Chromoblastomikoza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Chromomikoza i ropień feomykotyczny
chromoblastomycosis
ICD-10 B43
B43.0 Chromomikoza skórna
B43.1 Podskórny feomykotyczny ropień i torbiel
B43.8 Inne postacie chromomikozy
B43.9 Chromomikoza, nieokreślona

Chromoblastomikoza (chromoblastomycosis) - przewlekła, podskórna grzybica, powstająca skutek wprowadzenia różnych gatunków grzybów (Fonsecaea pedrosoi, Phialophora verrucosa, Cladosporium carrionii, Fonsecaea compacta), podczas ukłucia przez ciernie lub inne części roślin.

Występuje w regionach tropikalnych i subtropikalnych (pomiędzy 30 równoleżnikami) ale około 10-20% przypadków zostało opisane w innych warunkach klimatycznych, w tym w Rumunii, Finlandii i dawnej Czechosłowacji[1]

Choroba występuje najczęściej u ludzi pomiędzy 30 a 50 rokiem życia. Charakterystyczną cechą jest też rzadkie występowanie choroby u dzieci, pomimo narażenia na takie same środowiskowe czynniki ryzyka.

Charakteryzuje się wieloletnim przebiegiem, z wytworzeniem brodawkowatych, wrzodziejących lub pokrytych strupem zmian skórnych, które w trakcie wieloletniego przebiegu doprowadzają do powstania okrągłych, grubościennych, ciemnej barwy tworów, zlokalizowanych w zajętych tkankach (tak zwanych miedziaków).

Współczesna medycyna nie zna skutecznego sposobu leczenia tej choroby, próbuje się stosować różne leki przeciwgrzybicze, z których najkorzystniejsze działanie wydaje się wykazywać itrakonazol. Opisuje się też (głównie autorzy japońscy) korzystny wpływ ciepła, stosowanego miejscowo, na zahamowanie rozwoju grzybów.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.