Choroba Kaszina-Beka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Choroba Kaschin-Becka
ICD-10 M12.1
Pacjent ze zdiagnozowaną chorobą Kaszina-Beka

Choroba Kaszina-Beka (łac. Osteoarthritis deformans endemica, ang. Kashin-Bek disease) – nabyta choroba, występująca endemicznie w Chinach, Tybecie i Syberii. Objawy choroby pojawiają się około 5. roku życia. W przebiegu choroby dochodzi do zniszczenia stawów, co wywołuje nawracające i przeważnie obustronne bóle stawów, ograniczenie ich ruchomości oraz obrzęk.

Epidemiologia[edytuj | edytuj kod]

Szacuje się, że w samych Chinach na chorobę cierpi 2,5 miliona ludzi[1].

Etiologia[edytuj | edytuj kod]

Uważa się, że u podstaw choroby leży niedobór selenu oraz jodu[2], zwłaszcza gdy oba stany współistnieją. Z tego też powodu choroba przebiega często z wolem tarczycy i rzadziej kretynizmem[3]. Podejrzewa się, że znaczenie może mieć również zanieczyszczenie zboża grzybami[4] oraz mykotoksyny[5][6].

Objawy[edytuj | edytuj kod]

Choroba charakteryzuje się zaburzeniami wzrostu i dojrzewania u dzieci. Nieprawidłowości we wzroście kości doprowadzają do zmian w obrębie nasad i przynasad kości, które powodują zaburzenia wzrostu.

Leczenie[edytuj | edytuj kod]

Leczenie ma charakter paliatywny. Obecnie prowadzone jest badanie, mające na celu wyjaśnienie, czy suplementacja antyoksydantów wpływa na przebieg choroby[7].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Choroba została po raz pierwszy opisana w 1849 przez rosyjskiego lekarza Nikołaja Kaszina, a w 1909 przez Jewgienija Beka[8][9].

Przypisy

  1. China Stresses Fight Against Kashin-Beck Disease. Encyclopedia.com Dostęp 21.03.2009
  2. Moreno-Reyes R., Suetens C., Mathieu F., Begaux F., Zhu D., Rivera T., Boelaert M., Nève J., Perlmutter N., Vanderpas J. Kashin-Beck disease and iodine deficiency in Tibet.. „International orthopaedics”. 3 (25), s. 164–6, 2001. PMID: 11482533. 
  3. Moreno-Reyes R., Suetens C., Mathieu F., Begaux F., Zhu D., Rivera MT., Boelaert M., Nève J., Perlmutter N., Vanderpas J. Kashin-Beck osteoarthropathy in rural Tibet in relation to selenium and iodine status.. „The New England journal of medicine”. 16 (339), s. 1112–20, październik 1998. PMID: 9770558. 
  4. Chasseur C., Suetens C., Michel V., Mathieu F., Begaux F., Nolard N., Haubruge E. A 4-year study of the mycological aspects of Kashin-Beck disease in Tibet.. „International orthopaedics”. 3 (25), s. 154–8, 2001. PMID: 11482530. 
  5. Suetens C., Moreno-Reyes R., Chasseur C., Mathieu F., Begaux F., Haubruge E., Durand MC., Nève J., Vanderpas J. Epidemiological support for a multifactorial aetiology of Kashin-Beck disease in Tibet.. „International orthopaedics”. 3 (25), s. 180–7, 2001. PMID: 11482537. 
  6. Peng A., Yang C., Rui H., Li H. Study on the pathogenic factors of Kashin-Beck disease.. „Journal of toxicology and environmental health”. 2 (35), s. 79–90, luty 1992. PMID: 1542136. 
  7. Antioxidant Supplementation in Patients With Kashin-Beck Disease. Clinicaltraials.gov Dostęp 21.03.2009
  8. Beijing conference reviews Kashin-Beck disease. British Medical Journal ,Feb 20, 1999 Dostęp 21.03.2009
  9. Kashin-Bek disease w bazie Who Named It (ang.)

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.