Chronologia Vincenta van Gogha

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rodzina Vincenta van Gogha: od góry od lewej: ojciec Theodorus Van Gogh, matka Anna Cornelia Van Gogh (z domu Carbentus); u dołu od lewej: Vincent Willem, siostra Anna Cornelia, brat Theo, siostra Elisabeth Huberta, siostra Willemina Jacoba, brat Cornelius.

Vincent van Gogh przyszedł na świat jako pierworodne dziecko Theodorusa i Anny Cornelii van Goghów. Miał sześcioro rodzeństwa: trzech braci i trzy siostry. Nie był żonaty. Zmarł najprawdopodobniej śmiercią samobójczą.

Rodzice[edytuj | edytuj kod]

  • 10 września 1819 urodziła się matka Vincenta van Gogha, Anna Cornelia Carbentus[1]
  • 2 lutego 1822 urodził się ojciec Vincenta van Gogha, Theodorus van Gogh[2]
  • 1851 Theodorus van Gogh i Anna Cornelia Carbentus pobrali się[1]

Lata 50.[edytuj | edytuj kod]

Dom, w którym urodził się Vincent van Gogh
Vincent van Gogh w 1866
  • 30 marca 1853 w małej wiosce Groot-Zundert (obecnie Zundert) urodził się Vincent van Gogh, syn Theodorusa i Anny Cornelii Van Goghów. Trzej bracia jego ojca byli marszandami[3].
  • 17 lutego 1855 urodziła się siostra Anna Cornelia[4]
  • 1 maja 1857 urodził się brat Theo[5]
  • 16 maja 1859 urodziła się siostra Elisabeth Huberta[6]

Lata 60.[edytuj | edytuj kod]

  • styczeń 1861 Vincent van Gogh rozpoczął naukę w szkole podstawowej w Zundert (zakończył ją we wrześniu 1864)[7]
  • 16 marca 1862 urodziła się siostra Willemina Jacoba[8]
  • 1864 Vincent van Gogh rozpoczął naukę w szkole w Zevenbergen, gdzie uczył się niemieckiego, angielskiego i francuskiego[9]
  • wrzesień 1866 Vincent van Gogh rozpoczął naukę w szkole państwowej im. króla Wilhelma II w Tilburgu (zakończył ją w marcu 1868)[7]
  • 17 maja 1867 urodził się brat Cornelius[10]
  • 1869 Vincent van Gogh rozpoczął praktykę w firmie marszandzkiej Goupil & Cie z Paryża; jej filię w Hadze założył wuj Vincenta, Vincent (”Cent”) van Gogh[9]

Lata 70.[edytuj | edytuj kod]

  • 1872 Vincent i Theo van Goghowie rozpoczęli korespondencję, która miała trwać do końca życia Vincenta[9]
  • 1873 Vincent van Gogh przeniósł się do londyńskiej filii marszandów Goupil & Cie. Zatrzymał się w pensjonacie Ursuli Loyer. Przez wiele lat uważano, że był zakochany w jej córce Eugenii. Jest jednak bardziej prawdopodobne, iż w rzeczywistości był zakochany w zaprzyjaźnionej z rodziną van Goghów Caroline Haanebeek; jego uczucie nie zostało jednak odwzajemnione[9]
  • 1874 Vincent van Gogh nie wykazywał zbyt wielkiego zainteresowania pracą w londyńskiej filii Goupil & Cie. Przeniósł się do jej siedziby w Paryżu a pod koniec roku znów powrócił do Londynu[9]
  • 1875 Vincent van Gogh poświęcił się studiom biblijnym[9]
  • 1876 W połowie kwietnia powrócił do Anglii, gdzie otrzymał posadę nauczyciela w Ramsgate. W lipcu został nauczycielem i kaznodzieją w Isleworth koło Londynu[3]. Podczas gdy jego zapał religijny wzrastał, stan fizyczny i psychiczny pogarszał się[9]. W grudniu powrócił do Holandii. Jego ojciec tymczasem przeniósł się do Etten[3]
  • 1877 W styczniu dostał pracę w księgarni w Dortrechcie. Spędzał wiele czasu rysując, poza tym tłumaczył Biblię na francuski, niemiecki i angielski. W maju wyjechał do Amsterdamu, żeby rozpocząć studia teologiczne[3]
  • 1878 W lipcu porzucił studia teologiczne z powodu trudności, jakie miał w opanowaniu łaciny i greki. W sierpniu przeniósł się do nowo otwartej szkoły ewangelizatorów w Brukseli ale i tam nie nie podjął nauki. W grudniu wyjechał do górniczego rejonu Borinage na południu Belgii[3]. Czytał tam Biblię dla górników żyjąc podobnie jak i oni w ubóstwie[9]
  • 1879 Kontynuował pracę w Borinage. Poświęcił się dla górników pomagając im. Nie wzbudziło to entuzjazmu jego zwierzchników, którzy uważali jego zachowania za zbyt ekstremalne. Został zwolniony i wpadł z tego powodu w depresję. Przeniósł się do Cuesmes, gdzie wykonywał podobną pracę. Jego zapał religijny z czasem osłabł, pojawiło się za to zainteresowanie malarstwem[9]

