Chobielin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Chobielin
Państwo  Polska
Województwo kujawsko-pomorskie
Powiat nakielski
Gmina Szubin
Liczba ludności (2006) 92
Strefa numeracyjna (+48) 52
Tablice rejestracyjne CNA
SIMC 0096750
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa kujawsko-pomorskiego
Chobielin
Chobielin
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Chobielin
Chobielin
Ziemia 53°05′48″N 17°40′17″E/53,096667 17,671389Na mapach: 53°05′48″N 17°40′17″E/53,096667 17,671389

Chobielinwieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie nakielskim, w gminie Szubin.

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bydgoskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś o rodowodzie średniowiecznym. Pierwotnie własność rycerska. Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z 1399 roku. Od 1572 r. stanowił dominium w powiecie szubińskim obejmujące folwark z młynem, 5 domów i 98 mieszkańców. Pod koniec XVIII wieku dziedzicem w Chobielinie był Józef Hulewicz, a po nim w okresie zaborów August Falkenberg i jego potomkowie. Falkenbergowie mieszkali w Chobielinie do 1920 roku, gdy majątek znalazł się ponownie w odrodzonym państwie polskim.

17 grudnia 1919 roku dobra chobielińskie o łącznej powierzchni 400 hektarów nabył Julian Reysowski. Reysowscy byli ich właścicielami do II wojny światowej. Majątek po 1945 roku został znacjonalizowany i przekazany na rzecz Państwowego Gospodarstwa Rolnego we Wieszkach.

W 1989 roku zrujnowany klasycystyczny dworek wraz z parkiem w Chobielinie nabyli rodzice Radosława Sikorskiego, który obecnie zamieszkuje tam wraz ze swoją żoną Anne Applebaum.

Obiekty zabytkowe[edytuj | edytuj kod]

  • Dwór Falkenbergów

Budynek parterowy z 1860r., z dwuspadowym, mansardowym dachem z naczółkami i mieszkaniami w obu kondygnacjach mansardy. Gruntownie odrestaurowany w latach 90. XX wieku.

  • Park dworski

Park krajobrazowy z połowy XIX wieku o powierzchni 7,5 hektara, usytuowany na zróżnicowanym terenie. W parku znajduje się cenny starodrzew złożony głównie z: klonów, topoli, jesionów, dębów, lip i robinii.

  • Budynki gospodarcze

Młyn wodny z jazem, oficyna i leśniczówka z połowy XIX wieku.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]