Choroba Fahra

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Obraz choroby Fahra w badaniu tomografii komputerowej

Choroba Fahra, zespół Fahra, idiopatyczne zwapnienia jąder podstawy (ang. idiopathic basal ganglia calcification, Fahr disease, Fahr's syndrome, adult-onset bilateral striopallidodentate calcinosis) – rzadka, uwarunkowana genetycznie choroba obejmująca ośrodkowy układ nerwowy. Charakteryzuje się obecnością nieprawidłowych złogów wapnia w jądrach podstawy i korze mózgu.

Jako pierwszy opisał ją niemiecki patolog Karl Theodor Fahr w 1930 roku[1]. Inny opis przedstawili Jean Alfred Émile Chavany i Jacques Brunhes, stąd rzadziej spotykana nazwa – zespół Chavany-Brunhesa.

Przypisy

  1. T. Fahr. Idiopathische Verkalkung der Hirngefässe. „Zentralblatt für allgemeine Pathologie und pathologische Anatomie”. 50, s. 129-133, 1930-1931. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.