Chloropikryna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Chloropikryna
Chloropikryna Chloropikryna
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny CCl3NO2
Masa molowa 164,38 g/mol
Wygląd bezbarwna lub żółta ciecz[2]
Identyfikacja
Numer CAS 76-06-2
PubChem 6423[5]
Podobne związki
Podobne związki tetrachlorodinitroetan
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Chloropikrynaorganiczny związek chemiczny stosowany niegdyś jako bojowy środek trujący z grupy drażniących. Otrzymany w 1848 roku przez Johna Stenhousa, używany także jako nematocyd oraz fumigycyd[6][7].

Właściwości chemiczne[edytuj | edytuj kod]

Chloropikryna jest praktycznie nierozpuszczalna w wodzie, lepiej w rozpuszczalnikach organicznych i wielu bojowych środkach trujących (iperyty, fosgen, difosgen, fosforoorganiczne bojowe środki trujące). Jest substancją trwałą chemicznie. Hydrolizuje tylko w środowisku zasadowym przy podwyższonej temperaturze. Właściwymi dla chloropikryny odkażalnikami są roztwory alkoholanów i siarczków metali alkalicznych. W temperaturach powyżej 400 °C rozkłada się z wydzieleniem fosgenu.

Działanie toksyczne[edytuj | edytuj kod]

Pary chloropikryny silnie drażnią błony śluzowe oczu i dróg oddechowych wywołując łzawienie, kichanie i kaszel (przy stężaniach od 0,002 mg/dm³. Działa dusząco (z objawami w postaci bólu w okolicy żołądka, wymiotów, obrzęku płuc i utraty przytomności) przy stężeniach powyżej 0,1 mg/dm³. W stanie ciekłym powoduje oparzenia skóry. Inhalacyjna dawka śmiertelna wynosi dla chloropikryny 20000 mg·min·m-3.

Zastosowania[edytuj | edytuj kod]

Chloropikrynę stosuje się do oceny sprawności technicznej środków ochrony dróg oddechowych.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Chloropikryna (pol.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Polski.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 Chloropikryna (ang.). The Chemical Database. The Department of Chemistry, University of Akron. [dostęp 2012-07-07].
  3. 3,0 3,1 3,2 Chloropikryna (ang.) w bazie ChemIDplus. United States National Library of Medicine. [dostęp 2012-07-07].
  4. 4,0 4,1 Informacje o klasyfikacji i oznakowaniu substancji według Rozporządzenia 1272/2008, zał. VI: Chloropikryna (pol.) w bazie European chemical Substances Information System. Instytut Ochrony Zdrowia i Konsumenta. [dostęp 2012-07-07].
  5. Chloropikryna – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
  6. Amos Alfred Fries, Clarence Jay West: Chemical warfare. New York: McGraw-Hill book company, inc., 1921, s. 144.
  7. Chloropicrin. W: Benjamin C. Garrett, John Hart Garrett: The A to Z of Nuclear, Biological, and Chemical Warfare. Lanham: Scarecrow Press, Inc., s. 53. ISBN 978-0-8108-7040-6.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]