Chlorek żelaza(II)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Chlorek żelaza(II)
Chlorek żelaza(II)
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny FeCl2
Masa molowa 126,75 g/mol
Wygląd jasnozielone kryształy[1]
Identyfikacja
Numer CAS 7758-94-3
PubChem 24458[3]
Podobne związki
Inne aniony azotan żelaza(II)
bromek żelaza(II)
siarczan żelaza(II)
siarczek żelaza(II)
Inne kationy chlorek żelaza(III)
chlorek kobaltu(II)
chlorek magnezu
chlorek miedzi(II)
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Klasyfikacja
ATC B03 AA05
FeCl2.png

Chlorek żelaza(II), FeCl2nieorganiczny związek chemiczny z grupy chlorków, sól kwasu solnego i żelaza na +2 stopniu utlenienia.

Bezwodny chlorek żelaza(II) jest białą substancją krystaliczną topiącą się w temperaturze 677 °C. Pod wpływem wilgoci szybko tworzy hydrat FeCl2·4H2O, o jasnozielonej barwie.

Chlorek żelaza(II) otrzymuje się w wyniku działania na metaliczne żelazo gazowym chlorowodorem, lub też roztwarzając żelazo w kwasie solnym:

Fe + 2 HCl → FeCl2 + H2

W warunkach laboratoryjnych, aby uzyskać bezwodny chlorek żelaza(II) reakcję tę prowadzi się w metanolu z użyciem stężonego kwasu solnego, w wyniku czego powstaje [Fe(MeOH)6]Cl2, który w temperaturze 160 °C rozkłada się do FeCl2.

Roztwór wodny chlorku żelaza(II) ma odczyn kwaśny i jest żrący. Związek ten jest stosowany w chemii metaloorganicznej jako źródło jonów żelaza na +2 stopniu utlenienia. Stosuje się go np. do otrzymywania ferrocenu.

Zastosowanie medyczne[edytuj | edytuj kod]

Chlorek żelaza(II) jest lekiem stosowanym w celu uzupełnienia niedoboru żelaza. Hydrolizujące sole, zawierające jony żelaza Fe2+ wchłaniane są łatwo z przewodu pokarmowego i stają się substratem do produkcji hemoglobiny i mioglobiny.

Wskazania[edytuj | edytuj kod]

Przeciwwskazania i działania niepożądane[edytuj | edytuj kod]

Przeciwwskazania:

Działanie niepożądane

Dawkowanie[edytuj | edytuj kod]

Lek występuje w kroplach, podaje się go więc zmieszany z sokiem lub wodą, ewentualnie z posiłkiem (przy zaburzeniach żołądkowo-jelitowych), aczkolwiek przyjmowanie na czczo zwiększa wchłanianie żelaza (podobnie działa witamina C). Najlepiej pić przez słomkę, aby uniknąć przebarwienia zębów. Lek stosuje się przez 2-3 miesiące, aby uzupełnić tkankowe niedobory żelaza. W trakcie leczenia występuje czarne zabarwienie stolca. Dawkowanie określane jest przez lekarza.

Dostępne preparaty[edytuj | edytuj kod]

  • Hemofer (w postaci kropli doustnych).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Chlorek żelaza(II) (ang.). The Chemical Database. The Department of Chemistry, University of Akron. [dostęp 2012-06-30].
  2. 2,0 2,1 2,2 Chlorek żelaza(II) (pol.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Polski.
  3. Chlorek żelaza(II) – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.