Chronologia Vincenta van Gogha

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rodzina Vincenta van Gogha: od góry od lewej: ojciec Theodorus Van Gogh, matka Anna Cornelia Van Gogh (z domu Carbentus); u dołu od lewej: Vincent Willem, siostra Anna Cornelia, brat Theo, siostra Elisabeth Huberta, siostra Willemina Jacoba, brat Cornelius.

Vincent van Gogh przyszedł na świat jako pierworodne dziecko Theodorusa i Anny Cornelii van Goghów. Miał sześcioro rodzeństwa: dwóch braci i trzy siostry. Nie był żonaty. Zmarł najprawdopodobniej śmiercią samobójczą.

Rodzice[edytuj | edytuj kod]

1819[edytuj | edytuj kod]

  • 10 września – urodziła się matka Vincenta van Gogha, Anna Cornelia Carbentus[1]

1822[edytuj | edytuj kod]

  • 2 lutego – urodził się ojciec Vincenta van Gogha, Theodorus van Gogh[2]

1851[edytuj | edytuj kod]

  • Theodorus van Gogh i Anna Cornelia Carbentus pobrali się[1]

Lata 50.[edytuj | edytuj kod]

Dom, w którym urodził się Vincent van Gogh
Vincent van Gogh w 1866

1853[edytuj | edytuj kod]

  • 30 marca – w małej wiosce Groot-Zundert[a] urodził się Vincent van Gogh, syn Theodorusa i Anny Cornelii Van Goghów. Trzej bracia jego ojca byli marszandami[3]

1855[edytuj | edytuj kod]

  • 17 lutego – urodziła się siostra Anna Cornelia[4]

1857[edytuj | edytuj kod]

  • 1 maja – urodził się brat Theo[5]

1859[edytuj | edytuj kod]

  • 16 maja – urodziła się siostra Elisabeth Huberta[6]

Lata 60.[edytuj | edytuj kod]

1861[edytuj | edytuj kod]

  • styczeń – Vincent van Gogh rozpoczął naukę w szkole podstawowej w Groot-Zundert (zakończył ją we wrześniu 1864)[7]

1862[edytuj | edytuj kod]

1864[edytuj | edytuj kod]

Vincent van Gogh rozpoczął naukę w szkole w Zevenbergen, gdzie uczył się niemieckiego, angielskiego i francuskiego[9]

1866[edytuj | edytuj kod]

  • wrzesień – Vincent van Gogh rozpoczął naukę w szkole państwowej im. króla Wilhelma II w Tilburgu (zakończył ją w marcu 1868)[7]

1867[edytuj | edytuj kod]

  • 17 maja – urodził się brat Cornelius[10]

1868[edytuj | edytuj kod]

Vincent van Gogh powrócił do Groot-Zundert, gdzie przebywał do lipca 1969[11]

1869[edytuj | edytuj kod]

  • 1 sierpnia – Vincent van Gogh rozpoczął praktykę w firmie marszandzkiej Goupil & Cie z Paryża; jej filię w Hadze założył wuj Vincenta, Vincent (”Cent”) van Gogh[11]

Lata 70.[edytuj | edytuj kod]

1871[edytuj | edytuj kod]

  • koniec stycznia – Theodorus van Gogh przeniósł się wraz z rodziną do Helvoirt, gdzie rozpoczął posługę w miejscowej parafii[11]

1872[edytuj | edytuj kod]

  • Vincent van Gogh spędził wakacje z rodzicami w Helvoirt[11]. Vincent i Theo van Goghowie rozpoczęli korespondencję, która miała trwać do końca życia Vincenta[9]

1873[edytuj | edytuj kod]

