Chris Cornell

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Christopher Cornell
ChrisCornellTIFFSept2011.jpg
Chris Cornell, 2011
Imię i nazwisko Christopher John Cornell
Data i miejsce urodzenia 20 lipca 1964
Seattle
Pochodzenie  Stany Zjednoczone
Instrument gitara, harmonijka, pianino, perkusja, gitara basowa, mandolina, banjo
Gatunek rock, grunge, rock alternatywny, metal alternatywny, hard rock
Zawód wokalista, kompozytor, gitarzysta, autor tekstów
Aktywność od 1984
Wytwórnia płytowa SST Records (1984–88)
Sub Pop/A&M (1989–2000)
Epic (2001–05)
Suretone/Interscope (2007)
Mosley Music/Interscope (od 2008)
Powiązania Center for Disease Control Boys, Temple of the Dog, Alice Mudgarden, Timbaland, M.A.C.C., Army of Anyone
Zespół
Soundgarden (1984-1997, od 2010) Audioslave (2001-2007)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach
Strona internetowa

Christopher Cornell, właściwie Christopher John Boyle (ur. 20 lipca 1964 w Seattle) – amerykański muzyk, wokalista, multiinstrumentalista i autor tekstów. Największą popularność przyniosły mu występy w zespole Soundgarden (1984-1997 i od 2010). W latach 2001-2007 był wokalistą w supergrupie rockowej, Audioslave którą stworzył wraz z byłymi członkami Rage Against the Machine. W 1990 roku, powołał do życia jednorazowy projekt Temple of the Dog. Nagrana płyta miała być "terapią" po śmierci przyjaciela Cornella, Andrew Wooda, ówczesnego wokalisty Mother Love Bone. Prowadził również karierę solową, w trakcie której nagrał 3 płyty: "Euphoria Morning", "Carry On" i "Scream". Znany z szerokiej skali głosu, która wynosi niecałe 4 oktawy[1], oraz śpiewania techniką belting w wysokich rejestrach. W 2006 roku wokalista został sklasyfikowany na 4. miejscu listy 100 najlepszych wokalistów wszech czasów według Hit Parader[2]. W 2010 roku, muzyk zapowiedział na swoim twitterze reaktywację swojego macierzystego zespołu, Soundgarden[3].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Dzieciństwo i wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Cornell urodził się w Seattle, w stanie Washington. Jego rodzice to Ed Boyle i Karen Cornell. Ma dwóch starszych braci, Petera i Patricka i trzy młodsze siostry: Katy, Suzy i Maggie. Ma pochodzenie irlandzko-żydowskie[4][5].

W wieku 9 lat młody Cornell znalazł w piwnicy sąsiada zbiór starych kaset zespołu The Beatles. Zafascynowany dźwiękami płynącymi z głośników, zapragnął zostać profesjonalnym muzykiem. Pierwszym krokiem ku temu był zakup perkusji. W wieku 16 lat porzucił szkołę i zaczął grać w małych, garażowych kapelach. W tym czasie pracował w hurtowni owoców morza, a także w restauracji zwanej Ray's Boathouse[6].

Na początku lat 80. trafił do zespołu The Shemps. Grał w nim z basistą, którym był Hiro Yamamoto, dość szybko zastąpił go Kim Thayil. Po rozpadzie "The Shemps", Cornell, Thayil i Yamamoto pozostali ze sobą w kontakcie i rozpoczęli wspólne jammowanie.

Kariera muzyczna[edytuj | edytuj kod]

Soundgarden (1984-1997)[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Soundgarden.

Soundgarden został założony w 1984 roku. Pierwotnie Cornell oprócz gry na perkusji, również śpiewał. W 1986 roku, zespół postanowił zatrudnić na stanowisko perkusisty Scotta Sundquista, który został szybko zastąpiony przez Matta Camerona. W 1987 roku, Soundgarden za pośrednictwem wytwórni Sub Pop wydał pierwszą EP – Screaming Life, zaś rok później Fopp. W tym samym roku, zespół podpisał kontrakt z wytwórnią SST Records i wydał debiutancką płytę, Ultramega OK za którą został nominowany do nagrody Grammy. W 1989 roku, podczas trasy promującej drugi album, Louder Than Love zespół opuścił Yamamoto, z powodu presji powodowanej przez popularność zespołu. Soundgarden dokończyli trasę z Jasonem Evermanem, jednak niezadowoleni ze współpracy, zatrudnili Bena Shepherda. Wydany w 1991 roku Badmotorfinger, odniósł spory sukces komercyjny i wspólnie z Nevermind Nirvany i Ten Pearl Jamu jest uznawany za album pozwalający wkroczyć nurtowi grunge do mainstreamu. Zespół supportował będący wówczas u szczytu sławy Guns N' Roses. Wydany w 1994 roku Superunknown odniósł jeszcze większy sukces niż poprzednik, zespół otrzymał w 1995 roku 2 nagrody Grammy za single Black Hole Sun i Spoonman. Superunknown do tej pory, pokrył się ponad pięciokrotnie platyną. Zespół zakończył działalność w 1997 roku, po wydaniu albumu Down on the Upside z powodu wewnętrznych konfliktów między członkami.

