Chodów (województwo małopolskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Chodów
Chodów
Państwo  Polska
Województwo małopolskie
Powiat miechowski
Gmina Charsznica
Liczba ludności 320
Strefa numeracyjna (+48) 41
Tablice rejestracyjne KMI
SIMC 0233460
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Chodów
Chodów
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Chodów
Chodów
Ziemia 50°23′05″N 19°58′10″E/50,384722 19,969444Na mapach: 50°23′05″N 19°58′10″E/50,384722 19,969444

Chodówwieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie miechowskim, w gminie Charsznica.

Najstarsze wzmianki o Chodowie znaleźć można w dokumentach z pocz. XIII w., gdzie był wymieniany jako placówka filialna parafii miechowskiej, podległa klasztorowi bożogrobców. W 1336 r. właściciel wsi, chorąży sandomierski Zawisza uzyskał od króla Kazimierza Wielkiego przywilej do urządzenia jej na prawie średzkim. Przywilej powtórzony został w roku 1363 i rozszerzony o osadę Wola Chodowska (obecny Chodowiec) - prawdopodobnie wtedy zakładaną - ówczesnemu właścicielowi, kasztelanowi sądeckiemu, Krzesławowi. Brat Krzesława, biskup krakowski Zawisza z Kurozwęk wybudował w Chodowie nowy drewniany kościół parafialny i uposażył go w 1381 r. dziesięcinami z Poręby Dzierżnej i folwarku w Chodowie.

W 1404 r. Chodów wraz z Wolą Chodowską oraz sołectwem w Podmiejskiej Woli i prawem patronatu kościoła parafialnego kupili od ówczesnych właścicieli, Jana i jego brata, kasztelana wojnickiego Mikołaja miechowscy bożogrobcy (za 1400 grzywien srebra). Wśród miejscowych dóbr wymieniane były wtedy: 10 łanów kmiecych, cztery zagrody, karczma mająca grunty i folwark.

Po pożarze pierwotnego kościoła, nowy, również drewniany wybudowany został dzięki staraniom plebana, Stanisława z Wyszogrodu i poświęcony w 1619 r. Gdy i ten spłonął, nową budowlę z drewna wzniósł pleban Baltazar Wróblewski. W notatkach z wizytacji w roku 1752 r. napisano, że kościół jest bardzo ubogi, kryty gontem i ma liche urządzenie i wyposażenie. W czasach zaboru rosyjskiego tutejsza parafia została na 80 lat zlikwidowana. W roku 1823 kościół przyłączono jako filialny do parafii w Uniejowie a w r. 1904 parafię eregował ponownie biskup kielecki Tomasz Kuliński po interwencji u cara Mikołaja III Mikołaja Raja. Po pożarze w 1931 r., nową świątynię, już murowaną rozpoczęto budować w roku 1932 a ukończono w 1938.

Do 1954 roku istniała gmina Chodów. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

Zobacz też: Chodów