyk II (król Franków)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Chilperyk II (ur. ok. 672, zm. 13 lutego 721), król frankijski z dyn. Merowingów w latach 715-721, wstępując do zakonu przybrał imię "Daniel".

Został wyciągnięty z klasztoru i obwołany marionetkowym królem w Paryżu przez antymajordoma Raganfreda - rywala Karola Młota.

Raganfred pomaszerował z Chilperykiem II i wojskiem do Kolonii w celu zaanektowania skarbu koronnego ale został pokonany przez Karola Młota w bitwie pod Vincy koło Cambrai (716 r.).

Raganfred uciekł za granicę zaś Karol Młot nie obalił Chilperyka II a nawet ustanowił go zwierzchnim królem. Był to krok polityczny - Karolowi Młotowi chodziło o osłabienie czujności nieprzychylnego mu możnowładztwa: władzę formalnie sprawował król a w rzeczywistości jego majordom Karol Młot.


Poprzednik
Dagobert III
król Franków
715–717
Następca
Teuderyk IV
Poprzednik
Dagobert III
król Franków (Austrazja)
715–717,
Następca
Chlotar IV
Poprzednik
Chlotar IV
król Franków (Austrazja)
718–720,
Następca
Teuderyk IV
Poprzednik
Dagobert III
król Franków (Neustria i Burgundia)
715–720
Następca
Teuderyk IV

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Gustav Faber, Merowingowie i Karolingowie, PIW, Warszawa 1994.