Chris Cornell podczas koncertu w 2009 roku.

Kariera solowa (1998-2001)[edytuj | edytuj kod]

Chris Cornell poszedł własną drogą i nagrał płytę solowa, zatytułowaną Euphoria Morning. Muzyk znany z cięższych i odważniejszych brzmień w Soundgarden, pokazał się tutaj zupełnie z innej strony, stawiając raczej na spokojne, wyważone i melancholijne utwory. Mimo dobrych recenzji, płyta nie sprzedawała się tak jak albumy Soundgarden.

Audioslave (2001-2007)[edytuj | edytuj kod]

W 2001 roku, producent Rick Rubin zapoznał Cornella z trzema muzykami nieistniejącego już Rage Against the MachineTomem Morello, Timem Commerfordem i Bradem Wilkiem. Współpraca układała się na tyle dobrze, że panowie postanowili założyć zespół. Debiutancka płyta, nazwana tak samo jak zespół została wydana w 2002 roku, poprzedzona singlem Cochise. W 2005 roku wyszła kolejna płyta, Out of Exile, zaś rok później Revelations. Chris Cornell opuścił zespół w 2007 roku, z powodu konfliktów i nierozwiązywalnych sporów. Jeszcze przed tym wydarzeniem została ogłoszona reaktywacja Rage Against the Machine w oryginalnym składzie.

Kariera solowa (2007-2009)[edytuj | edytuj kod]

Chris Cornell skomponował i wykonał utwór do filmu Casino Royale, "You Know My Name", który trafił również na jego drugą solową płytę, Carry On. W 2008 roku, Cornell ogłosił iż zamierza nagrać swój trzeci album solowy, z pomocą hip-hopowego producenta, Timbalanda. Wielu fanom muzyka, kojarzonego do tej pory z muzyką rockową, nie spodobał się ten pomysł. Wydany w marcu 2009 roku, Scream został zmiażdżony przez krytykę. 25 czerwca 2009 roku artysta po raz pierwszy wystąpił w Polsce – na Szczecin Rock Festival.

Powrót Soundgarden (2010-)[edytuj | edytuj kod]

1 stycznia 2010 roku, wokalista ogłosił reaktywację swojej macierzystej grupy – Soundgarden[7]. 16 kwietnia zespół zagrał pierwszy koncert po reaktywacji, w klubie Showbox w Seattle. Następnie Soundgarden wystąpili 5 sierpnia w teatrze Vic w Chicago, zaś 3 dni później na festiwalu Lollapalooza, również w Chicago.

Poboczne projekty[edytuj | edytuj kod]

W 1990 roku, Cornell założył wspólnie z byłymi członkami Mother Love Bone supergrupę Temple of the Dog. Materiał nagrany miał upamiętnić przyjaciela muzyków, wokalistę Andrew Wooda. Następnie, Cornell wystąpił w 1991 roku jako producent albumu Uncle Anathesia zespołu Screaming Trees. W 1992 roku, wystąpił gościnnie na płycie Sap zespołu Alice in Chains. Zaśpiewał w utworze Right Turn, wspólnie z Markiem Armem z Mudhoney. Kolaboracja ta została nazwana "Alice Mudgarden". W 2010 roku Cornell wystąpił gościnnie na płycie włoskiego zespołu nu-jazzowego Gabin[8]. Muzyk zaśpiewał w utworze "Lies", który został wydany na albumie Third And Double[8], oraz użyczył swojego głosu w utworze "Promise" na solowym krążku Slasha. Pod koniec 2010 roku, Cornell zaśpiewa na solowym albumie Carlosa Santany utwór "Whole Lotta Love" z repertuaru Led Zeppelin.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Cornell w 1990 roku ożenił się z Susan Silver, menedżerką Soundgarden i Alice in Chains. Ma z nią córkę, Lillian Jean, która urodziła się w lipcu 2000 roku. W 2004 roku Cornell rozwiódł się z Silver i poślubił Vicky Karayiannis, z którą ma 2 dzieci - córka Toni (ur. 2004) i syna Christophera Nicolasa (ur. 2005).

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Dyskografia Soundgarden.
Information icon.svg Zobacz więcej w artykule Audioslave, w sekcji Dyskografia.

Solo[edytuj | edytuj kod]

Temple of the Dog[edytuj | edytuj kod]

Gościnnie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]