Choroby układowe tkanki łącznej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Choroby tkanki łącznej (ang. Connective tissue disease – CTD) – grupa chorób o różnorodnej symptomatologii i o podłożu autoimmunologicznym, w których zmiany patologicznie pierwotnie obejmują tkankę łączną.

Dawna nazwa chorób tkanki łącznej – kolagenozy sugerowała, że choroby te dotyczą tylko kolagenu, natomiast w rzeczywistości obejmują one także innych składników tkanki łącznej. Proces chorobowy często obejmuje, nie pojedyncze, lecz liczne narządy i układy organizmu, ze względu na to, że tkanka łączna się w nich znajduje.

Według podziału chorób reumatycznych opartej na klasyfikacji American Rheumatism Association (ARA) do układowych chorób tkanki łącznej należą:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Mariusz Puszczewicz (red.): Wielka Interna. Tom 9. Reumatologia. Warszawa: Medical Tribune Polska, 2011. ISBN 978-83-62597-06-2.


Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.