Chloroacetofenon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Disambig.svg Na tę stronę wskazuje przekierowanie z „Cn”. Zobacz też: Cn - symbol pierwiastka kopernika.
Chloroacetofenon
Chloroacetofenon Chloroacetofenon
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C8H7ClO
Inne wzory Ph-COCH2Cl
Masa molowa 154,59 g/mol
Wygląd bezbarwna, krystaliczna substancja, produkt techniczny ma barwę szarobrunatną, w małych stężeniach posiada wyczuwalny zapach czeremchy
Identyfikacja
Numer CAS 532-27-4
PubChem 10757[4]
Podobne związki
Podobne związki chloroaceton
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Chloroacetofenonorganiczny związek chemiczny z grupy ketonów, pochodna acetofenonu, stosowany jako drażniący bojowy środek trujący (lakrymator). Oznaczenie wojskowe USA – CN, Wielka Brytania – CAP, Niemcy – O-Salz.

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

  • bezbarwna krystaliczna substancja
  • produkt techniczny ma barwę szarobrunatną
  • nierozpuszczalny w wodzie
  • rozpuszczalny w rozpuszczalnikach organicznych oraz niektórych BST m.in. w iperycie, fosgenie, chlorocyjanie
  • w wodzie nie hydrolizuje

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • głównie przez siły policyjne wielu państw na świecie. Najczęściej służy do eleboracji granatów dymnych pocisków artyleryjskich w postaci mieszaniny termosublimacyjnej (pirotechnicznej). W wyniku spalania tej mieszaniny powstaje aerozol BST. Stosuje się ją również w w postaci roztworu 10 – 30% w ręcznych miotaczach gazu.
  • lotnicze instalacje rozpylające
  • Do odkażania stosuje się wodnoalkoholowy roztwór Na2S.

Działanie chloroacetofenonu polega na silnym drażnieniu błon śluzowych oczu. Wyższe stężenia w powietrzu powodują podrażnienia skóry twarzy. Działanie tego środka chemicznego ustaje po wyjściu z atmosfery skażonej.

Choloroacetofenon został otrzymany pod koniec I wojny światowej w USA.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Chloroacetofenon (pol.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Polski.
  2. 2,0 2,1 Chloroacetofenon (ang.) w bazie ChemIDplus. United States National Library of Medicine. [dostęp 2012-07-01].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Chloroacetofenon (ang.). The Chemical Database. The Department of Chemistry, University of Akron. [dostęp 2012-07-01].
  4. Chloroacetofenon – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.