Choroba skokowa owiec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Choroba skokowa owiec (łac. Encephalomyelitis ovis) − ostra zakaźna wirusowa choroba zwierząt wywoływana przez wirusa choroby skokowej, przenoszona przez kleszcze z gatunku Rhipicephalus appendiculatus i kleszcza pospolitego. Znana także pod innymi nazwami takimi jak: enzootyczne zapalenie mózgu, kleszczowe zapalenie mózgu.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Choroba występuje głównie w Europie, w szczególności w Wielkiej Brytanii i Irlandii, ale stwierdzana również we Francji i krajach Afryki Południowej. Chorują głównie owce, czasem inne zwierzęta, np. kozy, bydło, świnie. Może wystąpić również u ludzi jako zoonoza.

U zwierząt wirus atakuje głównie móżdżek, u człowieka mózg.

Do objawów należą wzrost temperatury ciała, drżenie mięśni, zaburzenia koordynacji, sporadycznie pojawia się nadwrażliwość na dotyk i dźwięk, zwierzęta poruszają się skokami. Choroba może być śmiertelna.

Leczenie[edytuj | edytuj kod]

Nie istnieją skuteczne terapie, choć istnieje możliwość stosowania szczepień profilaktycznych.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Cąkała Stanisław i inni, Choroby owiec Państwowe wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1981, Warszawa
  • Zenon Wachnik: Zarys chorób zakaźnych zwierząt. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1983. ISBN 83-0103509-9.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.