Chlorek żelaza(II)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Chlorek żelaza(II)
Chlorek żelaza(II) Krystaliczny uwodniony FeCl2
Krystaliczny uwodniony FeCl2
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny FeCl2
Masa molowa 126,75 g/mol
Wygląd jasnozielone kryształy[1]
Identyfikacja
Numer CAS 7758-94-3
PubChem 24458[3]
Podobne związki
Inne aniony fluorek żelaza(II)
bromek żelaza(II)
jodek żelaza(II)
siarczek żelaza(II)
Inne kationy chlorek żelaza(III)
chlorek kobaltu(II)chlorek miedzi(II)
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Klasyfikacja
ATC B03 AA05

Chlorek żelaza(II), FeCl2nieorganiczny związek chemiczny z grupy chlorków, sól kwasu solnego i żelaza na II stopniu utlenienia.

Bezwodny chlorek żelaza(II) jest białą substancją krystaliczną topiącą się w temperaturze 677 °C. Pod wpływem wilgoci szybko tworzy tetrahydrat FeCl2·4H2O, o jasnozielonej barwie.

Chlorek żelaza(II) otrzymuje się w wyniku działania na metaliczne żelazo gazowym chlorowodorem, lub też roztwarzając żelazo w kwasie solnym:

Fe + 2HCl → FeCl2 + H2

W warunkach laboratoryjnych, aby uzyskać bezwodny chlorek żelaza(II) reakcję tę prowadzi się w metanolu z użyciem stężonego kwasu solnego, w wyniku czego powstaje [Fe(MeOH)6]Cl2, który w temperaturze 160 °C rozkłada się do FeCl2.

Roztwór wodny chlorku żelaza(II) ma odczyn kwaśny i jest żrący. Związek ten jest stosowany w chemii metaloorganicznej jako źródło jonów żelaza na II stopniu utlenienia. Stosuje się go np. do otrzymywania ferrocenu.

Zastosowanie medyczne[edytuj | edytuj kod]

Chlorek żelaza(II) jest lekiem stosowanym w celu uzupełnienia niedoboru żelaza. Hydrolizujące sole, zawierające jony żelaza Fe2+ wchłaniane są łatwo z przewodu pokarmowego i stają się substratem do produkcji hemoglobiny i mioglobiny.

Wskazania[edytuj | edytuj kod]

Przeciwwskazania i działania niepożądane[edytuj | edytuj kod]

Przeciwwskazania:

Działanie niepożądane

Dawkowanie[edytuj | edytuj kod]

Lek występuje w kroplach, podaje się go więc zmieszany z sokiem lub wodą, ewentualnie z posiłkiem (przy zaburzeniach żołądkowo-jelitowych), aczkolwiek przyjmowanie na czczo zwiększa wchłanianie żelaza (podobnie działa witamina C). Najlepiej pić przez słomkę, aby uniknąć przebarwienia zębów. Lek stosuje się przez 2–3 miesiące, aby uzupełnić tkankowe niedobory żelaza. W trakcie leczenia występuje czarne zabarwienie stolca. Dawkowanie określane jest przez lekarza.

Dostępne preparaty[edytuj | edytuj kod]

  • Hemofer (w postaci kropli doustnych).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Chlorek żelaza(II) (ang.). The Chemical Database. The Department of Chemistry, University of Akron. [dostęp 2012-06-30].
  2. 2,0 2,1 2,2 Chlorek żelaza(II) (pol.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Polski.
  3. Chlorek żelaza(II) – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.