Chrono Trigger

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
To jest dobry artykuł
Chrono Trigger
Producent Square
Wydawca Square
Seria gier Chrono Saga
Data wydania

SNES:
JPN: 11 marca 1995
Am.Płn.: 22 sierpnia 1995
PlayStation:
JPN: 2 listopada 1999
Am.Płn.: 29 czerwca 2001
Nintendo DS:
JPN: 20 listopada 2008
Am.Płn.: 25 listopada 2008
EU: 6 lutego 2009
Gatunek

fabularna
Tryb gry SNES, PSX: gra jednoosobowa,
DS: gra jednoosobowa
gra wieloosobowa
Kategorie wiekowe

ESRB: Everyone
CERO: A
Platforma SNES, PlayStation, Nintendo DS
Nośniki

SNES: Kartridż 32 megabitowy
PSX: CD (1)
Nintendo DS: Kartridż
Język angielski, niemiecki, francuski, hiszpański, włoski, japoński
Kontrolery gamepad

Chrono Trigger (jap. クロノ・トリガー Kurono Torigā?) – gra wideo typu RPG, stworzona i wydana przez Square (teraz Square Enix) na konsolę Super Nintendo Entertainment System w 1995 roku. Gra opowiada historię grupy młodzieży, która podróżuje w czasie, aby zapobiec zniszczeniu świata. Square wydał port gry, stworzony przez TOSE, na konsolę Sony PlayStation w 1999 roku w Japonii, który później dołączany był wraz z portem Final Fantasy IV do kompilacji Final Fantasy Chronicles wydanej w 2001. Nowszą wersję, z drobnymi zmianami, wydano na konsolę Nintendo DS 20 listopada 2008[1] w Ameryce Północnej i Japonii, do sprzedaży w Europie weszła ona 6 lutego 2009 roku[2]. Gry w wersji na konsole SNES i PlayStation nie wydano w krajach, gdzie obowiązuje standard PAL.

Zespołowi developerskiemu Chrono Trigger przewodniczyło trzech projektantów: Hironobu Sakaguchi, twórca serii Final Fantasy oraz Yūji Hori'i i Akira Toriyama, dwójka projektantów znanych ze swojej pracy nad serią gier Dragon Quest firmy Enix. Gra wyprodukowana została przez Kazuhiko Aoki. Masato Katō napisał większą część scenariusza, podczas gdy Yasunori Mitsuda przed swoją chorobą skomponował większą część muzyki do gry, po czym skomponowanie reszty utworów przekazał twórcy muzyki z Final Fantasy, Nobuo Uematsu[3].

Chrono Trigger zostało dobrze odebrane przez recenzentów i odniosło komercyjny sukces. Magazyn „Nintendo Power” określił niektóre aspekty gry jako rewolucyjne, m.in.: dużą ilość różnych zakończeń, zadania poboczne skupiające się na rozwoju postaci, oryginalny system walki i szczegółową grafikę[4]. W Japonii sprzedano ponad 2,36 miliona kopii gry i 290 000 w innych częściach świata[5].

Spis treści

[edytuj] Rozgrywka

Chrono Trigger zawiera standardowe elementy rozgrywki jRPG z wieloma innowacjami. Gracz kontroluje protagonistę gry wraz z jego kompanami w dwuwymiarowym fikcyjnej rzeczywistości, na którą składa się wiele światów w różnych epokach. Nawigacja między lokacjami odbywa się na widzianej z góry dużej planszy przedstawiającej krajobraz świata. Same lokacje, takie jak lasy, miasta, lochy itp., przedstawiono w postaci bardziej realistycznych i szczegółowych map, na których gracze mogą rozmawiać z bohaterami niezależnymi, aby nabywać przedmioty lub usługi, rozwiązywać zagadki i zadania, czy walczyć z przeciwnikami. Rozgrywka Chrono Trigger różni się od typowej rozgrywki gry fabularnej w zakresie walk, gdzie zamiast losowych potyczek gracz widzi zwykle większość przeciwników znajdujących się na mapie. Kontakt z przemieszczającym się na mapie przeciwnikiem inicjuje walkę, która odbywa się właśnie tam, a nie na odizolowanej planszy dedykowanej walkom stosowanej w grach tego typu do tej pory[6]. Ta koncepcja pojawiła się wcześniej w takich tytułach jako Secret of Mana i Final Fantasy Adventure, ale nie była często wykorzystywana w grach fabularnych spoza gatunku fabularnych gier akcji.

Gracze i wrogowie mają wiele możliwości interakcji: mogą wyprowadzać zarówno ataki fizyczne jak i magiczne, aby zadać obrażenia swoim przeciwnikom, mogą przyjąć postawę obronną, aby zminimalizować skutki ataku przeciwnika, mogą wreszcie używać przedmiotów, aby uleczyć lub chronić siebie. Każda postać i wróg ma określoną liczbę punktów życia; skuteczne ataki zmniejszają ich liczbę, a napoje lecznicze i specjalne czary mogą je odnawiać. Postać grywalna mdleje gdy straci wszystkie punkty życia; gdy wszystkie postaci zemdleją, gra kończy się i musi być rozpoczęta od wcześniej zapisanego rozdziału, z wyjątkiem momentów w grze, kiedy scenariusz zezwala lub zmusza gracza do przegrania walki. Pomiędzy walkami gracz może zmieniać ekwipunek drużyny (bronie, zbroje, hełmy i akcesoria mające wpływ np. na moc obrażeń lub obrona przed magią) i zregenerować jej zdrowie. Przedmioty i wyposażenie mogą być zakupione w sklepach lub znalezione na mapach, często w specjalnych skrzyniach. Poprzez eksplorację terenu i walkę z przeciwnikami gracz zdobywa doświadczenie, które zwiększa parametry postaci.

