Choroba Kaszina-Beka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Choroba Kaschin-Becka
ICD-10 M12.1
Pacjent ze zdiagnozowaną chorobą Kaszina-Beka

Choroba Kaszina-Beka (łac. Osteoarthritis deformans endemica, ang. Kashin-Bek disease) – nabyta choroba, występująca endemicznie w Chinach, Tybecie i Syberii. Objawy choroby pojawiają się około 5. roku życia. W przebiegu choroby dochodzi do zniszczenia stawów, co wywołuje nawracające i przeważnie obustronne bóle stawów, ograniczenie ich ruchomości oraz obrzęk.

Epidemiologia[edytuj | edytuj kod]

Szacuje się, że w samych Chinach na chorobę cierpi 2,5 miliona ludzi[1].

Etiologia[edytuj | edytuj kod]

Uważa się, że u podstaw choroby leży niedobór selenu oraz jodu[2], zwłaszcza gdy oba stany współistnieją. Z tego też powodu choroba przebiega często z wolem tarczycy i rzadziej kretynizmem[3]. Podejrzewa się, że znaczenie może mieć również zanieczyszczenie zboża grzybami[4] oraz mykotoksyny[5][6].

Objawy[edytuj | edytuj kod]

Choroba charakteryzuje się zaburzeniami wzrostu i dojrzewania u dzieci. Nieprawidłowości we wzroście kości doprowadzają do zmian w obrębie nasad i przynasad kości, które powodują zaburzenia wzrostu.

Leczenie[edytuj | edytuj kod]

Leczenie ma charakter paliatywny. Obecnie prowadzone jest badanie, mające na celu wyjaśnienie, czy suplementacja antyoksydantów wpływa na przebieg choroby[7].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Choroba została po raz pierwszy opisana w 1849 przez rosyjskiego lekarza Nikołaja Kaszina, a w 1909 przez Jewgienija Beka[8][9].

Przypisy

  1. China Stresses Fight Against Kashin-Beck Disease. Encyclopedia.com Dostęp 21.03.2009
  2. Moreno-Reyes R., Suetens C., Mathieu F., Begaux F., Zhu D., Rivera T., Boelaert M., Nève J., Perlmutter N., Vanderpas J. Kashin-Beck disease and iodine deficiency in Tibet.. „International orthopaedics”. 3 (25), s. 164–6, 2001. PMID 11482533. 
  3. Moreno-Reyes R., Suetens C., Mathieu F., Begaux F., Zhu D., Rivera MT., Boelaert M., Nève J., Perlmutter N., Vanderpas J. Kashin-Beck osteoarthropathy in rural Tibet in relation to selenium and iodine status.. „The New England journal of medicine”. 16 (339), s. 1112–20, październik 1998. PMID 9770558. 
  4. Chasseur C., Suetens C., Michel V., Mathieu F., Begaux F., Nolard N., Haubruge E. A 4-year study of the mycological aspects of Kashin-Beck disease in Tibet.. „International orthopaedics”. 3 (25), s. 154–8, 2001. PMID 11482530. 
  5. Suetens C., Moreno-Reyes R., Chasseur C., Mathieu F., Begaux F., Haubruge E., Durand MC., Nève J., Vanderpas J. Epidemiological support for a multifactorial aetiology of Kashin-Beck disease in Tibet.. „International orthopaedics”. 3 (25), s. 180–7, 2001. PMID 11482537. 
  6. Peng A., Yang C., Rui H., Li H. Study on the pathogenic factors of Kashin-Beck disease.. „Journal of toxicology and environmental health”. 2 (35), s. 79–90, luty 1992. PMID 1542136. 
  7. Antioxidant Supplementation in Patients With Kashin-Beck Disease. Clinicaltraials.gov Dostęp 21.03.2009
  8. Beijing conference reviews Kashin-Beck disease. British Medical Journal ,Feb 20, 1999 Dostęp 21.03.2009
  9. Kashin-Bek disease w bazie Who Named It (ang.)

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.