  • maj - Vincent van Gogh został przeniesiony do londyńskiej filii Goupil & Cie. W drodze do Londynu najpierw odwiedził rodziców, po czym spędził kilka dni w Paryżu, gdzie zwiedzał Luwr[11]
  • czerwiec – Vincent van Gogh przybył do Londynu zatrzymując się w pensjonacie Ursuli Loyer. Rozpoczął pracę w Goupil & Cie, trwającą do października 1974[11]. Przez wiele lat uważano, że był zakochany w jej córce Eugenii. Jest jednak bardziej prawdopodobne, iż w rzeczywistości był zakochany w zaprzyjaźnionej z rodziną van Goghów Caroline Haanebeek; jego uczucie nie zostało jednak odwzajemnione[9]

1874[edytuj | edytuj kod]

  • Vincent van Gogh nie wykazywał zbyt wielkiego zainteresowania pracą w londyńskiej filii Goupil & Cie. Przeniósł się do jej siedziby w Paryżu, a pod koniec roku znów powrócił do Londynu[9]

1875[edytuj | edytuj kod]

  • maj – Vincent van Gogh przeniósł się na stałe do siedziby Goupil & Cie w Paryżu. Zwiedzał muzea i galerie, poświęcił się studiom biblijnym[12]
  • październik – Theodorus van Gogh został przeniesiony do parafii w Etten[12]

1876[edytuj | edytuj kod]

  • Goupil & Cie została przejęta przez Boussod & Valadon. Vincent van Gogh nie był zainteresowany pracą w nowej firmie. W kwietniu wyjechał do Anglii, gdzie otrzymał posadę nauczyciela w Ramsgate[12]
  • lipiec – Vincent van Gogh został nauczycielem i kaznodzieją w Isleworth koło Londynu[3]. Podczas gdy jego zapał religijny wzrastał, stan fizyczny i psychiczny pogarszał się[9].
  • grudzień – powrócił do Holandii spędzając święta Bożego Narodzenia w Etten z rodzicami, którzy, zaniepokoiwszy się jego stanem fizycznym i psychicznym, przekonali go, by nie wracał do Londynu[12]

1877[edytuj | edytuj kod]

  • styczeń – Vincent van Gogh dostał pracę w księgarni w Dortrechcie. Spędzał wiele czasu rysując, poza tym tłumaczył Biblię na francuski, niemiecki i angielski[3]
  • maj – wyjechał do Amsterdamu, żeby rozpocząć studia teologiczne[3]

1878[edytuj | edytuj kod]

  • lipiec – Vincent van Gogh powrócił do Etten. W towarzystwie ojca i wielebnego Jonesa z lsleworth wyjechał do Brukseli na 3-miesięczny kurs dla świeckich kaznodziejów[13]
  • sierpień – rozpoczął kurs ewangelizacyjny w Laeken koło Brukseli[b], kontynuując jednocześnie rysowanie. Kiedy zdawał egzamin końcowy stwierdzono, że nie nadaje się do pracy w charakterze kaznodziei. Powrócił do Etten[14]
  • grudzień – wyjechał do górniczego rejonu Borinage na południu Belgii[3]. Czytał tam Biblię dla górników żyjąc podobnie jak i oni w ubóstwie[9]

1879[edytuj | edytuj kod]

  • Vincent van Gogh kontynuował pracę w Borinage. Poświęcił się dla górników pomagając im. Nie wzbudziło to entuzjazmu jego zwierzchników, którzy uważali jego zachowania za zbyt ekstremalne. Został zwolniony i wpadł z tego powodu w depresję. Przeniósł się do Cuesmes, gdzie wykonywał podobną pracę. Jego zapał religijny z czasem osłabł, pojawiło się za to zainteresowanie malarstwem[9]

1880[edytuj | edytuj kod]

Punkt zwrotny w życiu Vincenta van Gogha: zaprzestał on działalności kaznodziejskiej i postanowił poświęcić się całkowicie malarstwu. Tematem jego pierwszych prac stali się górnicy i ich życie[9]