Chrono Trigger korzysta z systemu walki o nazwie „Active Time Battle” (w wersji 2.0), który pierwotnie został zaprojektowany przez Hiroyuki Itō na potrzeby gry Final Fantasy IV. Dana postać (dotyczy to tak postaci sterowanych przez gracza jak i komputer) może wziąć udział w walce dopiero wtedy, kiedy jej osobisty „licznik czasu”, zależny od parametru szybkości postaci, osiągnie zero. Czary i specjalne techniki fizyczne zgromadzono razem udostępniając system o nazwie „Techs”. Wszystkie techniki zmniejszają punkty magii postaci (wskaźnik liczbowy podobny do punktów życia), jednak są potężniejsze od zwykłych ataków: niektóre atakują wszystkich przeciwników, inne – znajdujących się blisko siebie lub w szeregu. Wrogowie często zmieniają pozycje, co umożliwia graczowi podczas walki stosowanie różnych taktyk. Unikatową cechą systemu walki jest możliwość wykonywania ataków grupowych[6]: każda z postaci ma do dyspozycji osiem technik, które mogą być wykonane samodzielnie bądź wraz z technikami innych postaci umożliwiając przeprowadzenie ataków podwójnych lub potrójnych. Przykładowo technika fizyczna Crona o nazwie Cyclone może być połączona z techniką ognistą Lucci o nazwie Flame Toss, tworząc potężniejszą technikę Fire Whirl. Warunkiem wykonania wspólnego ataku (tzw. combo) jest wystarczającą liczba punktów magii u obu postaci, jak również ich gotowość (wyzerowany „licznik czasu”).

Chrono Trigger zawiera także inne unikatowe cechy rozgrywki, w tym podróżowanie w czasie. Gracze mają dostęp do siedmiu okresów historii świata gry, przy czym wydarzenia z przeszłości mają wpływ na wydarzenia w przyszłości. Podczas gry postaci znajdują nowych sojuszników, wykonują zadania poboczne i pokonują ważniejszych przeciwników. Podróż w czasie jest możliwa zarówno dzięki specjalnym portalom i kolumnom światła, nazywanymi „wrotami czasu”, jak i wehikułem czasu Epoch. Gra ma trzynaście różnych zakończeń; to, które osiągnie gracz zależy od czasu i sposobu wygrania ostatecznej walki[7]. Nowsza wersja gry wydana na Nintendo DS zawiera nowe zakończenie, które można ujrzeć pokonując w całości jedną z dwóch nowych, udostępnionych na tę platformę przygód (quest), w którym gracz walczy z nowym bossem. Chrono Trigger oferuje również opcję New Game+, dzięki której po ukończeniu gry gracz może rozpocząć rozgrywkę od nowa, zachowując statystyki i większość przedmiotów. Ważniejsze przedmioty, wokół których skupia się fabuła gry, znikają i muszą być zdobyte ponownie. Koncepcja ta została wykorzystana później w innych tytułach firmy Square, takich jak Vagrant Story, Chrono Cross, Parasite Eve, czy Final Fantasy X-2.

[edytuj] Opis fabuły

[edytuj] Tło fabularne

Historia Chrono Trigger odbywa się w alternatywnej rzeczywistości na Ziemi. Bohaterowie gry mają w niej okazję do podróży w czasie, podczas których zdobywają sojuszników, ekwipunek lub informacje niezbędne do wykonania postawionych przed nimi zadań. Czasy, w których przychodzi działać postaciom, rozciągają się od 65 000 000 roku p.n.e., podczas narodzin cywilizacji, do 2300 roku w postapokaliptycznym świecie. Udaje się im także uzyskać dostęp do tzw. Końca Czasu, miejsca służącego jako zwornik, oś wszystkich czasów dostępnych w grze. W toku rozgrywki gracz otrzymuje Epocha, wehikuł, który umożliwia podróż w czasie bez potrzeby wcześniej podróży na Koniec Czasu.

[edytuj] Postaci

W grze pojawia się siedem różnych postaci grywalnych pochodzących z różnych er historii gry. Chrono Trigger rozpoczyna się w 1000 roku, w którym żyją Crono, Marle i Lucca. Crono jest protagonistą gry, milczącym, odważnym młodzieńcem zainteresowanym sztuką władania kataną. Marle żyje w zamku otoczonym przez gęste lasy. Jest odizolowaną od reszty świata dziewczyną, ryzykantką i buntowniczką, która pewnego razu wymyka się z zamku, aby pozwiedzać miasto i zobaczyć odbywający się w nim festyn. Lucca jest przyjaciółką Crona i geniuszem mechaniki, jej dom jest wypełniony przyrządami laboratoryjnymi i przeróżną maszynerią, sama posługuje się bronią palną.

Przyjacielski robot Robo, powstały jako „R66-Y” aby pomagać ludziom, pochodzi z 2300 roku. Znaleziony wadliwym zostaje naprawiony przez Luccę, przez co, z wdzięczności, dołącza do grupy[8]. Pewna siebie i wyjątkowo silna fizycznie Ayla pochodzi z czasów prehistorycznych, ok. 65 000 000 p.n.e., kiedy to pełni rolę przywódcy wioski Ioka prowadząc współmieszkańców do wojny przeciwko gatunkowi humanoidalnych gadów nazywanych Repites.

Ostatnie dwie postaci – Frog i Magus – pochodzą odpowiednio z 600 i 12 000 roku p.n.e. Frog (ang. Żaba), znany wcześniej jako Glenn, jest byłym giermkiem Cyrusa, który został zabity przez potężnego maga Magusa, a samego Glenna zamienił w antropomorficzną żabę. Pogrążony w żalu Frog poświęca swoje życie pomszczeniu Cyrusa i ochronie Leene, królowej krainy Guardia, której służył Cyrus. Guardia z 600 roku, reprezentująca ludzkość, jest w stanie wojny z kierowaną przez Magusa organizacją Mystics (Fiends w wersji na Nintendo DS), która zrzesza inteligentne rasy przypominające wyglądem demony czy zwierzęta. Magus znany był jako Janus – młody książę Królestwa Zeal. Królestwo to zostaje zniszczone przez Lavosa w 12 000 roku p.n.e., a sama postać zostaje przeniesiona do przyszłości. Magus, starzejąc się, planuje zemstę przeciwko Lavosowi i pomszczenie śmierci swojej siostry Schali[8]. Lavos, który budzi się i doszczętnie niszczy świat w 1999 roku, jest inteligentną obcą formą życia, żywiącą się DNA i energią Ziemi, aby rozwijać się i rosnąć w siłę.

