Choroba resztkowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Choroba resztkowa (ang. Minimal Residual Disease (MRD)) - obecność małej liczby przetrwałych w organizmie (w trakcie leczenia lub w remisji) komórek nowotworowych, w ilościach nie wykrywanych standardowo stosowanymi metodami diagnostycznymi jak np. morfologia krwi i badanie szpiku[1]. Ilość komórek nowotworowych w tej chorobie nie jest wystarczająca do wywołania objawów klinicznych[1], ale jest główną przyczyną nawrotu raka i białaczki.

O występowaniu MRD świadczy odsetek komórek nowotworowych większy niż 10–3[2].

Chorobę wykrywa się za pomocą czułych metod diagnostycznych, jak cytometria przepływowa i badania genetyczne (np. analiza PCR transkryptów genów fuzyjnych)[3].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Magdalena Kowalska: abc Białaczka (pol.). 2010-04-17. [dostęp 2010-07-26].
  2. Alicja Chybicka: Zalecenia w zakresie postępowania diagnostyczno-terapeutycznego w pierwszej wznowie ostrej białaczki limfoblastycznej u dzieci (pol.). [dostęp 2010-07-26]. s. 638.
  3. Jolanta Woźniak, Agnieszka Krzywdzińska, Anna Ejduk, Grażyna Pałynyczko: Wykrywanie choroby resztkowej w ostrej białaczce limfoblastycznej dorosłych metodą cytometrii przepływowej (pol.). Borgis - Postępy Nauk Medycznych, 2007-08-07. [dostęp 2010-07-26]. s. 315-321.