Choroba Caffeya

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
RTG czaszki dziecka z chorobą Caffeya[1]

Choroba Caffeya (hiperostoza korowa noworodków, ang. Caffey disease, infantile cortical hyperostosis) – rzadka, uwarunkowana genetycznie, samoograniczająca się zapalna choroba tkanki kostnej i łącznej. Może występować sporadycznie i rodzinnie. Charakteryzuje się niezwykłym przebiegiem jak na chorobę genetyczną; początek objawów przypada po 5. miesiącu życia, po czym objawy zwykle ustępują bez leczenia w wieku około 2 lat. Objawia się bolesnością zajętych kości, uciepleniem otaczających tkanek i zaczerwienieniem skóry.

Chorobę opisał jako pierwszy John Caffey (1895-1978)[2].

Przypisy

  1. Al Kaissi A, Petje G, De Brauwer V, Grill F, Klaushofer K. Professional awareness is needed to distinguish between child physical abuse from other disorders that can mimic signs of abuse (Skull base sclerosis in infant manifesting features of infantile cortical hyperostosis): a case report and review of the literature. „Cases journal”. 1 (2), s. 133, 2009. doi:10.1186/1757-1626-2-133. PMID 19203363. 
  2. Caffey J, Silverman W. Infantile cortical hyperostosis, preliminary report on new syndrome. Am J Roentgen 54, 1-16 (1945)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.