[edytuj] Historia

W roku 1000, podczas festiwalu z okazji rozpoczęcia się nowego millennium, Crono i Marle przyglądają się Lucce i jej ojcu, którzy demonstrują swój najnowszy wynalazek - maszynę służącą do teleportacji. Kiedy Marle zgłasza się na ochotnika, aby przetestować maszynę, jej naszyjnik ingeruje w mechanizm urządzenia, tworząc portal czasowy, w który zostaje ona wciągnięta. Crono i Lucca oddzielnie wytwarzają podobne portale i przedostają się nimi do roku 600. Dowiadują się wówczas, iż obecność Marle wywołała sytuację opisaną w paradoksie dziadka, poprzez zapobiegnięcie uratowania jej porwanego przodka. Crono i Lucca, z pomocą Froga, przywracają porządek ratując porwaną dziewczynę. Po powrocie do teraźniejszości, Crono zostaje aresztowany pod zarzutem porwania księżniczki i zostaje skazany na śmierć przez złego doradcę króla. Lucca i Marle pomagają Crono w ucieczce ryzykownie korzystając z nowego portalu, aby uciec przez goniącymi ich strażnikami. Przybywając do roku 2300 odkrywają, iż ludzkość została zniszczona przez ogromne stworzenie znane jako Lavos, które pojawiło się w 1999. Trójka bohaterów przyrzeka odnaleźć sposób, aby zapobiec destrukcji ich świata.

Po spotkaniu i naprawieniu Robo, Crono i jego przyjaciele rozpoczynają podróż w czasie, w towarzystwie Gaspara - starego mędrca przebywającego na Końcu Czasu, w celu zdobycia większej ilości sojuszników, przedmiotów i informacji, aby podołać w walce z Lavosem. Ich grupa poszerza się o dwójkę bohaterów, Ayla i Froga. Wkrótce dowiadują się, iż Lavos był obcym stworzeniem, które zderzyło się z ziemią i zaczęło absorbować DNA oraz energię wszystkich istot żyjących na planecie, aby mieć wystarczające siły, by powstać i zniszczyć planetę w 1999. Obecność Lavosa jednak została odkryta przez Królową Zeal, należącą do Mistycs, w 12 000 roku p.n.e. Królowa wierzyła, iż może wezwać Lavosa i wykorzystać jego moc, by osiągnąć nieśmiertelność, co w konsekwencji wysłało jej syna, Janusa oraz trzech mędrców - Kacpra, Melchiora i Baltazara w podróż w czasie, co miało zapobiec ich współpracy w celu zapobiegnięcia powrotu Lavosa.

Janus przyrzekł sobie, iż odkryje sposób w jaki można wezwać bestię, a następnie ją unicestwi. Przyjął pseudonim Magus i zdobył kult wiernych, którzy wierzyli, iż chce on wezwać Lavosa, aby samemu przejąć władzę nad planetą. Bohaterowie gry początkowo myślą, iż to właśnie Magus przyczynił się do powstania Lavosa, jednak później dowiadują się o jego skomplikowanej przeszłości. Przenoszą się w czasie do 12 000 roku p.n.e. i przybywają do Ocean Palace, aby zapobiec wezwania bestii przez królową. Nie są dobrze przygotowani do walki, i kiedy Lavos próbuje wszystkich zabić, Crono poświęca swoje życie, by uchronić pozostałych przed śmiercią. Dorosłemu Magusowi nie udaje się pokonać Lavosa, a siła bestii wywołuje wielkie tsunami, które niszczy Zeal i zalewa większość planety. Ocean Palace wznosi się w powietrze, stając się Black Omen, które, jeśli nie zostanie zniszczone istnieje w wszystkich przyszłych okresach. Grupa zwraca się z prośbą o pomoc do Gaspara, który daje im urządzenie o nazwie Chrono Trigger, które jest w stanie zamienić Crono tuż przed jego śmiercią z jego atrapą. Bohaterowie zbierają wszystkie niezbędne elementy potrzebne do uruchomienia urządzenia, wracają do roku 12 000 p.n.e. i ratują Crono zostawiając atrapę, która przyjmuje na siebie cały atak. Po zebraniu wystarczającej ilości mocy, Crono i pozostali bohaterowie atakują Lavosa i są w stanie go pokonać, tym samym ratując przyszłość ich świata.

[edytuj] Produkcja

Hironobu Sakaguchi (u góry), twórca Final Fantasy, współnadzorował projekt z Yūji Hori'i

Chrono Trigger zostało wyprodukowane przez Kazuhiko Aoki, a na liście płac jako kierownicy produkcji widnieją Akihiko Matsui, Yoshinori Kitase oraz Takashi Tokita. Nadzór nad projektem przypadł Hironobu Sakaguchi, producentowi i twórcy serii Final Fantasy oraz Yūji Hori'i, kierownikowi produkcji i twórcy serii Dragon Quest. Gra początkowo była tworzona bez pomocy Tokita i Kitase, gdyż byli oni zajęci pracami nad Final Fantasy VII.

Będąc fanem koncepcji podróży w czasie (w takich serialach jak Time Tunnel), Horii zawarł ten motyw w ogólnym szkicu fabuły Chrono Trigger, dołączając kilka sugestii Akiry Toriyamy[9][10]. Masato Katō następnie przeredagował i ukończył zarys historii, pisząc większość fabuły gry, w tym wszystkie wydarzenia z 12 000 roku p.n.e. Kato wymyślił system różnych zakończeń, lecz sam nie potrafił rozdzielić fabuły na różne „ścieżki”[11]. Yoshinori Kitase i Takashi Tokita napisali wiele pomniejszych wątków fabularnych. Postaci Chrono Trigger zostały zaprojektowane przez Akirę Toriyamę, twórcę mangii Dragon Ball. Wśród innych projektantów byli Tetsuya Takahashi, kierownik projektów graficznych oraz Yasayuki Honne, Tetsuya Nomura i Yusuke Naora[12].

