Christa Schroeder

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Christa Schroeder, właśc. Emilie Christine Schroeder (ur. 19 marca 1908 w Hannoversch Münden, zm. 18 czerwca 1984 w Monachium, Niemcy Zachodnie) – najbardziej samodzielna i krytyczna z sekretarek w Osobistej Adiutanturze Führera Adolfa Hitlera.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Urodzona w miasteczku Hannoversch Münden w Dolnej Saksonii, po ukończeniu zakładowej szkoły handlowej w 1925 podjęła pracę jako stenotypistka w fabryce smarów należącej do dalekiego krewnego. W 1929 przeniosła się do Nagold w Badenii-Wirtembergii, gdzie zatrudniła się jako maszynistka w kancelarii adwokackiej. Kryzys roku 1930 pozbawił ją ostatecznie zatrudnienia i zmusił do wyjazdu do większego miasta. Mając ku temu szczególne predyspozycje, przez cały czas doskonaliła znajomość stenografii, dochodząc do perfekcji.

Ta umiejętność pozwoliła jej na pokonanie ponad 80 konkurentek i otrzymanie posady sekretarki w placówce Kierownictwa Rzeszy (niem. Reichsleitung) w Monachium, w Bawarii. Po wygranych wyborach w 1933 roku Kierownictwo NSDAP wraz z personelem przeniesiono z Monachium do Berlina. Tam też Christę Schroeder poznał Adolf Hitler i zatrudnił jako sekretarkę w nowo tworzonej Osobistej Adiutanturze Führera w Kancelarii Rzeszy.

Przez następnych 12 lat z przerwami na urlopy i kuracje towarzyszyła Hitlerowi w jego kolejnych kwaterach głównych (Führerhauptquartier – FHQ).

W nocy z 21 na 22 kwietnia 1945 razem z inną z sekretarek Johanną Wolf została odprawiona z bunkra Hitlera (Führerbunker) i odleciała z okrążonego Berlina do Berchtesgaden w Bawarii, gdzie została pojmana i internowana 28 maja 1945 przez agentów kontrwywiadu CIC z 7. Armii USA i uwięziona w obozie w Augsburgu.

W trakcie trzyletniej niewoli Schroeder była wielokrotnie przesłuchiwana przez agenta CIC francuskiego pochodzenia, Alberta Zollera występującego wówczas pod nazwiskiem Bernhard, na którego to polecenie napisała coś w rodzaju wspomnień. W roku 1949 Zoller wbrew jej woli wydał te notatki drukiem pod swoim nazwiskiem i tytułem Hitler privat ("Hitler Prywatnie") – polskie wydanie pod tytułem Zeznania sekretarki; 12 lat u boku Hitlera 1933-1945.

Po procesie denazyfikacyjnym (ostateczny wyrok: IV kategoria – bierny członek ruchu nazistowskiego) i zwolnieniu z obozu 12 maja 1948 Schroeder zatrudniała się jako biuralistka, czyniąc jednak ciągle zapiski stenograficzne ze swych wspomnień, usiłując dociec prawdy, kim był Hitler. Konsekwentnie odmawiała zarówno wywiadów, jak i publikacji wspomnień.

Pod koniec życia zapiski te zaczęła porządkować i przepisywać na maszynie, by w końcu na krótko przed śmiercią powierzyć je wraz z osobistymi zdjęciami niemieckiemu historykowi amatorowi – Antonowi Joachimsthalerowi, który na jej prośbę dokończył prace redakcyjne tekstu i zgodnie z podjętym zobowiązaniem wydał całość dopiero po jej śmierci pod jej nazwiskiem i tytułem Er war mein Chef (Memoiren der Sekretärin Adolf Hitlers) (tytuł polski Byłam sekretarką Adolfa Hitlera).

Christa Schroder zmarła w 1984 w Monachium.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]