Christoph Clavius

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Christopher Clavius

Christophorus Clavius, Klau SJ (25 marca 1538 w Bambergu - 6 lutego 1612 w Rzymie) – włoski matematyk i astronom.

Do zakonu jezuitów wstąpił w 1555 roku w Rzymie. W 1565 r. ukończył studia w Coimbrze w Portugalii i od tego czasu aż do śmierci kierował katedrą matematyki w rzymskim kolegium jezuickim Collegium Romanum.

W latach 1577 - 1582 na polecenie papieża Grzegorza XIII brał udział w pracach nad reformą kalendarza. Był jednym z głównych twórców kalendarza gregoriańskiego i jednocześnie jego obrońcą przed atakami przeciwników (Novi calendarii romani apologia 1588, Romani calendarii ... explicatio 1595). Swoje prace opierał na dziełach Mikołaja Kopernika.

Wydał wiele dzieł, m.in. w 1581 dedykowane królowi Stefanowi Batoremu Gnomonices libri octo, w którym omawiał zegary słoneczne, w 1612 pięciotomowe Opera mathematica. Opublikował także Elementy Euklidesa ze swoimi komentarzami.

Sformułował tautologie nazwane potem twierdzeniami Claviusa[1]:

  1. (p \rightarrow \lnot p)\rightarrow \lnot p
  2. (\lnot p \rightarrow p)\rightarrow p

Dzięki dziełom matematycznym oraz wykładom jakie prowadził zyskał miano Euklidesa XVI wieku.

Przypisy

  1. 1) Saccheri's solution to Euclid's blemish
       2) Kazimierz Świrydowicz, Podstawy logiki modalnej, Wydawnictwo naukowe UAM, Poznań 2004, s. 27