Wczesne wersje „alfa” gry zostały zademonstrowane podczas festiwali V-Jump w 1994 i 1995 roku w Japonii[13]. Kilka miesięcy przed oficjalnym wydaniem gry, Square wysłało wersję beta do recenzentów i wybranych sklepów z grami. Była to nieukończona wersja gry, która zawierała niewykorzystane ścieżki dźwiękowe, lokacje i inne elementy gry, które zostały zmienione lub usunięte z końcowej wersji – takie jak loch o nazwie „Chanting Mountains” i związana z nią piosenka o nazwie „Singing Mountain”[14][15]. ROM tej wersji gry wyciekł do internetu, co zachęciło fanów do eksploracji i dokumentacji zmian, odkrywając przy tym kilka spriteów postaci, które nie pojawiają się w końcowej wersji gry[16]. Istnieją plotki o niewykorzystanych planach ósmej postaci, jednak nie ma dowodów potwierdzających te spekulacje[17].

Chrono Trigger używa 32-megabitowego kartridża z zasilaną bateriami pamięcią RAM dla zapisywania stanu gry. Japońska wersja gry zawierała dodatkowe ilustracje dla zakończenia gry[18]. Developerzy stworzyli wersję dla Ameryki Północnej przed dodaniem tych ilustracji w ostatecznej wersji gry, zostawiając w niej różne elementy z wczesnej fazy produkcji (jak np. piosenkę „Singing Mountain”)[19]. Hironobu Sakaguchi poprosił tłumacza Teda Woolseya o przetłumaczenie Chrono Trigger dla angielskojęzycznej widowni, dając mu na to dokładnie 30 dni pracy[20]. Nie posiadając nowoczesnej ekipy translacyjnej, zapamiętał scenariusz i spoglądając na szkice komercyjnych poradników do gry, stworzył angielską wersję dialogów i napisów[20]. Woolsey później wspominał, iż wolałby okres 2 i pół miesiąca, twierdząc, że winne przydzielonego mu krótkiego czasu pracy było japońskie podejście do gier, traktujące je bardziej jako zabawki dla dzieci, niż poważną pracę[20]. Część jego pracy została skrócona z powodu ograniczonego miejsca, jednak mimo wszystko uważał Chrono Trigger za „jedną z najbardziej satysfakcjonujących gier, nad jakimi pracował, lub w które grał”[21][20]. Nintendo of America ocenzurowało niektóre dialogi, w tym te nawiązujące do karmienia piersią, konsumpcji alkoholu i religii[18]. Square wydało grę z dwoma mapami, a japońscy klienci, którzy zamówili grę przed premierą otrzymywali holograficzne karty promocyjne.

Sonda przeprowadzona przez Nintendo Power pokazała, iż Chrono Trigger jest trzecią najbardziej oczekiwaną przez graczy grą na tzw. wirtualną konsolę Wii[22].

Były dwie próby fanów nieoficjalnego odnowienia gry na komputery PC z wykorzystaniem elementów grafiki 3D. Zarówno Chrono Resurrection, próba rekonstrukcji dziesięciu małych interaktywnych przerywników filmowych z gry, jak i Chrono Trigger Remake Project, próba zrekonstruowania całej gry[23][24], spotkały się ze sprzeciwem Square i po interwencji firmy oba projekty zamknięto[25][26][27][28]. Niektórzy polscy fani podjęli się tłumaczenia gry na język polski, dodając przy tym polskie znaki diakrytyczne[29].

[edytuj] Wersja na PlayStation

W 1999 Square wydało w Japonii ulepszony port Chrono Trigger, przygotowany przez TOSE. Square wydało port tuż przed premierą Chrono Cross, sequela gry, aby gracze mogli zapoznać się z fabułą jego poprzednika[10]. Wersja ta zawiera animowane wstawki anime stworzone zarówno przez studio głównego projektanta postaci, Akira Toriyamy (o nazwie Bird Studio), jak i firmę Toei Animation. Gra zawiera także wiele bonusowych dodatków, do których dostęp odblokowywany jest po osiągnięciu konkretnych zakończeń w grze. Scenarzysta Masato Kato był podczas licznych spotkań w Bird Studio, podczas których dyskutowano jak końcowe animowane wstawki będą ilustrowały nawiązanie do Chrono Cross[10]. Port został później wydany w 2001 roku w Ameryce Północnej wraz z odnowioną wersją Final Fantasy IV, pod nazwą Final Fantasy Chronicles. Recenzenci skrytykowali Chronicles za długi czas ładowania gry oraz brak nowszych elementów rozgrywki[30][31].

[edytuj] Wersja na Nintendo DS

2 lipca 2008 Square Enix ogłosiło, iż oficjalnie planują wydać Chrono Trigger na przenośną konsolę do gier Nintendo DS. Kompozytor Yasunori Mitsuda był zadowolony z ogłoszenia projektu, wykrzykując „Nareszcie!” po otrzymaniu wiadomości od Square Enix i stwierdzając: „Jest to nadal bardzo głęboka, bardzo dobrej jakości gra, nawet gdy jest grana dzisiaj. Jestem bardzo ciekaw, co dzisiejsza młodzież będzie myśleć o niej, gdy w nią zagra”[32]. Square Enix reklamowało Chrono Trigger prezentując oryginalne grafiki Akiry Toriyamu podczas Tokyo Game Show w 2008[33].

Wersja DS zawiera dodatkowe materiały, zarówno te, które pojawiły się w porcie na PlayStation[34], jak i nowsze, stworzone specjalnie dla tej wersji gry. Wśród dodatków i nowości znajduje się dokładniejsze tłumaczenie Toma Slattery[35], tryb dwuekranowy, który oczyszcza główny ekran z menu oraz opcja automatycznego biegania. Masato Kato brał udział w produkcji tej wersji gry, zamieszczając dodatkową arenę do walki z potworami oraz dwa lochy o nazwie Lost Sanctum i Dimensional Vortex[36]. Drugi z lochów zawiera piosenkę „Singing Mountain”. Nowe lochy spotkały się z mieszanymi recenzjami; GameSpot określił je jako „frustrujące” i „wtórne”[37], podczas gdy IGN stwierdził, iż „bardzo dobrze wpasowują się w grę”[38]. Wersja DS została nominowana do nagrody za najlepszą grę RPG dla konsoli Nintendo DS w nagrodach IGN w 2008 roku[39].