Lata 80.[edytuj | edytuj kod]

Dom przy rue Lepic 54 w Paryżu, w którym Theo i Vincent van Goghowie mieszkali razem w latach 1886–1888
  • 1880 Punkt zwrotny w życiu Vincenta van Gogha: zaprzestał on działalności kaznodziejskiej i postanowił poświęcić się całkowicie malarstwu. Tematem jego pierwszych prac stali się górnicy i ich życie. Theo zaczął wspomagać finansowo brata, co będzie czynił do końca życia. Pod koniec roku Vincent van Gogh podjął studia na wydziale anatomii i perspektywy na Akademii w Brukseli[9]
  • 1881 Vincent van Gogh odwiedził w Etten brata. Jego starania o względy kuzynki Cornelii Adriany Vos-Stricker pozostały nieodwzajemnione. Załamany psychicznie Vincent zaczął spędzać wiele czasu u malarza Antona Mauve, który uczył go podstaw malarstwa akwarelowego[9]
  • 1882 Vincent van Gogh spotkał prostytutkę Clasinę Marię Hoornik (znaną jako Sien) proponując jej zamieszkanie razem. Sion miała pięcioletnią córkę i była w ciąży. Vincent zapadł na rzeżączkę i musiał być hospitalizowany. Spędzał dużo czasu malując. Sion i jej nowo narodzone dziecko służyli mu jako modele[9]
  • 1883 Vincent van Gogh zerwał ze Sien i poświęcił się całkowicie malarstwu. Wyjechał do Drenthe na północy Holandii, gdzie malował pejzaże. Później przyjechał do Nuenen do rodziców[9]
  • 1884 Zawarł znajomość z córką sąsiadów, Margot Begemann. Obie rodziny nie wyraziły jednak zgody na ich małżeństwo. Margot próbowała popełnić samobójstwo. Vincent van Gogh wpadł w depresję ale kontynuował malowanie. Zaprzyjaźnił się z garbarzem i miłośnikiem sztuki Antonem Kerssemakersem[9]
  • 1885 26 marca zmarł ojciec artysty. Vincent van Gogh kontynuował pracę jako malarz. Na wiosnę namalował swe pierwsze, uważane przez wielu za wielkie, dzieło “Jedzący kartofle”. Zaczął się interesować japońskimi drzeworytami[9]
  • 1886 Van Gogh rozpoczął studia na Akademii Antwerpskiej ale po kilku miesiącach przerwał je. Później przeniósł się do Paryża i zamieszkał z bratem Theo. Po przybyciu do Paryża nawiązał kontakt z: Johnem Russellem, Henrim de Toulouse-Lautrekiem i Emilem Bernardem. W późniejszym okresie Theo, pracujący dla spółki Boussod & Valadon zarządzającej galerią na Montmartre, zapoznał Vincenta z pracami impresjonistów: Claude'a Moneta, Pierre'a-Auguste'a Renoira, Camille'a Pissarra, Edgara Degasa i Georges'a Seurata. Ich prace wywarły wielki wpływ na twórczość Vincenta, zwłaszcza w zakresie koloru. Pod koniec roku nawiązał bliższą znajomość z Paulem Gauguinem[9]
  • 1887 Kontynuował pracę w Paryżu, eksperymentując z różnymi stylami[9]
  • 1888 W lutym wyjechał z Paryża do Arles na południu Francji. Zamieszkał w tzw. “Żółtym Domu”. Malował pejzaże i portrety (m.in. listonosza Josepha Roulina i jego rodziny). Miał nadzieję na założenie w Arles kolonii artystycznej. Pod koniec roku, po gwałtownej awanturze zerwał z Gauguinem. W ataku szału obciął sobie ucho i podarował znajomej prostytutce[9]
  • 1889 Stan psychiczny Vincenta van Gogha pogorszył się. Dzięki pomocy Theo został pacjentem szpitala psychiatrycznego Saint Paul-de-Mausole w Saint-Rémy-de-Provence. Pomimo to kontynuował malowanie. Powstały m.in. jego słynne cykle pejzaży z oliwkami i cyprysami a także szereg prac na wzór artystów, których podziwiał (zwłaszcza Milleta i Delacroix). Jego prace jak Gwiaździsta noc nad Rodanem i Irysy zostały pokazane na wystawie Salonu Niezależnych w październiku i listopadzie[9]

