Choroba Refsuma

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bezład dziedziczny wielopostaciowy
heredopathia atactica polyneuritiformis
ICD-10 G60.1
choroba Refsuma
Wzór kwasu fitanowego
Stopy pacjenta z chorobą Refsuma: nieprawidłowy 4. i 5. palec, skrócenie 4. kości śródstopia[1]
Obustronna nasilona wokółnaczyniowa pigmentacja dna oka u pacjenta z chorobą Refsuma[1]

Choroba Refsuma (łac. heredopathia atactica polyneuritiformis, ang. Refsum disease, phytynic acid oxidase deficiency) – rzadkie schorzenie metabolizmu lipidów o dziedziczeniu autosomalnym recesywnym. Została opisana w 1945 roku przez norweskiego lekarza Sigvalda Bernharda Refsuma (1907–1991)[2][3], a defekt biochemiczny leżący u jej podstaw poznano w 1963 roku[4].

Epidemiologia[edytuj | edytuj kod]

Choroba Refsuma występuje częściej w krajach skandynawskich, północnej Francji, Wielkiej Brytanii i Irlandii. Do 2004 roku nie opisano żadnego przypadku tego schorzenia w Polsce[5].

Objawy i przebieg[edytuj | edytuj kod]

Etiologia[edytuj | edytuj kod]

W 1997 gen odpowiedzialny za chorobę Refsuma zmapowano na chromosomie 10. Produkt tego genu jest enzymem (PAHX), koniecznym do metabolizmu kwasu fitanowego[6]. Choroba Refsuma charakteryzuje się gromadzeniem kwasu fitanowego w osoczu krwi i w tkankach. Kwas ten jest pochodną fitolu i składnikiem chlorofilu.

Leczenie[edytuj | edytuj kod]

Organizm ludzki nie rozkłada kwasu fitanowego który ulega nagromadzeniu, więc korzystne działanie wywiera dieta z wyłączeniem tego składnika z pożywienia. Stwierdzono, że kwas fitanowy występuje w wyrobach mleczarskich i mięsie przeżuwaczy [7].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Jayaram H, Downes SM. Midlife diagnosis of Refsum Disease in siblings with Retinitis Pigmentosa – the footprint is the clue: a case report. „J Med Case Reports”. 2, s. 80, 2008. doi:10.1186/1752-1947-2-80. PMID 18336720. 
  2. Refsum S. Heredoataxia hemeralopica polyneuritiformis – et tidligere ikke beskrevet familiært syndrom? En foreløbig meddelelse. Nordisk Medicin 28: 2682–2686 (1945)
  3. Refsum S. Heredopathia atactica polyneuritiformis. A familial syndrome not hitherto described. A contribution to the clinical study of hereditary diseases of the nervous system. Acta psych neur Suppl.38: 1-303 (1946)
  4. Klenk E, Kahlke W. Ueber das Vorkommen der 3.7.11.15-tetramethyl-hexadecansaeure (Phytansaeure) in den Cholesterinestern und anderen Lipoidfraktionen der Organe bei einem Krankheitsfall unbekannter Genese (Verdacht auf heredopathia atactica polyneuritiformis Refsum-syndrom). Hoppe Seylers Z Physiol Chem 333: 133–142 (1963) PMID 14058273
  5. Choroby układu nerwowego. Wojciech Kozubski, Paweł P. Liberski (red.). Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2004, s. 294. ISBN 83-200-2636-9.
  6. Mihalik, S. J.; Morrell, J. C.; Kim. D.; Sacksteder, K. A.; Watkins, P. A.; Gould, S. J. : Identification of PAHX, a Refsum disease gene. Nature Genet. 17: 185–189, 1997.PMID 9326939
  7. Robert K. Murray, Daryl K. Granner, Victor W. Rodwell: Biochemia Harpera: 2008, str. 239

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]