Wersja Chrono Trigger na Nintendo DS zajęła 22. miejsce na liście najlepiej sprzedających się gier w Japonii w 2008[40].

[edytuj] Muzyka

Orkiestra symfoniczna podczas wykonywania muzyki z Chrono Trigger

Muzyka do Chrono Trigger została skomponowana przez Yasunori Mitsuda oraz znanego z pracy nad Final Fantasy kompozytora Nobuo Uematsu, zaś jeden utwór jest wspólnym dziełem Uematsu i Noriko Matseudy. Będąc programistą dźwięku, Mitsuda nie był zadowolony ze swojej pensji i zagroził, iż opuści Square jeśli nie będzie mógł komponować muzyki[3]. Hironobu Sakaguchi zasugerował, by to on skomponował muzykę do Chrono Trigger, napominając: „Może twoja pensja wzrośnie”[41]. Mitsuda wspomina: „Chciałem stworzyć muzykę, która nie pasowałaby do konkretnego gatunku... Muzykę baśniowego świata. Główny kierownik gry, Masato Kato, jest moim bliskim przyjacielem, więc zawsze rozmawiałem z nim a propos wszystkich scen przed komponowaniem do nich muzyki”[3]. Mitsuda spał przez wiele nocy w swoim studio, zaś wiele piosenek, jak np. „To Far Away Times”, zawdzięcza swoim snom[41]. Podczas produkcji jego twardy dysk uległ awarii, tracąc około czterdzieści utworów, nad którymi pracował[32]. Po tym, jak Mitsuda zachorował na chorobę wrzodową, Uematsy dołączył do projektu, by skomponować dziesięć utworów i ukończyć muzykę do gry[3]. Mitsuda powrócił, aby obejrzeć zakończenie wraz z innymi członkami ekipy, płacząc podczas oglądania ostatniej sceny[32].

W dniu premiery liczba utworów była ogromna – oficjalna ścieżka dźwiękowa, wydana w 1995 roku, zawarta była na 3 płytach CD[4]. W tym samym roku Square wydało także jedną płytę z aranżacjami acid jazzowymi, zespołu Guido, o nazwie The Brink of Time. W 1999, niedługo po wydaniu portu gry na konsolę PlayStation, Square wydało kolejną płytę ze ścieżką dźwiękową zawierającą wykonania orkiestrowe utworów wykorzystanych w przerywnikach filmowych. Yasunori Mitsuda skomponował także cztery utwory dla bonusowych elementów gry, które nie były zawarte w ścieżce dźwiękowej. Ostatnio Mitsuda także skomponował nowe wersje utworów z Chrono Trigger dla koncertów z serii Play! – główny motyw gry, utwór Frog's Theme oraz To Far Away Times[42]. Pracował również z Square Enix, aby muzyka w grze w wersji na Nintendo DS była jak najbliższa muzyce z wersji na Super Nintendo[32].

Wiele fanów zremiksowało ścieżkę dźwiękową, łącznie produkując 600 różnych coverów, reinterpretacji i remiksów wydanych na albumach dostępnych w internecie lub komercyjnie[43]. Wśród albumów znajduje się Time & Space - A Tribute to Yasunori Mitsuda oraz Chrono Symphonic, które zostało wydane przez OverClocked Remix, stronę internetową poświęconą remiksom utworów z gier komputerowych i wideo[44]. Japońscy fani często sprzedają swoje remiksy w kompilacjach nazywanych Dōjin przez zachodnich fanów[45]. Ścieżka dźwiękowa nadal pojawia się w utworach grup koncertowych takich jak Eminence Orchestra i Video Games Live[46].

[edytuj] Recenzje i sukces komercyjny

 Recenzje
Oceny
Publikacja Ocena
DS SNES
„Electronic Gaming Monthly” A[47] 9,25 / 10[48]
Eurogamer 10 / 10[49]
„Game Informer” 9 / 10[50]
„GamePro” 5 / 5[51] 5 / 5[52]
GameSpot 8,5 / 10[53]
IGN 8,8 / 10[54]
„Nintendo Power” 9 / 10[55] 4,1 / 5[56]
Oceny agregowane
GameRankings 92,4%[57] 95,1%[58]

Chrono Trigger sprzedało się w liczbie ponad 2,36 miliona egzemplarzy w Japonii i 290 000 za granicą[5]. Sprzedaży dwóch pierwszych milionów dokonano w ciągu pierwszych dwóch miesięcy[59]. Gra osiągnęła znaczący sukces po wydaniu jej w Ameryce Północnej, a powtórne wydanie gry na PlayStation jako część Final Fantasy Chronicles górowało na listach sprzedaży NPD TRSTS PlayStation przez ponad sześć tygodni[60][61][62]. Ta sama wersja została ponownie wydana w 2003 przez Sony jako część linii Greatest Hits. Chrono Trigger zajmowało wysokie miejsca we wszystkich pięciu plebiscytach IGN z serii „Sto najlepszych gier wszech czasów”: 4. miejsce w 2002, 6. na początku 2005 i 13. pod koniec 2005, 2. w 2006, 18. w 2007 i ponownie 2. w 2008[63][64]. GameSpot zamieścił Chrono Trigger na swojej liście „Najlepszych gier wczech czasów” wydanej w kwietniu 2006; w tym samym roku, gra również pojawiła się na 28. miejscu na liście „Top 100 Wszech Czasów”, stworzonej na podstawie sondy przeprowadznej przez japoński magazyn „Famitsu”[65][66]. W 2004 gra zajęła drugie miejsce, po Final Fantasy VII, w „bitwie gier wideo” organizowanej przez GameFAQs. W 2008 czytelnicy „Dengeki Online” wybrali Chrono Trigger jako ósmą najlepszą grę w historii[67]. Nintendo Power, w numerze wydanym z okazji dwudziestolecia magazynu, ogłosiło Chrono Trigger piątą najlepszą grą wydaną na Super Nintendo[68].

