Chlorek tlenek bizmutu(III)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Chlorek tlenek bizmutu(III)
Chlorek tlenek bizmutu(III)
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny BiCl(O)
Inne wzory Bi(O)Cl, BiOCl
Masa molowa 261,44 g/mol
Wygląd biały lub prawie biały, bezpostaciowy albo drobnokrystaliczny proszek bez smaku i zapachu[3]
Identyfikacja
Numer CAS 7787-59-9
PubChem 6328152[4]
Podobne związki
Podobne związki chlorek bizmutu(III)
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Chlorek tlenek bizmutu(III) (chlorek bizmutylu, łac. bismuthum oxychloratum) – nieorganiczny związek chemiczny, zasadowa sól bizmutu(III) zawierająca ugrupowanie bizmutylowe, Bi=O. Nierozpuszczalny w wodzie i tłuszczach, krystalizuje w układzie tetragonalnym.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Wykazuje – tak jak inne związki bizmutu (np. dermatol) – aktywność przeciwbakteryjną. Dlatego był dawniej stosowany jako zawiesina olejowa w leczeniu zakażeń krętkiem bladym (kiły). Obecnie nie wykorzystuje się tego działania w lecznictwie, ze względu na wprowadzenie antybiotyków, które charakteryzują się większą skutecznością.

W diagnostyce używa się chlorku bizmutylu w badaniach rentgenowskich i we fluoroskopii do kontrastowania cewników, ponieważ silnie pochłania promieniowanie rentgenowskie. Może być łączony z siarczanem baru, co poszerza zakres możliwości jego wykorzystania[5].

Powszechnie stosowany jest również w kosmetyce jako pigment przy wyrobie sztyftów do ust, szminek, lakierów do paznokci, pudrów, cieni do powiek i innych środków kosmetycznych. Nadaje jedwabisty perłowy połysk. Wykazuje dobre zdolności kryjące i bardzo duże powinowactwo do skóry, a ponadto jest delikatny w dotyku.

Jest niestabilny na świetle. W preparatach kosmetycznych zawierających chlorek bizmutylu wykorzystuje się filtry UV, by nie dopuścić do jego rozkładu.

Nazwy handlowe[edytuj | edytuj kod]

  • Biron® B-50
  • Biron® ESQ
  • Biron® Fines
  • Biron® MTU
  • Biron® LF-2000
  • Bi-LITE® 20
  • Bital (z talkiem)
  • Mibiron® N-50 (z miką)
  • Pearl Glo
  • Pearl I
  • Pearl II
  • Satin B UVS

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 MSDS Alfa Aesar
  2. 2,0 2,1 Chlorek tlenek bizmutu(III) (pol.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Polski.
  3. 3,0 3,1 Polska Rzeczpospolita Ludowa, Ministerstwo Zdrowia: Farmakopea Polska III. Warszawa: Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, 1954, s. 950.
  4. Chlorek tlenek bizmutu(III) – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
  5. Bismuth Oxychloride for Radiopaque Medical Devices. S. Black. [dostęp 2011-02-13].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.