1890[edytuj | edytuj kod]

Gospoda Ravoux w Auvers-sur-Oise, gdzie Vincent van Gogh mieszkał przed śmiercią (wygląd współczesny)
  • 1890 31 stycznia żona Theo, Johanna urodziła syna, który otrzymał na imię Vincent Willem. Po kolejnej serii ataków choroby Vincent został dzięki Theo oddany pod opiekę doktora Paula Gacheta, z którym zawarł bliższą znajomość. W maju wyjechał do Auvers-sur-Oise, na północ od Paryża. Tam powstało ok. 80 jego prac[9]
    • czerwiec – Vincent van Gogh namalował szereg swych najlepszych obrazów. Jego stan fizyczny i psychiczny nagle się polepszył. Dużo czasu spędzał z Theo i jego rodziną[9]
    • lipiec – tym razem brat Theo wpadł w tarapaty finansowe i podupadł na zdrowiu. 6 lipca Vincent odwiedził brata. Być może czując się winnym zaistniałej sytuacji załamał się. W następnych tygodniach kontynuował malowanie[9]
    • 27 lipca – podczas spaceru postrzelił się w pierś z pistoletu, ale o własnych siłach dotarł do domu. Wezwano lekarza i powiadomiono o zaistniałej sytuacji brata[9]
    • 29 lipca – rano Vincent van Gogh zmarł. Wkrótce potem odbył się jego pogrzeb. Trumnę zmarłego artysty pokryły dziesiątki słoneczników, które bardzo lubił za życia[9]

Po śmierci[edytuj | edytuj kod]

