Chlorek chromu(II)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Chlorek chromu(II)
     Cr2+      Cl−
     Cr2+      Cl
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny CrCl2
Masa molowa 122,90 g/mol
Wygląd białe krystaliczne ciało stałe[1]
Identyfikacja
Numer CAS 10049-05-5
PubChem 24871[3]
Podobne związki
Inne kationy chlorek chromu(III)
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Chlorek chromu(II), CrCl2nieorganiczny związek chemiczny, sól kwasu solnego i chromu na II stopniu utlenienia.

Otrzymywanie[edytuj | edytuj kod]

Można go otrzymać przez redukcję metalicznym cynkiem chlorku chromu(III) lub dichromianów bez dostępu powietrza, w roztworach silnie zakwaszonych kwasem solnym[4][5]. Redukcję można także przeprowadzić działając wodorem na stały CrCl3 w postaci bezwodnej[5]. Alternatywną metodą jest reakcja metalicznego chromu z suchym chlorowodorem[5].

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Właściwości fizyczne[edytuj | edytuj kod]

Bezwodny chlorek chromu(II) jest bezbarwnym ciałem krystalicznym[6]. Jego roztwory mają natomiast zabarwienie niebieskie ze względu na powstawanie jonu kompleksowego [Cr(H2O)6]2+[5]. Także niebieski jest tetrahydrat, o wzorze Cr(H2O)4Cl2·4H2O, tworzący higroskopijne kryształy[6].

Właściwości chemiczne[edytuj | edytuj kod]

CrCl2 jest silnym reduktorem. Aby zabezpieczyć jego roztwory przed utlenieniem przez powietrze, zabezpiecza się je warstwą ligroiny (nielotną benzyną). Z wody wypiera powoli wodór[6], reakcję tę przyspiesza podwyższona temperatura i obecność jonów innych metali[4]:

2Cr2+ + 2H2O → 2Cr(OH)2+ + H2

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Stosowany jest do wytwarzania innych związków chromu i chromu metalicznego oraz jako katalizator w chemii organicznej[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Chlorek chromu(II) (ang.). The Chemical Database. The Department of Chemistry, University of Akron. [dostęp 2012-06-24].
  2. Chlorek chromu(II) (pol.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Polski.
  3. Chlorek chromu(II) – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
  4. 4,0 4,1 Adam Bielański: Podstawy chemii nieorganicznej. Wyd. 5. Warszawa: PWN, 2002, s. 887. ISBN 83-01-13654-5.
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 C. Chambers, A. K. Holliday: Modern Inorganic Chemistry. Butterworths, 1975, s. 383.
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 D. L. Perry: Handbook of Inorganic Compounds. CRC Press, 2011, s. 120.