  • lipiec – Theo, pracujący wówczas w centrali Goupil & Cie w Paryżu, zaczął wspomagać finansowo brata, co będzie czynił do końca życia[15]
  • sierpień–wrzesień – Vincent van Gogh postanowił zostać artystą; czas swój poświęcał na rysowanie scen z życia górników. Theo wspierał go wysyłając mu reprodukcje obrazów Milleta, które Vincent kopiował[15]
  • październik – Vincent van Gogh podjął studia na wydziale anatomii i perspektywy na Akademii w Brukseli, a w listopadzie spotkał holenderskiego malarza Anthona van Rapparda, z którym się zaprzyjaźnił[15]

Lata 80.[edytuj | edytuj kod]

1881[edytuj | edytuj kod]

  • kwiecień – Vincent van Gogh odwiedził w Etten Theo. Dyskutował z nim na temat swojej przyszłości artystycznej[15]
  • lato – poznał owdowiałą kuzynkę Cornelię Adrianę Vos-Stricker i zakochał się w niej, jego uczucia zostały jednak odrzucone. Kuzynka wróciła do Amsterdamu, a Vincent van Gogh wyjechał do Hagi, gdzie odwiedził malarza Antona Mauve, który nauczył go podstaw malarstwa akwarelowego[15]
  • jesień – Vincent van Gogh udał się do Amsterdamu, aby oświadczyć się Cornelii Adrianie Vos-Stricker, ale został odrzucony[15]
  • listopad–grudzień – przebywał u Mauve malując obrazy. W czasie świąt Bożego Narodzenia pokłócił się z ojcem[15]

1882[edytuj | edytuj kod]

  • styczeń – Vincent van Gogh przyjechał do Hagi i zamieszkał w sąsiedztwie Mauve, jednak wkrótce doszło między nimi do nieporozumień na tle artystycznym[15]. W tym samym okresie spotkał prostytutkę Clasinę Marię Hoornik (znaną jako Sien) proponując jej zamieszkanie razem. Sion miała pięcioletnią córkę i była w ciąży. Vincent zapadł na rzeżączkę i musiał być hospitalizowany. Spędzał dużo czasu malując. Sion i jej nowo narodzone dziecko służyli mu jako modele[9]
  • lato – wznowił kontakty z Mauve. Zainteresował się bliżej malarstwem olejnym studiując zagadnienia koloru. Rozwijał swój warsztat będąc pod wpływem Mauve, Delacroix i Milleta, a także Israëlsa, Monicellego i de Chavannes'a. Theodorus van Gogh przeniósł się z rodziną do Nuenen[16]
  • jesień – Vincent van Gogh przebywał w Hadze rysując i malując pejzaże. Zimą rozpoczął rysowanie i malowanie portretów zwykłych ludzi[16]

1883[edytuj | edytuj kod]

  • jesień – Vincent van Gogh po listownej wymianie poglądów z Theo doszedł do wniosku, że życie artysty jest nie do pogodzenia z życiem rodzinnym i zerwał ze Sien poświęcając się całkowicie malarstwu. Wyjechał do Drenthe na północy Holandii, gdzie malował pejzaże[17].
  • grudzień – przyjechał do do rodziców do Nuenen, gdzie mieszkał do listopada 1885. Jego dorobek z tego okresu to blisko 200 obrazów oraz liczne rysunki i akwarele[18]

1884[edytuj | edytuj kod]

  • styczeń – Vincent van Gogh opiekował się matką, która złamała nogę[18]
  • maj – wynajął 2 pokoje u katolickiego zakrystiana i urządził w nich pracownię[18]
  • sierpień – zawarł znajomość z córką sąsiadów, Margot Begemann. Oboje zakochali się w sobie, jednak ich rodziny nie wyraziły jednak zgody na małżeństwo. Margot próbowała popełnić samobójstwo. Vincent van Gogh wpadł z tego powodu w depresję, ale kontynuował malowanie[18]
  • sierpień–wrzesień – namalował 6 dekoracyjnych obrazów dla Charlesa Hermansa, jubilera z Eindhoven[18]
  • październik–listopad – zaprzyjaźnił się z garbarzem i miłośnikiem sztuki Antonem Kerssemakersem, z którym odbywał długie spacery i zwiedzał muzea[18]
  • grudzień – malował pejzaże oraz portretował chłopów i tkaczy z Nuenen[18]