Gra zdobyła wielu wielbicieli; na zdjęciu, fani przebrani za swoje ulubione postacie

Gra oprócz dobrych wyników sprzedaży uzyskała także wiele dobrych recenzji. „Nintendo Power” nazwało ją „największą grą wydaną przez Square”, zwracając uwagę na usprawnioną grafikę, dźwięk i rozgrywkę w porównaniu do poprzednich gier RPG. W 1995 Chrono Trigger zdobyło wiele nagród podczas rozdania nagród „Electronic Gaming Monthly”, w tym za najlepszą grę RPG oraz najlepszą muzykę w grze wydanej na kartridżu i Super Nintendo[69]. „Official U.S. PlayStation Magazine” nazwał Chrono grą „oryginalną i niesłychanie wciągającą”, będąc pod wrażeniem jej grafiki, dźwięku i fabuły[4][30]. IGN skomentowało, iż gra „może posiadać każde RPG-owskie cliché, jakie można sobie wyobrazić, ale udaje jej się wyróżnić z tłumu” oraz, iż posiada „[wciągającą] fabułę, która samą siebie nie bierze zbyt serio (sic)” oraz „jedną z najlepszych ścieżek dźwiękowych jakie kiedykolwiek wyprodukowano”[61]. Inni recenzenci (tacy jako RPGFan oraz RPGamer) skrytykowali grę za jej krótkość i łatwość w porównaniu do innych gier z gatunku[70][62]. Ogólnie, krytycy chwalili grę za jej „fantastyczną i jednocześnie nie za bardzo skomplikowaną” fabułę, prostą ale innowacyjną rozgrywkę, oraz przyjemność z grania w grę kilka razy, ze względu na wiele różnych zakończeń.

[edytuj] Kontynuacje

Chrono Trigger zainspirowało wydanie kilku sequeli i spin-offów lub dodatków; pierwsze trzy z nich to gry wydane na Satellaview w 1995 – Chrono Trigger: Jet Bike Special, gra wyścigowa bazowana na jednej z minigier z oryginału, Chrono Trigger: Character Library przedstawiające historie oraz opisy bohaterów i potworów z gry, i Chrono Trigger: Music Library zawierające wybrane utwory muzyczne ze ścieżki dźwiękowej gry. Zawartość dwóch ostatnich tytułów została następnie dodana do portu Chrono Trigger wydanego na PlayStation. Production I.G stworzyło 16-to minutowe OVA zatytułowane Nuumamonja: Time and Space Adventures, które zostało wyświetlone podczas japońskiego festiwalu V-Jump 31 lipca 1996[71][72].

[edytuj] Sequele

W 1996 Square wydało czwartą grę na Satellaview o nazwie Radical Dreamers. Uważając, iż Trigger zakończyło się nie wyjaśniając wszystkiego, scenarzysta Masato Kato napisał fabułę i kierował produkcją gry[10]. Dreamers luźno nawiązywało do jednych z pobocznych wątków z fabuły Chrono Trigger[11] i było krótką grą, z minimalistyczną grafiką i klimatyczną muzyką, nigdy nie wydaną poza Japonią, choć została przetłumaczona przez fanów na język angielski w kwietniu 2003 roku[73]. Square planowało wydanie Radical Dreamers jako ukryty dodatek w porcie Chrono Trigger wydanym na PlayStation, jednak Kato nie był zadowolony ze swojej pracy i nie zgodził się na jej zamieszczenie w grze[10].

Square wydało Chrono Cross na Sony PlayStation w 1999. Cross jest sequelem Trigger zawierającym nową fabułę i postaci[74]. Prezentując motyw światów równoległych, gra opisuje historię nastoletniego chłopca o imieniu Serge, który został wchłonięty do alternatywnej rzeczywistości, w której umarł kilka lat wcześniej. Z pomocą drobnego złodziejaszka o imieniu Kid, Serge postanawia odnaleźć prawdę dotyczącą jego domniemanej śmierci i zdobyć Frozen Flame (pol. Zamarznięty Płomień), mityczny artefakt[74]. Określana przez Masato Kato jako "próba zrobienia Radical Dreamers jeszcze raz, tym razem porządnie", gra zapożyczyła kilka motywów, wątków i postaci z Dreamers[11]. Yasunori Mirsuda również zaadaptował niektóre utwory z Radical Dreamers podczas komponowania muzyki do Cross[75]. Konsekwentnie, Radical Dreamer przestało być uznawane za kontynuację głównej historii serii Chrono, traktowane raczej jako historię z innego wymiaru[76]. Chrono Cross sprzedało się w ponad 1.5 miliona kopiach i spotkało się głównie z pozytywnymi recenzjami[5][77][78].

Nie ma planów na wydanie nowej gry z serii, mimo oświadczenia Hironobu Sakaguchi z 2001 roku, w którym powiedział, iż developerzy Chrono Cross zamierzają stworzyć nową grę z serii Chrono[79]. W tym samym roku, Square aplikowało o nadanie firmie dwóch znaków towarowych, Chrono Break w Stanach Zjednoczonych oraz Chrono Brake w Japonii'; jednak dwa lata później, amerykański znak towarowy został anulowany[80]. Takashi Tokira wspomniał o Chrono Triger 2 w wywiadzie przeprowadzonym w 2003 roku[81]. Yūji Hori'i w 2005 nie wyrażał żadnych chęci do powrotu do serii Chrono, podczas gdy Hironobu Sakaguchi napomniał w kwietniu 2007, iż jego gra Blue Dragon jest „rozszerzeniem Chrono Trigger”[82][83]. W wywiadzie dla Cubed³ 1 lutego 2007, wiceprezes Square Enix Hiromochi Tanaka stwierdził, że mimo iż żaden sequel nie jest aktualnie w planach, jakaś forma kontynuacji jest możliwa, jeśli uda się skompletować developerów Chrono Cross[84]. Yasunori Mitsuda wyraził chęci skomponowania muzyki do nowej gry, jednak ostrzegł, iż „jest mnóstwo polityki, jeśli chodzi o serię Chrono”. Zaznaczył, iż Masato Kato powinien brać udział w ewentualnej produkcji gry[41]. W numerze Game Informer z lutego 2008, seria Chrono pojawiła się na ósmym miejscu w liście „dziesięciu najbardziej oczekiwanych sequeli”, a redaktorzy magazynu pytali: „Skąd u diabła ta stagnacja?”[85]