  • 1891 Theo nigdy nie doszedł do siebie po śmierci brata. Podupadł na zdrowiu. Zmarł 25 stycznia w Utrechcie[9]
  • 1914
    • Ciało Theo zostało ekshumowane i pochowane w grobie obok Vincenta w Auvers-sur-Oise[9]
    • 3 lutego Johanna van Gogh-Bonger opublikowała listy Vincenta van Gogha do brata (Vincent van Gogh. Brieven aan zijn broeder). Przedtem je zebrała i uporządkowała[11].
    • 3 marca listy Vincenta van Gogha do brata zostały przetłumaczone na język niemiecki[11]
  • 1960 została utworzona Fundacja im. Vincenta van Gogha (hol. De Vincent van Gogh Stichting) z radą nadzorczą złożoną z Vincenta Willema van Gogha, jego drugiej żony i trójki jego dzieci oraz przedstawiciela rządu holenderskiego. Celem fundacji było zabezpieczenie dzieł Vincenta van Gogha i umieszczenie ich w specjalnie to tego przeznaczonym muzeum[9]
  • 1962 Fundacja im. Vincenta van Gogha zakupiła kolekcję dzieł sztuki artysty od Vincenta Willema van Gogha z aprobatą ze strony rodziny van Goghów. 21 lipca została podpisana stosowna umowa pomiędzy państwem holenderskim a Fundacją im. Vincenta van Gogha[9].
  • 1973 2 czerwca otwarto Muzeum Vincenta van Gogha w Amsterdamie. W Muzeum znalazły się dzieła artysty oraz archiwum zawierające jego listy i dokumenty[9]
  • 1990
    • w dniach 30 marca – 29 lipca w setną rocznicę śmierci Vincenta van Gogha muzeum jego imienia zorganizowało retrospektywną wystawę obejmującą ponad 120 obrazów artysty[9]
    • 15 maja obraz olejny Portret doktora Gacheta został sprzedany na aukcji w salonie Christie's za kwotę 82,5 miliona dolarów, co było do tamtej chwili największą kiedykolwiek zapłaconą sumą za obraz artysty[9]
    • 14 listopada rysunek Vincenta Ogród z Kwiatami został sprzedany na aukcji w Christie's za 8,38 mln dolarów, co było najwyższą do tamtej chwili kwotą zapłaconą za rysunek[9]
  • 2009
    • w dniach od 9 października 2009 do 3 stycznia 2010 w Muzeum Vincenta van Gogha miała miejsce wystawa poświęcona korespondencji artysty[12]
    • niemal jednocześnie ukazała się pierwsza w historii kompletna edycja listów van Gogha obejmująca sześć tomów, ponad milion słów i ponad 4 tysiące ilustracji. Publikacja była efektem 15-letniej pracy badaczy z muzeum w Amsterdamie[13]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 David Brooks: Anna Cornelia van Gogh (ang.). www.vggallery.com. [dostęp 2011-02-14].
  2. David Brooks: Theodorus van Gogh (ang.). www.vggallery.com. [dostęp 2011-02-14].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Petrie 1985 ↓, s. bez nr.
  4. David Brooks: Theodorus van Gogh (ang.). www.vggallery.com. [dostęp 2011-02-14].
  5. David Brooks: Theo van Gogh (ang.). www.vggallery.com. [dostęp 2011-02-14].
  6. David Brooks: Elisabeth van Gogh (ang.). www.vggallery.com. [dostęp 2011-02-14].
  7. 7,0 7,1 Walther, Metzger i Hulse 2010 ↓, s. 702.
  8. David Brooks: Willemina Jacoba van Gogh (niderl.). www.vggallery.com. [dostęp 2011-02-14].
  9. 9,00 9,01 9,02 9,03 9,04 9,05 9,06 9,07 9,08 9,09 9,10 9,11 9,12 9,13 9,14 9,15 9,16 9,17 9,18 9,19 9,20 9,21 9,22 9,23 9,24 9,25 9,26 9,27 9,28 9,29 9,30 9,31 David Brooks: Chronology (ang.). www.vggallery.com. [dostęp 2011-02-14].
  10. David Brooks: Cornelius van Gogh (ang.). www.vggallery.com. [dostęp 2011-02-14].
  11. 11,0 11,1 Van Gogh Museum: Vincent van Gogh: the letters. Publication history: Introduction (ang.). vangoghletters.org. [dostęp 2014-11-27].
  12. Rachel Esner: Van Gogh's Letters. The Artist Speaks (ang.). www.19thc-artworldwide.org. [dostęp 2014-11-27].
  13. rp.pl: Wszystkie listy van Gogha. www.rp.pl. [dostęp 2014-11-27].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]