1885[edytuj | edytuj kod]

  • 26 marca – zmarł ojciec artysty. Vincent van Gogh kontynuował malowanie obrazów. Po raz pierwszy niektóre jego prace wzbudziły zainteresowanie w Paryżu[18]
  • wiosna – namalował swe pierwsze, uważane przez wielu za wielkie, dzieło Jedzący kartofle. Zaczął interesować się japońskimi drzeworytami[9]
  • wrzesień – katolicki ksiądz z Nuenen zabronił mieszkańcom pozowania Vincentowi, po tym jak zaczęto obwiniać go o ciążę jednej z modelek. Artysta w tym okresie rysował głównie martwe natury[17]
  • październik – wspólnie z Kerssemakersem pojechał do Amsterdamu, gdzie w Rijksmuseum podziwiał obrazy Rembrandta i Halsa[17]
  • listopad – studiował teorię koloru oraz pisma braci Edmonda i Jules'a Goncourt. Pod koniec miesiąca wyjechał do Antwerpii, gdzie do lutego 1886 wynajmował studio malarskie. W miejscowych muzeach podziwiał obrazy Rubensa. Namalował kilka obrazów, zaczął skupować japońskie drzeworyty[17]
Dom przy rue Lepic 54 w Paryżu, w którym Theo i Vincent van Goghowie mieszkali razem w latach 1886–1888

1886[edytuj | edytuj kod]

  • styczeń – Vincent van Gogh rozpoczął studia na antwerpskiej Akademii Sztuk Pięknych, ale po kilku miesiącach przerwał je[19]
  • marzec – przeniósł się do Paryża i zamieszkał z bratem Theo, który w tym czasie pracował dla spółki Boussod & Valadon (byłej Goupil & Cie), zarządzającej galerią na Montmartre.
  • kwiecień–maj – uczęszczał do Akademii Cormona, w której poznał młodych artystów: Russella, Toulouse-Lautreca i Bernarda. Theo z kolei zapoznał Vincenta z pracami impresjonistów: Moneta, Renoira, Sisleya, Pissarra, Degasa, Signaca i Seurata. Ich prace wywarły wielki wpływ na twórczość Vincenta, zwłaszcza w zakresie koloru[20]
  • maj – matka z siostrą Willeminą przeprowadziły się z Nuenen do Bredy. Około 70 obrazów pozostawionych przez Vincenta van Gogha kupił handlarz starzyzną[20]
  • czerwiec – Theo i Vincent przeprowadzili się na rue Lepic 54 na Montmartre, gdzie Vincent założył pracownię. Zaczął odwiedzać sklep Juliena „Ojca” Tanguy, który zapoznał go z innymi artystami[20]
  • grudzień – zaprzyjaźnił się z Gauguinem[20]

1887[edytuj | edytuj kod]

  • wiosna – „Ojciec” Tanguy wziął w komis 2 portrety pędzla Vincenta van Gogha, który tymczasem malował w Asnières wspólnie z Bernardem. W dyskusjach z tym ostatnim oraz z Gauguinem odrzucił pogląd, że impresjonizm stanowi kulminację ewolucji malarstwa. Namalował swój słynny Autoportret przed sztalugą. Kupił kilka japońskich drzeworytów oraz namalował 3 obrazy w stylu japońskim. Wspólnie z Bernardem, Gauguinem i Toulouse-Lautrekiem wystawiał swoje obrazy w Café du Tambourin, której ściany ozdobił japońskimi drzeworytami[20]
  • lato – namalował kilka obrazów w stylu puentylistycznym[21]
  • listopad–grudzień – spotkał się z Seuratem. Na zaproszenie André Antoine'a wziął udział razem z Seuratem i Signakiem w wystawę zorganizowanej w sali prób nowo otwartego Théâtre Libre[21]

