Choroba kosmiczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Astronauci NASA przygotowują się do przebywania w stanie nieważkości, w samolocie KC-135. Samolot podczas lotu parabolicznego wywołuje krótkie momenty stanu nieważkości.[1]

Choroba kosmiczna - zanik czynności motorycznych organizmu spowodowany długotrwałym przebywaniem w stanie nieważkości.[2]

Prawie 75% astronautów cierpi na chorobę kosmiczną[potrzebne źródło]. Jej podstawowe objawy, oprócz zaniku czynności motorycznych, to: brak apetytu, nudności i wymioty. Dolegliwości samoistnie ustępują po 2-3 dniach pobytu na ziemi.

Przypisy

  1. ↑ Mixed Up in Space, NASA
  2. ↑ Tony Quine, Addicted to space: An appreciation of Anousheh Ansari, Part II, British Interplanetary Society (BIS), issn 0038-6340
Star of life2.svg

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Choroba_kosmiczna&oldid=35245582”