Cholecystokinina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Cholecystokinina (CCK, dawniej znana również jako pankreozymina; ATC: V04 CK02) – rodzina hormonów peptydowych, działających w obrębie układu pokarmowego oraz ośrodkowego układu nerwowego.

Wydzielany jest m.in. przez śluzówkę dwunastnicy i jelita czczego.

Zadaniem cholecystokininy jest stymulacja wydzielania żółci i soku trzustkowego. Bodźcem do zwiększenia wydzielania cholecystokininy są głównie produkty częściowego trawienia tłuszczów. Cholecystokinina ma również działanie hamujące uczucie głodu.

Cholecystokinina jest złożona z 33 aminokwasów i w swej budowie jest zbliżona do innego hormonu przewodu pokarmowego - gastryny. Hormon ten działa jako neurohormon w ośrodkowym układzie nerwowym.

Inhibitory TPP II (Trójpeptydylpeptydazy II, enzymy proteolityczne komórek) mogą zapobiegać degradacji cholecystokininy i działać na zmniejszenie spożywanego pokarmu oraz skrócenie czasu posiłku.

Działanie[edytuj | edytuj kod]

  1. pobudzanie wydzielania enzymów trzustkowych
  2. skurcz pęcherzyka żółciowego
  3. wzrost przepływu krwi i przyspieszenie metabolizmu w komórkach trzustki
  4. skurcz odźwiernika
  5. przyspieszenie motoryki jelit
  6. potęgowanie wydzielania wodorowęglanów przez trzustkę
  7. pobudzenie wydzielania glukagonu
  8. lecznicze działanie u osób z nadwagą

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.