1888[edytuj | edytuj kod]

  • luty – Vincent van Gogh wspólnie z bratem odwiedził Seurata w jego pracowni, po czym wyjechał z Paryża do Arles. Zamieszkał początkowo w hotelu Carrel[21].
  • marzec – zaczął planować założenie w Arles kolonii artystycznej, ale projektu nie mógł zrealizować z uwagi na brak pieniędzy. Przez 2 miesiące jego jedynym towarzyszem był duński malarz Christian Mourier-Petersen. Namalował szereg obrazów przedstawiających kwiaty i kwitnące drzewa. Na wieść o śmierci Mauve dodał napis „Souvenir de Mauve” na obrazie Kwitnące różowe drzewo brzoskwiniowe. Trzy z jego obrazów wystawiono w paryskim Salonie Niezależnych[21]
  • kwiecień – oglądał walki byków na arenie w Arles. Kilka swoich obrazów podarował muzeum sztuki nowoczesnej w Hadze[21]
  • maj – wynajął część „żółtego domu” przy Place Lamartine. Zaprzyjaźnił się z listonoszem Josephem Ginoux i jego żoną Marie. Na czas remontu „żółtego domu” zamieszkał w pokoju nad ich kawiarnią[21]. Malował pejzaże w tym słynną drugą wersję Mostu Langlois w Arles[22]
  • czerwiec – wyjechał do miejscowości Saintes-Maries-de-la-Mer. Podczas pobytu namalował Łodzie rybackie na plaży. Zawarł znajomość z Paul-Eugène Millietem, podporucznikiem żuawów, któremu udzielał lekcji rysunku i który mu pozował. Poznał belgijskiego pisarza i malarza Bocha[22]
  • lipiec – podczas wypraw do ruin Montmajour namalował szereg obrazów z jego motywem oraz wykonał kilka jego szkiców atramentem. 28 lipca zmarł wuj „Cent” prowadzący wcześniej haską filię Goupil & Cie[22]
  • sierpień – namalował szereg portretów portretów listonosza Józefa Roulina. Rozpoczął malowanie serii słoneczników[22]
  • wrzesień – namalował Nocną kawiarnię, Portret Eugène'a Bocha. Wprowadził się do „żółtego domu”[22]
  • 23 października – do Arles przyjechał Gauguin i zamieszkał razem z Vincentem van Goghiem w „żółtym domu”[23]
  • listopad – obaj artyści wspólnie gotowali, jedli i malowali[23]
  • 23 grudnia – po gwałtownej awanturze Vincent van Gogh zerwał z Gauguinem. W ataku szału obciął sobie część ucha i podarował Rachel, znajomej prostytutce. Będąc poważnie ranny usiał być hospitalizowany. Jako powód jego zachowania wymieniono padaczkę, alkoholizm i schizofrenię. Po kilku dniach pobytu w szpitalu został zwolniony do domu[23]

1889[edytuj | edytuj kod]