Przypisy

  1. ↑ Chrono Trigger (ang.). Square Enix Co, Ltd.. [dostęp 21 stycznia 2009].
  2. ↑ Chrono Trigger (ang.). Square Enix Co, Ltd.. [dostęp 5 kwietnia 2009].
  3. ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 Chris Kohler: Power-Up: How Japanese Video Games Gave the World an Extra Life. DK Publishing, 2004. ISBN 0-7440-0424-1. 
  4. ↑ 4,0 4,1 4,2 Epic Center: Chrono Trigger. „Nintendo Power”. 74, s. s. 52, Lipiec 1995. 
  5. ↑ 5,0 5,1 5,2 February 2, 2004 - February 4, 2004. Square Enix, 2004-02-09. [dostęp 2008-11-30]. s. 27.
  6. ↑ 6,0 6,1 Epic Center: Chrono Trigger. „Nintendo Power”. 74, s. s. 53, Lipiec 1995. 
  7. ↑ Chrono Trigger: A New Standard for RPGs. „Nintendo Power”. 73, s. s. 37, lipiec 1995. 
  8. ↑ 8,0 8,1 Final Fantasy Chronicles instruction manual. Square Enix, 2001, s. 32–33. SLUS-01363. 
  9. ↑ Redaktorzy Play: Yuji Horii interview. Play online. [dostęp 2007].
  10. ↑ 10,0 10,1 10,2 10,3 10,4 Chrono Cross Ultimania. Square Enix, 1999, s. pp. 476–477. ISBN 4-925075-73-X.  (jap.)
  11. ↑ 11,0 11,1 11,2 Weekly Famitsu. Chrono Compendium, 1999. [dostęp 2006].
  12. ↑ Chrono Compendium staff: Chrono Trigger Credits. Chrono Compendium. [dostęp 2007-02-16].
  13. ↑ Alpha Versions. Chrono Compendium. [dostęp 2008].
  14. ↑ Chrono Trigger Prerelease. Chrono Compendium. [dostęp 2006].
  15. ↑ Singing Mountain. Chrono Compendium. [dostęp 2006].
  16. ↑ Explore (CTP). Chrono Compendium. [dostęp 2006].
  17. ↑ Characters (CTP). Chrono Compendium. [dostęp 2006].
  18. ↑ 18,0 18,1 Translation Differences. Chrono Compendium, April 2007. [dostęp 2008-02-08].
  19. ↑ Yasunori Mitsuda: Singing Mountain (Music). Chrono Compendium. [dostęp 2007-04-02].
  20. ↑ 20,0 20,1 20,2 20,3 Ted Woolsey: Interview with Ted Woolsey. Player One Podcast, 2007-02-16. [dostęp 2008-01-14].
  21. ↑ Ted Woolsey, Bob Rork: Interview with Ted Woolsey. Chrono Compendium. [dostęp 2007-04-02].
  22. ↑ Wii Channels: Wanted!. „Nintendo Power”, czerwiec 2008. Future US. 
  23. ↑ Chrono Trigger: Resurrection staff: Project discontinued. Chrono Trigger: Resurrection, 2004-09-06. [dostęp 2006].
  24. ↑ Chrono Trigger Remake Project staff: CTRP Closes its doors. Chrono Trigger Remake Project. [dostęp 2006].
  25. ↑ Jones, Darran: games October 2004; issue 24. Highbury Publishing, 2004, s. 130. 
  26. ↑ Baker, Chris: Electronic Gaming Monthly February, 2005. Ziff Davis Media, 2005. 
  27. ↑ Ragan, Jess: Singin' the Brews: The History and Philosophy of Homebrew Game Development. 1UP.com, 20 marca 2006. [dostęp 2006].
  28. ↑ Shoemaker, Brad: The Greatest Games of All Time: Chrono Trigger. IGN, April 17, 2006. [dostęp 2006].
  29. ↑ PCRH.pl, Artykuł: Tłumaczenie - Chrono Trigger [SNES]
  30. ↑ 30,0 30,1 Sam Kennedy. „Official U.S. PlayStation Magazine”. 47, s. s. 107, sierpień 2001. Ziff Davis Media Inc.. 
  31. ↑ Shoemaker, Brad: Final Fantasy Chronicles for PlayStation Review. GameSpot, 2001-06-06. [dostęp 2008].
  32. ↑ 32,0 32,1 32,2 32,3 Chrono Trigger DS. „Famitsu”, s. 67–70, 2008 (jap.). 
  33. ↑ 【ブースリポート】スクウェア・エニックスブースでは『FFXIII』ほかの最新映像を上映. Famitsu, October 9, 2008. [dostęp 2008-10-13].
  34. ↑ Sophia Tong: E3 2008: Chrono Trigger DS Hands-On. GameSpot, July 16, 2008. [dostęp 2008-10-02].
  35. ↑ Justin Cheng. The Big 15: Chrono Trigger. „Nintendo Power”. 233, październik 2008. Future US. 
  36. ↑ ニンテンドーDS版の追加要素が判明 『クロノ･トリガー』. Famitsu, October 7, 2008. [dostęp 2008-10-13].
  37. ↑ Chrono Trigger Review. Gamespot, November 21, 2008.
  38. ↑ Mark Bozon: Chrono Trigger for DS review. IGN, November 20, 2008. [dostęp 2008-12-08].
  39. ↑ IGN DS: Best RPG 2008. IGN.com, 2008-12-15. [dostęp 2008-12-19].
  40. ↑ JAPANESE 2008 MARKET REPORT. MCVUK. [dostęp 2009-1-9].
  41. ↑ 41,0 41,1 41,2 Sam Kennedy: Radical Dreamer: Yasunori Mitsuda Interview from 1UP.com. 1UP.com, 2008-01-28. [dostęp 2008-02-08].
  42. ↑ Brandon Driker: Play! A Video Game Symphony. N-Sider, May 30, 2006. [dostęp 2009].
  43. ↑ Music (Chrono Trigger). Chrono Compendium. [dostęp 2006].
  44. ↑ Album: Chrono Trigger: Chrono Symphonic. OverClocked ReMix. [dostęp 2008].
  45. ↑ Japanese Doujins. Chrono Compendium. [dostęp 2006].
  46. ↑ Concerts. Chrono Compendium. [dostęp 2008].
