Chofni i Pinchas

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Chofni i Pinchas – postacie biblijne, synowie Helego, kapłana w Szilo. Opisani w rozdziałach 2 i 4 1 Księgi Samuela.

Przez Biblię określani jako "istni synowie Beliala, niezważający na Pana"[1]. Podczas składania ofiar zawłaszczali sobie mięso składane w ofierze, chociaż powinno być one ofiarowane Jahwe. Cudzołożyli z kobietami służącymi przy Namiocie Spotkania. Heli zwracał uwagę na ich nieprawość, jednak nie wyciągał wobec nich żadnych konsekwencji. Wtedy nieznany z imienia prorok przepowiedział śmierć Chofniego i Pinchasa w tym samym dniu oraz karę, jaka spadnie na cały ród Helego. Przepowiednię tę powtórzył później Samuel.

Chofni i Pinchas zabrali Arkę Przymierza na bitwę z Filistynami. Bitwa zakończyła się dotkliwą klęską Izraelitów. Arka została przechwycona, a obaj bracia zginęli. Na wieść o tym Heli spadł z miejsca, na którym siedział i zmarł, natomiast żona Pinchasa zmarła podczas porodu, nazywając wcześniej swego syna Ikabod[2], ponieważ mówiła: "Odstąpiła sława od Izraela"[3].

Przypisy

  1. 1Sm 2,12 w przekładach Biblii.
  2. Co oznacza "tu nie ma chwały"
  3. 1Sm 4,21 w przekładach Biblii.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]