  • styczeń – 7 stycznia Vincent van Gogh powrócił do domu[23]. Theo zaręczył się z Johanną Gesiną Bonger, siostrą swego przyjaciela Andriesa. Vincent van Gogh namalował dwa Autoportrety z zabandażowanym uchem, Portret doktora Félixa Reya (ten drugi jako wyraz wdzięczności dla doktora Reya za opiekę w szpitalu) oraz kilka wersji Piastunki[24]
  • luty – Vincent van Gogh ponownie znalazł się w szpitalu[24]
  • marzec – grupa mieszkańców Arles w petycji do burmistrza zażądała zamknięcia „żółtego domu” [24]
  • kwiecień – Vincent van Gogh opuścił „żółty dom”. Przeprowadził się do 2 pokoi należących do doktora Reya. W Amsterdamie Theo ożenił się z Johanną Bonger. Stan psychiczny Vincenta van Gogha pogorszył się; doszedł on do wniosku, że dobrze zrobiłby mu czasowy pobyt w ośrodku odosobnienia[24]
  • maj – 8 maja Vincent van Gogh w towarzystwie wielebnego Salles wyjechał do Saint-Rémy-de-Provence i został pacjentem szpitala psychiatrycznego Saint Paul-de-Mausole. Dostał do dyspozycji 2 pokoje opłacone przez Theo. Sprawujący nad nim opiekę dr. Peyron zezwolił mu na wychodzenie na zewnątrz i malowanie[24]. Powstały między innymi jego słynne cykle pejzaży z oliwkami i cyprysami, a także szereg prac na wzór artystów, których podziwiał (zwłaszcza Milleta i Delacroix)[9].
  • czerwiec – Vincent van Gogh namalował Gwiaździstą noc[25]
  • wrzesień – dwa obrazy Vincenta van Gogha: Gwiaździsta noc nad Rodanem i Irysy zostały pokazane na wystawie Salonu Niezależnych[26]
  • październik – Camille Pissarro w rozmowie z Theo zasugerował, iż Vincentowi dobrze zrobiłby pobyt w Auvers-sur-Oise pod opieką doktora Paula Gacheta. Vincent van Gogh namalował między innymi cykle pejzaży z oliwkami i cyprysami jako motywem[26]
  • listopad – Vincent van Gogh namalował szereg obrazów według Milleta[27]
  • grudzień – wysłał trzy paczki ze swoimi obrazami do Theo. Pod koniec roku miał silny atak choroby[27]

1890[edytuj | edytuj kod]

Gospoda Ravoux w Auvers-sur-Oise, gdzie Vincent van Gogh mieszkał przed śmiercią (wygląd współczesny)
  • styczeń – Vincent van Gogh namalował szereg obrazów na podstawie Milleta, Daumiera i Doré. Na 18. wystawie Les XX w Brukseli pokazano 6 jego obrazów. Po raz pierwszy poza granicami Holandii opublikowano artykuł na temat jego twórczości (Albert Aurier, w Mercure de France). 31 stycznia żona Theo, Johanna urodziła syna, który otrzymał na imię Vincent Willem[27]
  • luty – Vincent van Gogh namalował na cześć swojego nowo narodzonego bratanka obraz Kwitnący migdałowiec. Jego obraz Czerwona winnica wystawiony na dorocznej wystawie Les XX w Brukseli został sprzedany za cenę 400 franków malarce Annie Boch
  • marzec – 10 obrazów Vincenta van Gogha pokazano na wystawie Salonu Niezależnych
  • maj – Vincent van Gogh wyjechał do Paryża, aby spotkać sie z Theo i jego rodziną, po czym udał się do Auvers-sur-Oise, gdzie został oddany pod opiekę doktora Paula Gacheta. Zawarł bliższą znajomość z nim oraz jego córką. Podczas pobytu w Auvers-sur-Oise namalował ponad 80 obrazów [28]
  • czerwiec – Doktor Gachet w rozmowie z Theo stwierdził, że stan fizyczny i psychiczny Vincenta polepszył się. Artysta dużo czasu spędzał z bratem i jego rodziną[9]
  • lipiec – Theo wpadł w tarapaty finansowe i podupadł na zdrowiu. 6 lipca Vincent odwiedził brata w Paryżu. Czując się winnym zaistniałej sytuacji załamał się. Po powrocie do Auvers w następnych tygodniach kontynuował malowanie. 23 lipca napisał ostatni list do brata[29] . 27 lipca podczas spaceru postrzelił się w pierś z pistoletu, ale o własnych siłach dotarł do domu. Wezwano lekarza i powiadomiono o zaistniałej sytuacji brata. 29 lipca rano Vincent van Gogh zmarł. Wkrótce potem odbył się jego pogrzeb. Trumnę zmarłego artysty pokryły dziesiątki słoneczników, które bardzo lubił za życia[9]

Po śmierci[edytuj | edytuj kod]

1891[edytuj | edytuj kod]