  47. ↑ Andrew Pfister. Timeless. „Electronic Gaming Monthly”. 235, s. s. 84, grudzień 2008. ISSN 1058-918X. 
  48. ↑ Carpenter, Danyon; Manuel, Al; Semrad, Ed; Sushi-X. Chrono Trigger review. „Electronic Gaming Monthly”. 73, s. s. 34, sierpień 1995. ISSN 1058-918X. 
  49. ↑ Simon Parkin: Chrono Trigger Review. Eurogamer, 28 listopada 2008. [dostęp 07-01-2009].
  50. ↑ Joe Juba. Chrono Trigger. „Game Informer”. 188, s. s. 130, grudzień 2008. ISSN 1067-6392. 
  51. ↑ Will Herring. Chrono Trigger review. „GamePro”. 233, s. s. 130, grudzień 2008. ISSN 1042-8658. 
  52. ↑ Scary Larry. Chrono Trigger review. „GamePro”. 74, s. s. 78, wrzesień 1995. ISSN 1042-8658. 
  53. ↑ Lark Anderson: Chrono Trigger for DS review. GameSpot, 21 listopada 2008. [dostęp 08-12-2008].
  54. ↑ Mark Bozon: Chrono Trigger for DS review. IGN, 20 listopada 2008. [dostęp 08-12-2008].
  55. ↑ Chris Hoffman. Chrono Trigger review. „Nintendo Power”. 236, s. s. 82, grudzień 2008. 
  56. ↑ Leslie Swan. Chrono Trigger review. „Nintendo Power”. 75, s. s. 107, sierpień 1995. 
  57. ↑ Chrono Trigger Reviews. Game Rankings, 2008. [dostęp 08-12-2008].
  58. ↑ Chrono Trigger Reviews. Game Rankings, 2008. [dostęp 07-01-2009].
  59. ↑ Chrono Trigger: A New Standard for RPGs. „Nintendo Power”. 73, s. s. 36, czerwiec 1995. 
  60. ↑ Chrono Trigger Reviews. Game Rankings. [dostęp 2006].
  61. ↑ 61,0 61,1 IGN staff: IGN: Final Fantasy Chronicles Review. IGN, July 4, 2001. [dostęp 2006].
  62. ↑ 62,0 62,1 Alex Wollenschlaeger: Final Fantasy Chronicles Tops Sales Charts Six Weeks in a Row. RPGamer, 15 sierpnia 2001. [dostęp 2006].
  63. ↑ IGN staff: The Top 100 Games Ever. IGN, 2006. [dostęp 2007].
  64. ↑ IGN staff: The Top 100 Games Ever. IGN, 2007. [dostęp 2008].
  65. ↑ The Greatest Games of All Time. GameSpot, 2006-04-17. [dostęp 2006].
  66. ↑ Campbell, Colin: Japan Votes on All Time Top 100. Edge online, March 3, 2006. [dostęp 2008].
  67. ↑ Brian Ashcraft: Dengeki Readers Say Fav 2007 Game, Fav of All Time. Kotaku, 6 marca 2008. [dostęp 2008].
  68. ↑ Best of the Best. „Nintendo Power”. 231, s. s. 73, sierpień 2008. Future US. 
  69. ↑ „Electronic Gaming Monthly's Buyer's Guide”, 1996. 
  70. ↑ Bahamut: RPGFan Reviews - Chrono Trigger. RPGFan, 30 października 2001. [dostęp 2006].
  71. ↑ Production I.G staff: 時空冒険ぬうまもんじゃ～ (jap.). Production I.G. [dostęp 2007-05-20].
  72. ↑ Production I.G staff: Dimensional Adventure Numa Monjar. Production I.G. [dostęp 2007-05-20].
  73. ↑ Chrono Trigger 2: Radical Dreamers. Demiforce, 15 kwietnia 2003. [dostęp 2006].
  74. ↑ 74,0 74,1 Andrew Vestal: Chrono Cross Review. GameSpot, January 6, 2000. [dostęp 2006].
  75. ↑ Chrono Cross OST Liner Notes. Chrono Compendium, December 18, 2000. [dostęp 2006].
  76. ↑ Cytat z gry Chrono Cross: Kid: Radical Dreamers...!? And me name's on here, too! What the bloody hell is goin' on? ... / Kid: ......This seems to be an archive from a different time than our own. Aside from the two worlds we already know about...there may be other worlds and times which exist...
  77. ↑ Game Rankings: Chrono Cross. Game Rankings. [dostęp 2007].
  78. ↑ Rotten Tomatoes: Chrono Cross. Rotten Tomatoes. [dostęp 2007].
  79. ↑ Shahed Ahmed: New Chrono game in planning stages. GameSpot, 2001-07-03. [dostęp 2006].
  80. ↑ Latest Status Info. Trademark Applications and Registration Retrieval, 2003-11-13. [dostęp 2006].
  81. ↑ 【ゲームな人々】第11回 長きに渡って活躍する凄腕プロデューサー　時田貴司氏(後編) (jap.). game.goo.ne.jp, 2003-07-16. [dostęp 2008-01-15].
  82. ↑ Alex Fraioli, Sam Kennedy: Dragon Quest vs. America. 1UP.com, December 2, 2005. [dostęp 2007-10-01].
  83. ↑ „Electronic Gaming Monthly”. 216, s. s. 53, czerwiec 2007. Ziff Davis Publishing Holdings Inc.. 
  84. ↑ Interview vidéo Final Fantasy III. Gamekyo, January 31, 2002. [dostęp 2008-10-02].
  85. ↑ Redaktorzy Game Informer. „Game Informer”, s. ss. 24–25, luty 2008. GameStop Corporation. 

[edytuj] Bibliografia

[edytuj] Linki zewnętrzne

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Chrono_Trigger&oldid=29675706”
Osobiste
Przestrzenie nazw
Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Drukuj lub eksportuj
Narzędzia
W innych językach