Chris Brasher

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Chris Brasher
Data i miejsce urodzenia 21 sierpnia 1928
Georgetown
Data i miejsce śmierci 28 lutego 2003
Chaddleworth
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy

Christopher William "Chris" Brasher (ur. 21 sierpnia 1928 w Georgetown w Gujanie, zm. 28 lutego 2003 w Chaddleworth) – brytyjski lekkoatleta, średnio- i długodystansowiec, złoty medalista olimpijski z Melbourne.

Studiował na Uniwersytecie Cambridge. W 1951 zwyciężył na Światowych Igrzyskach Studentów w Luksemburgu w biegu na 5000 metrów, a na 1500 metrów był drugi. Zajął 11. miejsce w finale biegu na 3000 metrów z przeszkodami na igrzyskach olimpijskich w 1952 w Helsinkach. W 1954 razem z Chrisem Chataway'em wspomogli Rogera Bannistera w pokonaniu bariery 4 minut w biegu na 1 milę dyktując tempo na 3 pierwszych okrążeniach.

Na igrzyskach olimpijskich w 1956 w Melbourne Brasher zwyciężył w biegu na 3000 metrów z przeszkodami z czasem 8.41,2, który był nowym rekordem olimpijskim i rekordem Wielkiej Brytanii. Początkowo został zdyskwalifikowany za przepychanie się i odepchnięcie Ernsta Larsena z Norwegiii, który zajął 3. miejsce, ale potem decyzję cofnięto (Larsen i inni biegacze oświadczyli, że manewr Brashera nie miał wpływu na wynik biegu).

Po igrzyskach Brasher zakończył wyczynowe uprawianie lekkiej atletyki. Był jednym z pionierów biegu na orientację w Wielkiej Brytanii[1]. Pracował jako dziennikarz sportowy w The Observer; był również reporterem telewizyjnym BBC. Założył firmą Sweatshop zajmującą się produkcją i dystrybucją obuwia lekkoatletycznego. Był jednym z inicjatorów powstania Maratonu Londyńskiego.

Był żonaty z tenisistką Shirley Bloomer, która m.in. zwyciężyła we French Open.

Przypisy

  1. Great Olympians: Chris Brasher. BBC, 28 sierpnia 2008. [dostęp 31 sierpnia 2010].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]