Theo nigdy nie doszedł do siebie po śmierci brata. Podupadł na zdrowiu. Zmarł 25 stycznia w Utrechcie[9]

Wspólny grób braci Vincenta i Theo van Goghów w Auvers-sur-Oise

1914[edytuj | edytuj kod]

  • Ciało Theo zostało ekshumowane i pochowane w grobie obok Vincenta w Auvers-sur-Oise[9]
  • 3 lutego – Johanna van Gogh-Bonger opublikowała listy Vincenta van Gogha do brata (Vincent van Gogh. Brieven aan zijn broeder). Przedtem je zebrała i uporządkowała[30]
  • 3 marca – listy Vincenta van Gogha do brata zostały przetłumaczone na język niemiecki[30]

1928[edytuj | edytuj kod]

W Paryżu i Brukseli wydano pierwszy catalogue raisonné poświęcony dziełom Vincenta van Gogha (Jacob Baart de la Faille, L'Oeuvre de Vincent van Gogh. Catalogue Raisonné. 4 vols)[31]

1960[edytuj | edytuj kod]

Została utworzona Fundacja im. Vincenta van Gogha (hol. De Vincent van Gogh Stichting) z radą nadzorczą złożoną z Vincenta Willema van Gogha, jego drugiej żony i trójki jego dzieci oraz przedstawiciela rządu holenderskiego. Celem fundacji było zabezpieczenie dzieł Vincenta van Gogha i umieszczenie ich w specjalnie to tego przeznaczonym muzeum[9]

1961[edytuj | edytuj kod]

W Auvers-sur-Oise ustawiono pomnik dłuta Ossipa Zadkine'a poświęcony Vincentowi van Goghowi[32]

1962[edytuj | edytuj kod]

Fundacja im. Vincenta van Gogha zakupiła kolekcję dzieł sztuki artysty od Vincenta Willema van Gogha z aprobatą ze strony rodziny van Goghów. 21 lipca została podpisana stosowna umowa pomiędzy państwem holenderskim a Fundacją im. Vincenta van Gogha[9]

1964[edytuj | edytuj kod]

W Zundert ustawiono pomnik dłuta Ossipa Zadkine'a poświęcony Vincentowi i Theo[32]

1973[edytuj | edytuj kod]

Obrazy Vincenta van Gogha w muzeum jego imienia

2 czerwca otwarto Muzeum Vincenta van Gogha w Amsterdamie. W Muzeum znalazły się dzieła artysty oraz archiwum zawierające jego listy i dokumenty[9]

1990[edytuj | edytuj kod]

  • 30 marca–29 lipca – w setną rocznicę śmierci Vincenta van Gogha muzeum jego imienia zorganizowało retrospektywną wystawę obejmującą ponad 120 obrazów artysty[9]
  • 15 maja – obraz olejny Portret doktora Gacheta został sprzedany na aukcji w salonie Christie's za kwotę 82,5 miliona dolarów, co było do tamtej chwili największą kiedykolwiek zapłaconą sumą za obraz artysty[9]
  • 14 listopada – rysunek Vincenta Ogród z Kwiatami został sprzedany na aukcji w Christie's za 8,38 mln dolarów, co było najwyższą do tamtej chwili kwotą zapłaconą za rysunek[9]

2009[edytuj | edytuj kod]

  • 9 października 2009–3 stycznia 2010 – w Muzeum Vincenta van Gogha miała miejsce wystawa poświęcona korespondencji artysty[33]
  • niemal jednocześnie ukazała się pierwsza w historii kompletna edycja listów van Gogha obejmująca sześć tomów, ponad milion słów i ponad 4 tysiące ilustracji. Publikacja była efektem 15-letniej pracy badaczy z muzeum w Amsterdamie[34]

