Chronów (województwo małopolskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Chronów
Herb
Herb Chronowa
Chronów
Państwo  Polska
Województwo małopolskie
Powiat bocheński
Gmina Nowy Wiśnicz
Strefa numeracyjna (+48) 14
Kod pocztowy 32-720
Tablice rejestracyjne KBC
SIMC 0824439
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Chronów
Chronów
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Chronów
Chronów
Ziemia 49°54′17″N 20°32′44″E/49,904722 20,545556Na mapach: 49°54′17″N 20°32′44″E/49,904722 20,545556
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa miejscowości

Chronówwieś (dawniej miasto[1]) w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie bocheńskim, w gminie Nowy Wiśnicz[2]. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnowskiego.

Położenie i krajobraz[edytuj | edytuj kod]

Wieś położona jest w środkowo-wschodniej części Pogórza Wiśnickiego. W krajobrazie dominują niskie i łagodne wzgórza. Wyróżnia się wśród nich znajdująca się na granicy z wsią Borówna Kobyla Góra (364 m)[3]

Wszystkie płynące przez wieś potoki spływają do Leksandrówki, będącej lewobrzeżnym dopływem Uszwicy (zlewnia Dunajca)[3].

Zarys historii[edytuj | edytuj kod]

W 1562 roku założono zbór ariański (braci polskich). W roku 1585 wieś zakupił arianin Jan Przypkowski z Górnych Przytkowic, herbu Radwan.

Przyroda[edytuj | edytuj kod]

Brak przemysłu, głównie tradycyjne rolnictwo oraz walory krajobrazowe i przyrodnicze zadecydowały o włączeniu terenu wsi do Wiśnicko-Lipnickiego Parku Krajobrazowego. Na Kobylej Górze według podań znajdować się miała w zamierzchłej przeszłości pogańska świątynia Swaroga. Dużą atrakcją przyrodniczą wsi jest projektowany rezerwat przyrody Skałki Chronowskieskałki wychodnie w szczytowych partiach Kobylej Góry.

W bliskiej okolicy znajdują się również inne bardzo ciekawe obiekty chronionej przyrody: grupa oryginalnych dużych głazów Kamienie Brodzińskiego w Lipnicy Górnej i rezerwat przyrody Kamień Grzyb w Połomiu Dużym.

Przypisy

  1. Marian Gumowski: Herby miast polskich, Warszawa 1960.
  2. Główny Urząd Statystyczny: Rejestr TERYT. [dostęp 2014-07-21].
  3. 3,0 3,1 Bocheński i Wielicki. Mapa turystyczna powiatów. Skala 1:70 000. Kraków: Małopolska Organizacja Turystyczna, 2004. ISBN 83-890007-41-X.