Choroba Raynauda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zespół Reynauda
morbus Raynaud
ICD-10 I73.0
Ręce osoby chorej na chorobę Raynauda

Choroba Raynauda (łac. morbus Raynaud) jest to napadowy skurcz tętnic w obrębie rąk, rzadziej stóp.

Obraz kliniczny[edytuj | edytuj kod]

Choroba zaczyna się w wieku młodzieńczym, prowokowana jest przez emocje lub oziębienie kończyn. Typowy napad charakteryzuje się zblednięciem palców, parestezjami lub bólem. Etiopatogeneza jest nieznana, być może jest to nadmiar receptorów adrenergicznych w świetle naczyń i wynikająca z tego nadwrażliwość na noradrenalinę.

Długotrwała choroba może prowadzić do zmian troficznych a nawet zgorzeli w obrębie kończyn.

Leczenie[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

Niektórzy autorzy traktują chorobę Raynauda jako idiopatyczny objaw Raynauda.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]


Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.