Uwagi

  1. Obecnie Zundert.
  2. Obecnie dzielnica Brukseli.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 David Brooks: Anna Cornelia van Gogh (ang.). www.vggallery.com. [dostęp 2011-02-14].
  2. David Brooks: Theodorus van Gogh (ang.). www.vggallery.com. [dostęp 2011-02-14].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Petrie 1985 ↓, s. bez nr.
  4. David Brooks: Anna Cornelia van Gogh (ang.). www.vggallery.com. [dostęp 2011-02-14].
  5. David Brooks: Theo van Gogh (ang.). www.vggallery.com. [dostęp 2011-02-14].
  6. David Brooks: Elisabeth van Gogh (ang.). www.vggallery.com. [dostęp 2011-02-14].
  7. 7,0 7,1 Walther, Metzger i Hulse 2010 ↓, s. 702.
  8. David Brooks: Willemina Jacoba van Gogh (niderl.). www.vggallery.com. [dostęp 2011-02-14].
  9. 9,00 9,01 9,02 9,03 9,04 9,05 9,06 9,07 9,08 9,09 9,10 9,11 9,12 9,13 9,14 9,15 9,16 9,17 9,18 9,19 9,20 David Brooks: Chronology (ang.). www.vggallery.com. [dostęp 2011-02-14].
  10. David Brooks: Cornelius van Gogh (ang.). www.vggallery.com. [dostęp 2011-02-14].
  11. 11,0 11,1 11,2 11,3 11,4 11,5 Walther, Metzger i Hulse 2010 ↓, s. 703.
  12. 12,0 12,1 12,2 12,3 Walther, Metzger i Hulse 2010 ↓, s. 704.
  13. Walther, Metzger i Hulse 2010 ↓, s. 704–705.
  14. Walther, Metzger i Hulse 2010 ↓, s. 705.
  15. 15,0 15,1 15,2 15,3 15,4 15,5 15,6 15,7 Walther, Metzger i Hulse 2010 ↓, s. 706.
  16. 16,0 16,1 Walther, Metzger i Hulse 2010 ↓, s. 707.
  17. 17,0 17,1 17,2 17,3 Walther, Metzger i Hulse 2010 ↓, s. 709.
  18. 18,0 18,1 18,2 18,3 18,4 18,5 18,6 18,7 Walther, Metzger i Hulse 2010 ↓, s. 708.
  19. Walther, Metzger i Hulse 2010 ↓, s. 709–710.
  20. 20,0 20,1 20,2 20,3 20,4 Walther, Metzger i Hulse 2010 ↓, s. 710.
  21. 21,0 21,1 21,2 21,3 21,4 21,5 Walther, Metzger i Hulse 2010 ↓, s. 711.
  22. 22,0 22,1 22,2 22,3 22,4 Walther, Metzger i Hulse 2010 ↓, s. 712.
  23. 23,0 23,1 23,2 23,3 Walther, Metzger i Hulse 2010 ↓, s. 713.
  24. 24,0 24,1 24,2 24,3 24,4 Walther, Metzger i Hulse 2010 ↓, s. 714.
  25. David Brooks: The Paintings: Starry Night (ang.). www.vggallery.com. [dostęp 2015-01-06].
  26. 26,0 26,1 Walther, Metzger i Hulse 2010 ↓, s. 715.
  27. 27,0 27,1 27,2 Walther, Metzger i Hulse 2010 ↓, s. 716.
  28. Walther, Metzger i Hulse 2010 ↓, s. 717–718.
  29. Walther, Metzger i Hulse 2010 ↓, s. 718.
  30. 30,0 30,1 Van Gogh Museum: Vincent van Gogh: the letters. Publication history: Introduction (ang.). vangoghletters.org. [dostęp 2014-11-27].
  31. Walther, Metzger i Hulse 2010 ↓, s. 721.
  32. 32,0 32,1 Walther, Metzger i Hulse 2010 ↓, s. 719.
  33. Rachel Esner: Van Gogh's Letters. The Artist Speaks (ang.). www.19thc-artworldwide.org. [dostęp 2014-11-27].
  34. rp.pl: Wszystkie listy van Gogha. www.rp.pl. [dostęp 2014-11-27].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]